Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Feyenoord mentaal onwrikbaar

Home

Henk Hoijtink

Feyenoord-aanvoerder Kuijt en Van der Lely van FC Twente houden elkaar in evenwicht in een gevecht om de bal. © Photonews
Titelkoorts

Ze zullen bij Feyenoord straks misschien het meest gaan beven en bibberen, maar coach Van Bronckhorst blijft rustig. 'Als je dit kunt volhouden, ben je moeilijk te verslaan.'

Ook in de 21ste speelronde, met voor elk wat in Nederland een lastige uitwedstrijd mag heten, liet geen van de titelkandidaten een steekje vallen, en al niet voor het eerst kon de koploper zich daardoor het meest gesterkt voelen. Feyenoord, de club waarvan mag worden verwacht dat de titelkoorts er het meest teweeg gaat brengen en vooral het meest zal doen beven dan wel bibberen, deed ook gisteren wat het moest doen - volgens een vertrouwenwekkend patroon ook nog eens.

Het gerenoveerde FC Twente bleek, weinig verrassend, over te weinig inhoud te beschikken voor een hele wedstrijd verdienstelijk weerwerk, en Feyenoord maakte er met twee doelpunten in het slotkwartier even klinisch als trefzeker gebruik van (0-2). Nadat PSV zaterdag al bij AZ had gewonnen (2-4) en Ajax eerder op de zondag bij Roda JC (0-2), getuigde dat van voorlopige mentale onwrikbaarheid bij Feyenoord. Daarnaast had coach Van Bronckhorst vergenoegd kunnen constateren dat het in Enschede volgens zijn plan was verlopen, met de wisselmogelijkheden van dien.

De terugkeer van middenvelder El Ahmadi, na zijn deelname met Marokko aan de Afrika Cup, was na alle bespiegelingen daarover niet eens een factor van gewicht gebleken. Zonder hem had Feyenoord de voorgaande duels met Roda JC, Willem II en NEC gewonnen, zoals mocht worden voorzien, en gisteren had El Ahmadi het middenveld bepaald niet onmiddellijk weer in zijn greep. Van Bronckhorst legde naderhand uit hoe hij zijn middenlinie zelfs enigszins had moeten herschikken, met Vilhena en El Ahmadi meer in elkaars buurt, om zich in te stellen op de strijdwijze aldaar van FC Twente.

Tekst loopt door onder afbeelding.

Lees verder na de advertentie
Het gerenoveerde FC Twente bleek, weinig verrassend, over te weinig inhoud te beschikken voor een hele wedstrijd verdienstelijk weerwerk

Kamohelo Mokotjo (FC Twente, links) en Karim El Ahmadi (Feyenoord, rechts). © ANP Pro Shots

Onverminderde inspirator

Dat had El Ahmadi als zogeheten routinier kennelijk toch niet zelf in het veld kunnen regelen. Nee, van groter belang dan diens bijdrage was gisteren dat Van Bronckhorst zijn ploeg na een uur van nieuwe energie had kunnen voorzien. Hij liet toen Toornstra invallen voor aanvoerder Kuijt. De dynamische invaller kon zich uitleven in de gaten die het moegestreden FC Twente steeds meer moest laten vallen. Een doelpunt was onvermijdelijk, van verdediger Botteghin uiteindelijk na een voorzet van Elia (0-1). In de slotfase had topscorer Jörgensen de bal nog hard in de korte hoek gejaagd (0-2) - doelman Marsman zag er niet sterk uit, maar zo'n gelukje heb je vaker in Nederland.

Het zou voer voor nieuwe discussie kunnen zijn in Rotterdam en omstreken - althans, hier en daar leeft daar de vraag of Kuijt nog zou moeten spelen en de plichtsgetrouwe Toornstra nog wel wisselspeler zou kunnen of mogen zijn. Van Bronckhorst haalt er als doorgewinterde oud-topvoetballer zijn schouders over op. Wat is er mooier voor hem, en wat meer voor de hand liggend, dan de onverminderde inspirator Kuijt op te stellen, mede om de boel bij de tegenstander los te wrikken, en hem als gevorderde dertiger zo nodig door een gretige twintiger te laten aflossen?

Van Bronckhorst zou Toornstra ook (opnieuw) als valse vleugelspits kunnen opstellen, maar de noodzaak daartoe is er nauwelijks in Nederland, waar ook Ajax-trainer Bosz het internationaal achterhaalde systeem met flankspelers kan hanteren. Feyenoord trad ook gisteren aan met Berghuis op rechts en Elia op links, en daar was het nodige op aan te merken. Het naar binnen trekken van de linksbenige Berghuis oogt steeds doorzichtiger en het rendement ligt laag, en de ondoorgrondelijke Elia had feitelijk weinig in te brengen tegen de zeer behoorlijke vleugelverdediger Ter Avest.

Tekst loopt door onder afbeelding.

Hidde ter Avest (FC Twente, links) en Jan-Arie van der Heyden (Feyenoord, rechts). © Photonews

Regisseur

Maar in Nederland doet zich vaak toch wel weer een kansje voor, en zo kon Elia zich pardoes nog even laten gelden, als regisseur van het eerste doelpunt. Zo zal Berghuis een andere keer zijn graantje wel weer kunnen meepikken, en weet Van Bronckhorst dat hij in de eigen competitie niet al te zeer over tactische alternatieven hoeft te peinzen - mogelijk alleen eind deze maand tegen PSV en begin april tegen Ajax.

Onderwijl blijft hij aangenaam rustig, misschien wel het rustigst van allemaal, de hoe dan ook nog beginnende coach. Gevraagd naar de onverzettelijkheid van zijn verdediging, nog altijd de minst gepasseerde van Nederland, zei Van Bronckhorst gisteren dat dat, 'passie en strijd', ook bij Feyenoord hoort.

Geen zweem van gêne over wat in Nederland toch niet alom als de eerbaarste deugden worden gezien. "Als je dat kunt volhouden, ben je moeilijk te verslaan", zei de trainer van de koploper met alle recht aan het eind van een weekeinde waarin weer een slag werd geslagen en vooral Ajax, dat in de Nederlandse beeldvorming beter kan voetballen, op afstand werd gehouden.

FC Twente 0
Feyenoord 2

Deel dit artikel

Het gerenoveerde FC Twente bleek, weinig verrassend, over te weinig inhoud te beschikken voor een hele wedstrijd verdienstelijk weerwerk