Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Euthanasie op zwaar demente vrouw was zorgvuldig

Home

Alwin Kuiken

© anp

Opnieuw heeft een toetsingscommissie de euthanasie van een ernstig dementerende vrouw als zorgvuldig beoordeeld. Dat staat in het jaarverslag van de Regionale Toetsingscommissies Euthanasie (RTE) over 2012.

Het is de tweede keer dat in Nederland de euthanasie van iemand in een vergevorderd stadium van dementie is goedgekeurd. In 2011 gebeurde dat voor het eerst bij de 64-jarige Wil van Gelder. Ditmaal betreft het een vrouw van tussen de tachtig en negentig jaar.

Euthanasie en dementie vormen een heikele combinatie, omdat iemand met dementie wilsonbekwaam kan zijn. De wet staat euthanasie toe als het verzoek vrijwillig en weloverwogen is en er sprake is van uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Ook mag er geen redelijk alternatief voor euthanasie bestaan.

Wanneer iemand zijn wens niet meer kan uiten, bijvoorbeeld door vergevorderde dementie, is euthanasie mogelijk als er een schriftelijke wilsverklaring is opgesteld toen de persoon nog wilsbekwaam was. De verklaring moet regelmatig zijn bijgewerkt en met de arts zijn doorgesproken. Een naaste kan dan om uitvoering van de wens verzoeken.

Ophef
Artsenfederatie KNMG leest de wet op dit punt anders. Volgens de KNMG moet voorafgaande aan het 'prikje' nog enige mate van communicatie met de patiënt mogelijk zijn. In hun richtlijn staat dat artsen geen euthanasie mogen verlenen als dat stadium voorbij is.

Vanwege de ophef die ontstond na de euthanasie van de Brabantse Wil van Gelder kijkt een werkgroep van de KNMG en de ministeries van volksgezondheid en justitie momenteel opnieuw naar de materie.

De bejaarde vrouw aan wie vorig jaar euthanasie is verleend, had last van rugpijn na een val en werd als gevolg van haar dementie geplaagd door wanen. Medicatie tegen de pijn hielp, maar maakte haar verwarder. Ze had een schriftelijke wilsverklaring. Haar kinderen hadden enkele weken voor haar dood het verzoek bij haar arts neergelegd.

In de daaropvolgende periode kon de vrouw indirect aangeven dat ze dood wilde. Ze zei dat 'zij zo niet langer wilde leven' en dat 'ze het niet meer volhield'. Tijdens een helder moment beantwoordde ze een vraag van de arts met: 'Ja, ik wil euthanasie'.

'Doe nou wat!'
Daarmee was deze vrouw beter in staat om haar doodswens te formuleren dan Van Gelder. In 2011, tijdens een van de laatste gesprekken met haar arts, kon zij alleen nog uitroepen: 'Doe nou wat!'

Het moment waarop de vrouw die in dit jaarverslag aan bod komt expliciet om euthanasie vroeg was een van haar laatste heldere momenten. Een tweede, onafhankelijke arts die haar in de laatste weken voor haar dood twee keer sprak, trof een 'ernstig demente' persoon. De laatste dagen voor de euthanasie was de vrouw onrustig. Ze wilde weg, riep steeds 'au' en huilde. Op de avond zelf was de vrouw rustig. Nadat de arts had gezegd dat hij haar een prikje zou geven, zei ze: 'Het is goed zo'.

Lees verder na de advertentie

 
Volgens de KNMG moet voorafgaande aan het 'prikje' nog communicatie met de patiënt mogelijk zijn. Anders mogen artsen geen euthanasie verlenen.

Deel dit artikel