Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ethicus: Stel 'reus' uit 18e eeuw niet langer tentoon

Home

Emma van der Wateren

Charles Byrne in het Hunterian Museum in Londen. ©StoneColdCrazy at en.wikipedia

Het skelet van de achttiende-eeuwse man bijgenaamd de Ierse Reus moet weg uit het museum en een zeemansgraf krijgen, zoals hij zelf wilde. Dat schrijven medisch ethicus Len Doyal en advocaat Thomas Muinzer in het British Medical Journal.

Er is niet langer een wetenschappelijk nut gediend met het bewaren van het skelet van Charles Byrne volgens Doyal en Muinzer. Ze noemen het niet ethisch om hem nog tentoon te stellen in het Hunterian Museum in Londen.

Museumdirecteur Sam Alberti spreekt de experts vandaag tegen. Hij betoogt dat Byrne nog altijd waardevol is voor wetenschappers.

Acromegalie
Byrne was 2,3 meter lang. Hij stierf in 1783 op zijn tweeëntwintigste. Wetenschappers hebben veel geleerd van zijn lichaam over acromegalie, een ziekte waarbij door de  overproductie van het groeihormoon somatotropine lichaamsdelen buitenproportioneel groeien. Onderzoek naar de schedel van Byrne hebben geholpen bij het behandelen van mensen met de ziekte.

Ook is uit onderzoek gebleken dat er overeenkomsten zijn tussen het DNA van Byrne en die van verscheidene mensen in een gebied in Noord Ierland. Dat kan verklaren waar de lange traditie van volksverhalen over reuzen in de Ierse geschiedenis vandaan komt.

Als de dood
Doyal en Muinzer schrijven dat Byrne op zee begraven wilde worden. Dat gebeurde niet omdat John Hunter, een chirurg en anatoom, zijn lichaam wilde houden.

Byrne zou, toen hij nog in leven was, als de dood zijn geweest dat Hunter aan zijn lichaam zou komen en hem zou ontleden. In die tijd gebeurde dat alleen met ter dood veroordeelden. Zijn angst voor de anatoom was mogelijk uit religieus oogpunt.

Hunter gebruikte grafrovers om aan bijzondere lijken te komen voor zijn onderzoek. Om die reden zou Byrne aan zijn vrienden hebben gevraagd hem na zijn dood in een loden grafkist te leggen en die in zee te gooien. Toen Hunter daarachter kwam, kocht hij één van de vrienden om en kwam alsnog aan het lichaam.

In een filmpje van het British Medical Journal betogen Doyal en Muinzer waarom het nu tijd is om Byrne een zeemansgraf te geven. Tegenstanders, waaronder een man die lijdt aan acromegalie, leggen uit waarom Byrne te waardevol is om in zee te gooien.


Lees verder na de advertentie

Deel dit artikel