Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Er zijn catalogi waarin duizenden suikerzakjes tot in detail staan beschreven.

Home

Mark Traa

Samen met de postzegel- en de sigarenbandjesverzamelaar vormt de suikerzakjesverzamelaar een drie-eenheid. Ook hij spaart stukjes bedrukt papier die we tijdens ons normale leven voortdurend tegenkomen. Het zijn verzamelingen die nooit zullen zijn voltooid en die steevast uit onwaarschijnlijke aantallen bestaan. Maar om recordhouder suikerzakjesverzamelen te worden, moet je er minstens een kwart miljoen hebben. Dat kan ronduit ontmoedigend worden genoemd.

Suikerzakjes verzamelen is zeer geschikt voor luie mensen. Je grist ze gewoon mee in horecagelegenheden; een minimale inspanning. Thuis doe je ze in een multomap. Vanwege de houdbaarheid (en de omvang van de collectie) moet de suiker eruit. En dan kan er een moment aanbreken waarop het verzamelen van suikerzakjes minder vrijblijvend wordt en een soort point of no return is gepasseerd. De collectie is te groot geworden om zomaar weg te gooien of te geven. Dan kan het streven ontstaan naar de voltooiing van series en reeksen, waarvan je inmiddels hebt ontdekt dat ze bestaan. En voor je het weet ben je ondergedompeld in de Club van Suikerzakjesverzamelaars in Nederland, in 2000 opgericht en nu ruim honderd man sterk.

Het is een verzamelaarsclub met een clubblad, de Zoethouder, met artikelen als 'Nieuwe serie Van der Valk-suikerzakjes', 'Het suikerklontje, wie vond het uit' en 'Suikerzakjes in de wereldliteratuur'. Op 30 april is er in Frankrijk het Derde Internationale Suikerzakjesfestival. In oktober wacht ons de Vijfde Nederlandse Suikerzakjesdag. Dat klinkt als heel, heel veel suikerzakjes.

Ruilbeurzen zijn niet de enige manier om suikerzakjes in je bezit te krijgen. Op de website van de club staan oproepen ('Gevraagd: suikerzakjes van Mulder Boskoop N.V.') en we krijgen er ook inzicht in de waarde van suikerzakjes. Want die worden met dozen tegelijk te koop aangeboden aan de club. Zolder opgeruimd, nalatenschap. Een ongesorteerd suikerzakje doet, ongeacht de herkomst, een halve tot een hele eurocent per stuk. Een gesorteerde brengt het dubbele op. Een niet ingeplakt Nederlands suikerzakje gesorteerd op plaats, provincvie of serie kan drie tot vijf eurocent doen.

Maar een ware verzamelaar piekert er niet over zijn collectie van de hand te doen. Die doet verwoede pogingen orde te scheppen in de ogenschijnlijke chaos. Er zijn gelukkig catalogi waarin duizenden suikerzakjes tot in detail staan beschreven; we lezen over een 'halvemaantjescatalogus' en een 'schakeltjesrandjescatalogus'. Er blijkt heel wat te zeggen over 'Suikerunie-klepzakjes' en PLKK-zakjes: Pluijgers-zakjes met Kleine toren en Krakelingrandje. Meneer Korteweg uit Zwolle schreef 'het lijvige boekwerk Hoe oud is dit suikerzakje'. Maar dat is ongetwijfeld bedoeld voor de niet-luie verzamelaar.

Deel dit artikel