Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

x

Er is niks mis met liefdevolle verwaarlozing

home

Elma Drayer

Column

Nooit geweten dat al die leuke jongeheren die je ziet flaneren achter de buggy het zo moeilijk hebben. Noch dat mijn collega's die papadagen opnemen, stiekem snakken naar 'erkenning voor het feit dat ze vaders zijn'.

Toch was dat het bericht, gisteren in deze krant.

Volgens de directeur van E-Quality ('kenniscentrum voor emancipatie, gezin en diversiteit') lopen deze moderne vaders 'tegen barrières aan'. Ze zouden dolgraag méér 'inhoud willen geven' aan hun vaderschap. Maar als ze zich bijvoorbeeld nuttig maken op school, krijgen ze een briefje waarop staat: 'Hulpmoeder, bedankt!'

Inderdaad, het moet niet gekker worden.

En dus kwam genoemd kenniscentrum met 'Vaderschap 2.0. Opvoedingsondersteuning voor vaders van nu', publicatie vol tips voor 'professionals'. Die zouden zich intensiever moeten richten op deze doelgroep. Consultatiebureaus kunnen hun openingstijden verruimen, opvoedcursussen zouden ook eens een 'actiecomponent' in hun programma moeten opnemen, en tijdschriften over ouderschap zouden niet alleen de moeder in beeld moeten brengen. "Kortom", aldus het persbericht, "wees kritisch en alert op de manier van communiceren naar ouders en specifiek naar vaders."

Fraaie gedachtegang, evenzogoed. Zou er één man in dit land zijn die pas op het idee komt om z'n vaderschap serieus te nemen als hij daartoe aangespoord wordt door 'opvoedprofessionals'? Die zich alleen vader voelt als hij van hen 'een steuntje in de rug' krijgt? En bovenal, die hunkert naar 'erkenning' van de buitenwereld? Als dat zo is, dan ben ik blij dat ik zijn kind niet ben.

Het moderne ouderschap mag zich sowieso de laatste tijd in warme belangstelling verheugen. Vorige week wist minister van onderwijs Marja van Bijsterveldt behoorlijk de aandacht te trekken met haar poging om het nationale opvoedpeil te verbeteren. Volgens haar zetten wij ons te weinig in voor het welzijn onzer kinderen in het algemeen, en voor hun schoolcarrière in het bijzonder. "De rol van de ouder is te zeer een vergeten rol", schreef ze aan de Tweede Kamer. "Veel ouders zijn in een consumentenrol terechtgekomen." Dat moet veranderen, vindt de minister, desnoods ten koste van de uren die we spenderen aan een betaalde baan. Die laatste oprisping zwakte ze weer af, haar boodschap bleef overeind: we vatten onze opvoedtaak te luchtigjes op.

Velen hebben zich inmiddels vrolijk gemaakt over de gebrekkige feitenkennis die uit Van Bijsterveldts oproep spreekt. Hedendaagse ouders (m/v) besteden immers volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau gemiddeld beduidend méér uren aan hun nageslacht dan eerdere generaties deden - al wil menigeen ons anders doen geloven.

Ook overigens is het verwijt dat ouders te weinig met hun kinderen bezig zijn nogal mal. Het punt lijkt me dat kinderen juist al te zeer de zonnetjes zijn geworden om wie het moderne gezinsleven draait. En niet meer, zoals het hoort, een vanzelfsprekend onderdeel van het bestaan.

Als er al iets te betreuren valt, dan is het dat de 'liefdevolle verwaarlozing' lelijk uit de mode is geraakt. Terwijl precies dit opgeruimde motto het leven zo aangenaam maakt - voor ouders én kinderen welteverstaan.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.

Deel dit artikel

Advertentie

Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang tot Trouw.nl.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.