Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Enkel rust doet onverklaarbare pijn geen goed

Home

ALWIN KUIKEN

Promotieonderzoek: Bewegen helpt Pijnpsychologe bedenkt speciale cursus

Het begon vier jaar geleden met zeurende pijn in haar been. Voor de Noord-Hollandse Annemie (38, liever geen achternaam) begon een periode van onderzoeken die tot haar verbazing niets opleverden. Er was toch een bobbel te zien? Maar alle scans ten spijt: er kwam geen verklaring.

Annemie is één van de miljoen Nederlanders die van de huisarts te horen krijgen dat er geen aanwijsbare oorzaak is voor lichamelijke klachten. De jaarlijkse zorgkosten van de groep bedragen zo'n 3 miljard euro.

Hoewel de pijn niet altijd afneemt, kan een eenvoudige cursus gedragsverandering helpen de kwaliteit van leven te verbeteren, ontdekte klinisch psychologe Lyonne Zonneveld. Vandaag promoveert ze aan het Erasmus MC op een door haar bedachte cursus van dertien weken.

Samen met collega's behandelde ze de afgelopen jaren 162 patiënten. De truc: het doorbreken van vastgeroeste patronen. "Mensen die ziek zijn hebben de neiging op bed te gaan liggen. Omdat de conditie afneemt, nemen de klachten toe."

Zonneveld probeerde de cursisten fysieke en mentale inspanningen af te laten wisselen. Dus niet: het hele huis schoonmaken en dan moe in bed liggen. Door minder leuke en leuke dingen elkaar te laten opvolgen blijft energie over om te bewegen, zo is het idee. Ook Annemie leerde om de pijn niet haar leven te laten beheersen.

"Eerst koos ik ervoor om alleen de dingen te doen die broodnodig waren, zoals werken. Met de juiste stoel, in een afgezonderd kantoortje en soms thuis, lukte kantoorwerk mij nog net. Maar 's avonds ging ik niet meer naar die leuke verjaardag. Nu heb ik geleerd dat je niet alleen leuke dingen moet afzeggen."

Waarom is daar een aparte cursus voor nodig? Voldoet het groeiende (en lucratieve) aanbod van pijnpoli's in ziekenhuizen niet? Niet voldoende, zegt Zonneveld. "Daar werken soms alleen artsen en geen psychologen. En als die er wel zijn, duurt het heel lang voordat mensen aan de beurt zijn. Bij ons ligt de drempel laag. En we doen de sessies bewust niet bij instellingen voor geestelijke gezondheidszorg. Dan zouden mensen denken: 'Ik ben toch niet gek?' Ze krijgen vaak genoeg te horen dat de pijn tussen de oren zit. Dat is niet zo. Die klachten zijn echt."

Ook in het omgaan met dat soort reacties voorziet de cursus. Zo leerde Annemie nuchter om te gaan met mensen die haar de huid vol schelden op een invalidenparkeerplaats. "Vroeger ging ik uitvoerig met dat soort mensen in discussie. Nu wijs ik naar het raam en zeg ik: 'Kijk, daar kunt u mijn invalidenkaart zien'."

De cursus kost 2000 euro en wordt volgens Zonneveld vergoed door de meeste zorgverzekeraars. "Ook voor hen is het nuttig. Uit de evaluatie blijkt dat de maatschappelijke kosten na de cursusperiode daalden."

Maar de pijn blijft, ondervond Annemie. Elke dag slikt ze daarom pijnstillers. "Je moet het accepteren. Nee, dat lukt niet elke dag. Heel soms wordt ik 's ochtends wakker en dan voel ik niets. Niet bewegen denk ik dan. Maar dan is de pijn er alweer."

Deel dit artikel