Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Eindwinst voor Dumoulin in de Tour volgend jaar? Niet eens zo'n gekke gedachte

Home

Kick Hommes

Tom Dumoulin na het behalen van de tweede plaats in de Tour de France 2018. © ANP

‘Ongelooflijk blij’ is Tom Dumoulin met zijn tweede plaats in de Tour de France. Met een sterkere ploeg kan de Limburger volgend jaar opnieuw vol voor de eindzege gaan. 

Hoog boven zeeniveau in de Pyreneeën wilde Tom Dumoulin vorige week woensdag even iets rechtzetten. Met elf camera’s om zich heen en tientallen opnameapparaten voor zijn neus zei hij dat hij niet in Frankrijk was om over Chris Froome te praten, over wie hij een vraag kreeg. Hij was er om het over zichzelf te hebben. Over hoe hij de Tour de France ging winnen.

Lees verder na de advertentie

Na drie weken waarin hij ‘wel ging kijken’ hoever hij kon komen, stond Dumoulin gisteren op het erepodium van de Tour de France. Hij eindigde als tweede, en werd de eerste Nederlander sinds Erik Breukink in 1990 in de topdrie van de Tour. Alleen Geraint Thomas bleek beter.

De Tour was een experiment voor Dumoulin, pas 27 jaar, nadat hij zijn grote doel van het jaar al had gereden: de Giro. Zijn ploeg Sunweb wilde zien hoe hij zich zou gedragen in een tweede grote ronde op rij. Alles werd gemeten, van wattages tot het glycogeen in de spieren. Dumoulin is zijn lichaam nog aan het ontdekken.

Zegt hij ‘helemaal naar de klote' te zijn, dan nog breekt soms een grote lach door

Zie hem vloeken

De Limburger is een tijdrijder die heeft leren klimmen. Ploegleider ­Arthur van Dongen vergelijkt hem liever met Miguel Indurain dan met Alberto Contador. Geen springveulen, maar een bulldozer. Er zit soms een wat vreemde discrepantie tussen zijn uiterlijk en zijn gevoel. Zegt hij ‘helemaal naar de klote' te zijn, dan nog breekt soms een grote lach door. Alsof het allemaal niet zo zwaar geweest is.

Maar hoe het in de koers ook is geweest, Dumoulin zal er altijd eerlijk over zijn. Zie hem vloeken na in zijn ogen oneerlijke concurrentie, zie hem tevreden zijn als hij zich helemaal leeg heeft gereden. Dat laatste is iets wat hij de afgelopen jaren heeft geleerd. Het is een schild waar geen kritiek doorheen kan dringen. Hij heeft toch alles gegeven wat hij had? Als er dan eentje beter was, dan is dat maar zo. Zijn tweede plek in de Tour is dan ook iets waar hij heel erg van kan genieten.

Dumoulin passeert de Arc de Triomphe. © ANP

Zijn houding maakt hem aanraakbaar, toegankelijker dan zijn concurrenten bij het steriele Sky. En dat terwijl Dumoulin feitelijk de tactiek van Sky op zichzelf toepast: op data de bergen over, niet op gevoel. Het maakt hem een moeilijker renner om te verslaan, zei Chris Froome op de tweede rustdag. Wat Sky doet, is goed voor de eigen renners, maar ook perfect voor Dumoulin. Het maakte het voor winnaar Thomas uiteindelijk makkelijker. “Wij zijn hetzelfde type renner. Ik kon hem relatief eenvoudig volgen.”

Elf spaken

Achteraf is het makkelijk praten, maar Dumoulin had een stuk dichterbij gestaan als er richting Mûr de Bretagne geen fouten waren gemaakt, nadat hij elf spaken had gebroken na een aanrijding met Romain Bardet. Hij verloor er 50 seconden en nog eens 20 toen hij een tijdstraf kreeg opgelegd voor stayeren achter de auto.

We moeten hiervan leren, zei ploegleider Luke Roberts. Het bleek een heel dure les, ook al zei Dumoulin zaterdag dat als hij dichterbij had gestaan, Thomas goed genoeg was geweest om in de bergen weg te rijden. “Dat incident maakt uiteindelijk niet uit. Ik had niet gewonnen.”

Dumoulin moet zich om drie dingen druk maken: eten, slapen en fietsen, voor de rest wordt gezorgd

Maar het was wel een leermoment. De kritiek die je in breder perspectief op Dumoulin kan hebben, is dat hij nog te vaak moet ‘leren’. In de ­Vuelta van 2015, de eerste keer dat hij per toeval meedeed voor het klassement en tot een dag voor het eind in de leiderstrui reed, werd hij naast slechte benen genekt door een perfect uitgekiende ploegentactiek van zijn concurrenten Fabio Aru en Joaquim Rodriguez.

Kamikazeaanval

En in de Ronde van Italië van dit jaar werd hij tweede, nadat Chris Froome hem met een kamikazeaanval nog voorbij was gegaan. Dumoulin besloot die rit te wachten op een ploeggenoot van Thibault Pinot, maar Sébastien Reichenbach bleek te dalen als een ‘oude oma’. Een achteraf gezien dure fout, want Dumoulin zag Froome die rit nooit meer terug.

Ondanks dat heeft de Limburger de standaard van wat een klassementsrenner is flink verhoogd, klonk het afgelopen weekend binnen de ploeg. Hij stond nog iets scherper, zoals dat heet. Hij woog een kilo minder. Het gevolg was dat hij er beter van ging klimmen. Vooral dat was de grootste winst, aldus ploegleider Arthur van Dongen. “En het feit dat zijn motor nog groter wordt door twee grote rondes achter elkaar te rijden.”

Een ander pluspunt is dat hij veel beter wist te doseren, aldus Van Dongen. Dumoulin moet zich om drie dingen druk maken: eten, slapen en fietsen. Voor de rest wordt gezorgd. Efficiëntie, noemen ze dat bij Sunweb.

Wisselvallig

Wat zijn ploeg betreft is het een manco dat Dumoulin nog te veel alleen zit op de laatste berg. Op de eerste rustdag, vlak voor de Alpenritten, zei hij nog dat zijn ploeg ‘meer kan dan menigeen denkt’. Een dag later was hij teleurgesteld in zijn teamgenoten, en weer een dag later was het weer ‘heel goed’. Het was wisselvallig, en dat is niet goed voor een mogelijke Tourwinnaar.

Dumoulin krijgt de felicitatie's van zijn vriendin Thanee van Hulst. © ANP

Het wegvallen van Wilco Kelderman, die in eerste instantie de kopman van de ploeg zou zijn, was een flinke domper. Maar wil Dumoulin hoger reiken, dan heeft in hij in het hooggebergte de steun nodig van een Kelderman of van het jonge talent Sam Oomen. Teambaas Iwan Spekenbrink liet afgelopen week doorschemeren dat volgend jaar vol voor de Tourzege kan worden gegaan. Dan kunnen ‘alle klimmers naar de Tour’, zei hij.

Het moet Tour-directeur Chris­tian Prudhomme als muziek in de oren klinken. Hij deed vorig jaar bij de presentatie van het parcours een oproep: Viens, Tom, viens! Kom, Tom, kom!

Dumoulin zelf zei gisteren dat het een logische stap is om volgend jaar voor de Tour te kiezen. En met ‘alle klimmers’ erbij, is eindwinst niet eens een gekke gedachte. Al weet Dumoulin best dat dit zijn enige kans op het podium geweest zou kunnen zijn. “Daarom ben ik hier ook ongelooflijk blij mee.”

Lees ook: 
Hij viel niet, reed niet lek, maar vooral: Geraint Thomas was gewoon de sterkste

Van voormalig baanwielrenner Geraint Thomas verwachtte niemand dat hij ooit als eerste de bergen over zou komen. Maar ‘G’ won de Tour 2018. In stijl.

Deel dit artikel

Zegt hij ‘helemaal naar de klote' te zijn, dan nog breekt soms een grote lach door

Dumoulin moet zich om drie dingen druk maken: eten, slapen en fietsen, voor de rest wordt gezorgd