Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Eindelijk worden oude helden erkend als inspiratiebron

Home

Toen Fanny Blankers Koen, de grootste olympische sportster uit de Nederlandse historie, in 1948 met vier gouden medailles terugkeerde uit Londen, kreeg ze van de gemeente Amsterdam een fiets. Beter kon niet worden gesymboliseerd dat vergaren van sportroem alleraardigst is, maar dat een Nederlandse moeder vooral ’gewoon’ moet blijven.

In die andere grote olympische sport, het zwemmen, kwam dat in 1936 nog beter tot uiting. De zeventienjarige Rie Mastenbroek werd in Berlijn met drie keer goud en een zilveren medaille de keizerin van de Spelen. Toen ze het een jaar later in haar hoofd haalde als zwemlerares in haar inkomen te voorzien, ontnam de zwembond haar de amateurstatus. Einde zwemcarrière.

Bijna een halve eeuw later blijkt calvinisme het nog altijd te winnen van nationale trots. Als Ellen van Langen in 1992 met olympisch goud op de 800 meter terugkeert in haar woning in De Pijp, vindt ze een brief op de mat van de Amsterdamse sociale dienst. De uitkering van de ’werkloze’ topsporter is met terugwerkende kracht geblokkeerd, de dienst verwacht dat de atlete met haar sport zal binnenlopen.

Het is een oude klacht: Nederland koestert zijn sporthelden niet. Of erger. Vaak bots(t)en belangen van topsporters met beleid, opvattingen en ego van bondsofficials. Een schat aan ervaring is daardoor verloren gegaan.

Daar komt verandering in. Steeds vaker worden oud-kampioenen betrokken bij programma’s die tot nieuw succes moeten leiden. Een goed voorbeeld is de volleybalbond, met de voormalige olympische kampioen Peter Blangé (1996) en zilveren medaillewinnaar (1992) Avital Selinger als bondscoaches.

Tijdens de EK atletiek in Barcelona was oud-wereldkampioen polsstokhoogspringen Rens Blom aan het coachteam toegevoegd. Verder weg speelde Ellen van Langen een rol. Ze is atletenmanager, maar deelde met haar onervaren opvolgster Yvonne Hak al jaren bescheiden op de achtergrond haar expertise. Dat deed ze ook acht jaar geleden met Bram Som op weg naar zijn Europese titel op de 800 meter.

Tijdens het trainingskamp van de Nederlandse zwemploeg in voorbereiding op de EK, verscheen vorige maand Inge de Bruijn als ervaringsdeskundige ten tonele. De monden vallen open van verbazing als de succesvolste zwemster uit de Nederlandse sporthistorie haar baantjes trekt.

Vorige week werd het bericht weersproken, maar zondag voegde de zwemdiva zich op uitnodiging van bondscoach Jacco Verhaeren daadwerkelijk bij de EK-ploeg in Boedapest. „We moeten onze kampioenen koesteren”, aldus Verhaeren. Een opmerking van De Bruijn, zo redeneert hij, maakt meer indruk dan een aanwijzing van een coach. De werkwijze is simpel, zo deed Verhaeren gisteren in de Volkskrant uit de doeken: ze hoeft niks te doen, de zwemmers komen wel naar haar toe. „Jij hebt expertise, zij willen dingen van jou weten.”

En niet onbelangrijk: samen met dé zwemster van de vorige eeuw trainen, is inspirerend genoeg.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie