Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Eindelijk serieuze tegenstand voor Oranje

Home

Fred Troost

TERRASSA - De korfballers van de nationale ploeg arriveren vandaag op Schiphol met goud om de nek. In het Catalaanse Terrassa won Nederland de finale van het EK van Tsjechië: 15-9.

Nu vraagt dit succes wel enige relativering. De nieuwe Europese kampioen werd nauwelijks een strobreed in de weg gelegd. Nederland won met overmacht de partijtjes in de poule en beschouwde ook de finale als een verplicht nummer. Daarin rekenden de korfballers inderdaad af met de Oost-Europese toernooiverrassing, maar dat ging moeizamer dan verwacht werd.

Alles minder dan de hoofdprijs zou een teleurstelling voor de Nederlandse ploeg zijn geweest. Het lijkt er al jaren op dat het Europese korfbal geen serieuze tegenstand kan bieden aan Nederlandse ploegen, zeker nu ook België lijkt te zijn afgehaakt. Daardoor verliezen internationale successen veel van hun waarde en is er van aanzien wegens deze prestaties steeds minder sprake. Jaren geleden werd een kampioensteam op Schiphol nog wel eens door een staatssecretaris ingehaald, maar dat zal vandaag zeker niet het geval zijn.

Die veronachtzaming van de prestatie, de relativerende toon waarop de gewonnen titel gebracht wordt, het doet pijn en het verklaart waarom korfballers voortdurend in de verdediging kruipen als hun topprestaties aan de orde komen. Ze proberen uit te leggen welk een vooruitgang de Tsjechen hebben geboekt, nu ze toch maar over de rug van een team dolende Belgen de finale hebben bereikt. En als Tsjechië het vervolgens tegen Nederland drie kwartier aardig volhoudt, wordt dat feit gebruikt als defensief argument tegen kleinering en ridiculisering van het succes.

'Een incident', hadden de kenners geroepen na de 20-19 zege van de Tsjechen op België. Maar dat was te lichtvaardig gesproken. Ook Nederland had het lastig tegen de roodblauwe ploeg, die een stevig fysiek combineerde met zorgvuldig spel, zonder fouten en met geduld en een zuiver schot. Daar konden de Nederlandse spelers weinig anders tegenover zetten dan een regen van slordige schoten en flagrante missers. Al snel namen de irritatie en de onzuiverheid toe. Zonder resultaat trachtte de aanval het scoren te forceren. Het ging zo slecht dat Tsjechië na een 5-2 voorsprong met een 7-6 voordelige stand kon rusten.

Heleen van der Wilt hield Nederland in de wedstrijd door driemaal stoïcijns raak te schieten, maar ook zij kon weinig rust op de bank brengen. ,,Ik heb me zorgen gemaakt'', gaf coach Jan Sjouke van den Bos toe. ,,Ik dacht dat het na de rust wel goed zou komen. Je kunt nu eenmaal niet mis blijven schieten. Maar het duurde toch nog tien minuten.''

,,We speelden erg ongeduldig, paniekerig in de eerste helft en lieten ons door het fysieke spel imponeren'', meende Van der Wilt. ,,Gelukkig waren de Tsjechen in de tweede helft op. Het was voor hen ook al de zevende wedstrijd.'' Voor Nederland was het pas het vierde duel, gevolg van de bevoorrechte positie die Nederland in het dwaze toernooischema als A-land innam.

Voor Edwin Bouman, de Nederlandse teambegeleider van Tsjechië, maakte dat niet veel uit. ,,We zaten goed in het toernooi, beter dan Nederland dat geen wedstrijd goed heeft gespeeld. Hun spel zag er niet uit. Zij moesten hun toevlucht nemen tot hard spel en overtredingen. Wij zijn de morele winnaar.''

Dat neemt niet weg dat Nederland wederom een Europese kampioen heeft in een sport die nieuw bloed op topniveau hard nodig heeft om weg te breken uit de cirkel van voorgeprogrammeerde resultaten. Wat dat betreft is de progressie van Tsjechië een goede zaak. Want meer nog dan een constant gevecht om titels, bekers en kampioenschappen is het bestaan voor een Nederlandse korfballer een immer durende strijd om erkenning.

Deel dit artikel