Eerste ronde

home

Sylvain Ephimenco

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik weinig opgewonden raakte van de Franse presidentsverkiezingen. Waarschijnlijk omdat de tien kandidaten, met uitzondering van de centrumkandidaat François Bayrou, niet echt doordrongen leken van de ernst van de economische situatie.

Thema's als de enorme Franse staatsschuld (1600 miljard euro) en de gigantische bezuinigingen en grondige hervormingen die nodig zijn om een failliet af te wenden, werden in de campagne stelselmatig vermeden. Degene die op 6 mei wordt gekozen, zal op 7 mei met een kater opstaan. Maar voorlopig zitten we morgen pas bij de eerste ronde.

Ondanks een veelheid aan opiniepeilingen die de onveranderde tendens hebben weergegeven (de socialist Hollande hyperfavoriet, de zittende president Sarkozy uitgekotst) wordt toch rekening gehouden met een grande surprise morgenavond. Als ik mag gokken, denk ik dat de verrassing van het rechts- populistische Front National (FN) zal komen. De historische score uit 2002 van de extreemrechtse en antisemitische toenmalige FN-leider Jean-Marie Le Pen (16,8 procent van de stemmen in de eerste ronde) zou best door zijn dochter Marine ruim kunnen worden verbeterd.

Want de gematigde dochter heeft haar extremistische vader duidelijk naar de achtergrond verdrongen. Gisterenochtend werd ze als laatste op BFM-TV geïnterviewd. Hoewel ik aandachtig naar haar heb geluisterd, kon ik weinig van het extreem-rechtse gedachtengoed van haar vader terugvinden.

Rabiaat anti-Europees is ze zeker, populist ook, maar als er sprake was van xenofobie werd die goed verborgen gehouden. Het onderwerp immigratie besloeg amper drie minuten van het halfuur durende interview met sterpresentator Bourdin. Ik heb van die drie minuten een transcriptie gemaakt.

Marine Le Pen: "We laten mensen binnen terwijl we 5 miljoen werklozen hebben, 8 miljoen armen en 1,2 miljoen gezinnen die op een sociale huurwoning wachten. Wat geven we voor hoop aan die mensen? Ze worden als bijstandtrekkers in hotels gestopt die in brand vliegen. In onze belabberde situatie moeten we inspanningen en opofferingen voor de eigen mensen reserveren. En men moet de waarheid zeggen tegen migranten: We hebben u niets meer te bieden. Kom niet meer hier naartoe. We zijn bijna failliet. Maar als het op een dag beter gaat en we weer een overschot aan banen hebben, dan worden de grenzen weer opengezet. En dit zeggen we op een vriendelijke en humane manier, met het respect dat een mens en dus een migrant verdient. Ik heb helemaal niets tegen migranten maar wel tegen immigratiebeleid."

Of het voorafgaande geen sluw charme-offensief is, weet ik niet. Maar het ligt wel mijlenver van Polen-meldpunten, kopvodden en beledigingen via Twitter. Anders dan PVV-leider Wilders is de Franse populiste in staat een grondig debat te voeren en schuwt ze ongemakkelijke vragen niet. Een dubieuze grap van haar vader, die een bijeenkomst met Sarkozy vergeleek met het Neurenberg-proces, noemde de dochter 'een slechte mop' die ze betreurde. Wilders heeft ooit gezegd dat hij niets met het FN te maken wilde hebben. Luisterend naar Marine Le Pen vroeg ik me af of het misschien niet andersom zou moeten zijn.

Lees verder na de advertentie

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie