Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een vergeten pensioen kan het verschil zijn tussen het strand van Bergen en dat van Benidorm.

Home

door IRIS LUDEKER

Een man zoekt zijn 83-jarige moeder op en grasduint wat in haar oude administratie. Hij ontdekt dat ze in een grijs verleden een tijdje een baan heeft gehad. Heeft ze niet eigenlijk al achttien jaar recht op pensioen, vraagt hij zich af? Een telefoontje aan het pensioenfonds biedt uitkomst. Uiteindelijk krijgt de bejaarde dame met terugwerkende kracht haar pensioentje uitbetaald.

Het geval staat niet op zich- meer mensen vergeten dat ze ergens een oudedagsvoorziening hebben opgebouwd. Per jaar wordt daardoor voor drie miljoen euro aan pensioenen niet uitbetaald, rekende de toezichthouder Pensioen & Verzekeringskamer uit. Peter Borgdorff, directeur van de Vereniging van Bedrijfstakpensioenfondsen (VB), bezweert dat de pensioenfondsen dat geld niet gebruiken om mooie interieurs aan te schaffen. ,,Het pensioengeld zit in een collectief fonds, het is van niemand. Als er niet wordt uitbetaald, blijft het gewoon in die grote pot.''

De drie miljoen euro vormt 0,03 procent van het totaalbedrag van veertien miljard euro dat de pensioenfondsen jaarlijks uitbetalen. Dat is te veel, vindt Borgdorff: ,,Als je het vergelijkt met het totaalbedrag, gaat het om peanuts. Maar het zal jouw pensioen maar zijn.''

Anton te Meij kan dat beamen. Hij helpt mensen die moeite hebben om hun pensioen te vinden, en boekt daarbij spectaculaire resultaten. Alleen al in 2003 vond hij pensioenen ter waarde van 600000 euro terug. Eén keer hielp hij een man van 85 die uiteindelijk met terugwerkende kracht 150000 euro uitbetaald kreeg. Meestal zijn de bedragen waar zoekgeraakte mensen recht op hebben echter kleiner. Vaak gaat het om geld van 'slapers', mensen die ooit hebben gewerkt voor een bedrijfstak of onderneming, maar later van baan zijn gewisseld. ,,Sommige mensen hebben in hun leven wel veertien of vijftien baantjes gehad'', zegt Borgdorff. ,,Die komen hun geld niet ophalen, omdat ze het simpelweg vergeten zijn.''

Te Meij is niet de enige die zich inzet om pensioenen bij hun rechtmatige eigenaars te brengen, zegt Borgdorff. Ook de 82 bedrijfstakfondsen die bij zijn organisatie zijn aangesloten zetten hun beste beentje voor, zelfs al zijn ze daar wettelijk niet toe verplicht. De pensioenfondsen zien het tegenwoordig namelijk als hun 'morele plicht' om klanten op te sporen. Met de komst van een moderne, elektronische administratie zijn de mogelijkheden om actief naar mensen te zoeken de laatste jaren veel groter geworden.

Het grootste pensioenfonds ABP (overheid en onderwijs) is van de tweeduizend gepensioneerden die het er maandelijks bij krijgt, er zo'n veertig kwijt. Een gedeelte van die mensen komt spontaan weer boven water. De rest tracht ABP te achterhalen door namenlijsten met verschillende bestanden te vergelijken. De Belastingdienst wordt ingeschakeld, de gemeentelijke basisadministratie geraadpleegd. Uiteindelijk wordt zo het aantal 'vergeten pensioenen' verder teruggebracht. Van de mensen die vóór 1932 zijn geboren en bij ABP een pensioen te goed hebben, heeft 0,22 procent (nog) geen pensioen opgevraagd.

In de meeste gevallen gaat het daarbij om mensen die naar het buitenland zijn vertrokken en daar al dan niet zijn overleden, of om mensen met een criminele achtergrond die liever helemaal niet worden gevonden. Om ook de mensen in het buitenland te vinden, hebben de bedrijfstakfondsen sinds 1 april een overeenkomst met de Sociale Verzekerings Bank (SVB), de instelling die gaat over de uitbetaling van de AOW. ,,Mensen die naar het buitenland zijn vertrokken, vergeten nog wel eens dat ze een klein pensioentje hebben opgebouwd. Hun AOW vergeten ze meestal niet. Zo kunnen we dus nog extra mensen terugvinden'', aldus Borgdorff.

De pensioenfondsen mogen dan hun best doen om verdwenen mensen te zoeken, toch is speurder Te Meij nog ontevreden over hun klantvriendelijkheid. Oók de bedrijfstakfonden hebben hun administratie niet altijd op orde, vindt hij. ,,Er wordt flink geschoven met pensioenen, als bedrijven failliet gaan of worden overgenomen. Daarbij raken gegevens van oude pensioenrechten nogal eens zoek.''

Te Meij ziet tal van mogelijkheden om de dienstverlening te verbeteren. Zo pleit hij voor een wettelijke 'brengplicht' voor de fondsen, in plaats van de 'haalschuld' die er nu is. Dat zou in de nieuwe pensioenwet moeten worden opgenomen, die nu in de maak is. Daarnaast zou Te Meij graag zien dat er een centraal 'pensioenregister' komt, waar alle Nederlanders in opgenomen zijn, met ál hun pensioenrechten. Nooit meer gedoe. Ten slotte moet de verantwoordelijkheid voor informatievoorziening niet overgelaten worden aan callcentra: ,,Daar zitten vaak mensen die te weinig deskundigheid hebben om ingewikkelde zaken te behandelen.''



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie