Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een topdag voor Van Rouwendaal: goud én zoenen van coach Lucas

Home

Fred Buddenberg

Sharon Van Rouwendaal vier haar overwinning. © AP

Na het tweede openwatergoud van Sharon van Rouwendaal ontdooit trainer Philippe Lucas zowaar even.

Philippe Lucas staat niet bekend als een aimabel mens. De Franse zwemcoach onderwerpt zijn pupillen aan een Spartaans trainingsregime. Niet iedereen is daartegen bestand. Zo keerde Femke Heemskerk na een jaar zwaar overtraind en gedesillusioneerd terug uit Frankrijk. Sharon van Rouwendaal daarentegen zweert bij de aanpak van Lucas. Hij heeft haar gemaakt tot de succesvolle langeafstandszwemster die ze nu is.

Lees verder na de advertentie

Lucas (55) is ook niet een man van complimenten. Nadat Van Rouwendaal woensdag in Loch Lomond de Europese titel openwaterzwemmen op de vijf kilometer had gewonnen, gunde hij haar geen blik waardig. Des te opmerkelijker was de interactie gisteren tussen de coach en de 24-jarige zwemster nadat ze op het meer aan de voet van de Schotse hooglanden ook de titel op de olympische tien kilometer had opgeëist.

Zittend in een golfkarretje dat haar van de huldiging naar de persruime had gebracht, kreeg Van Rouwendaal zomaar een aai over de kin van de excentrieke Lucas, met zijn lange grijze haren en futuristische zonnebril. Wie goed keek zag zelfs een glimlach op zijn gezicht. Ja, dat was ook bijzonder voor Van Rouwendaal, die al vijf jaar onder Lucas traint. Eerst in Narbonne en sinds vorig jaar in het Centre Nautique Neptune in Montpellier.

Ik voel me wel moe, maar door de adrenaline stuiter ik een beetje

Sharon van Rouwendaal

Hard zwemmen, niet zeuren

“En dan hebben jullie het mooiste moment nog gemist”, zei Van Rouwendaal tegen de verzamelde Nederlandse journalisten. “Ik zag hem binnen en toen heb ik hem voor het eerst op de wang gezoend. Toen kreeg ik allemaal zoenen terug. ‘Dit is allemaal dankzij jou’, zei ik en er kwamen tranen in zijn ogen. Ik heb hem ontroerd, hij was helemaal emotioneel. Ik hoorde het aan zijn stem, hij kon geen woord uitbrengen.”

Hard zwemmen en niet zeuren, is het credo van Lucas, die Van Rouwendaal zes dagen in de week gemiddeld achttien kilometer per dag laat zwemmen. Dat regime heeft haar gehard en tot een van de beste Europese openwaterzwemsters gemaakt. De olympisch kampioene van Rio heeft in Glasgow al twee titels op haar naam, en ze doet nog mee aan de teamestafette en de 25 kilometer. “Ik voel me wel moe, maar door de adrenaline stuiter ik een beetje.”

Voeten aantikken

Van Rouwendaal ondervond op de tien kilometer geen concurrentie van de zwemsters die woensdag ook de halve afstand hadden gezwonnen. Die haakten al snel af en dat zei ook iets over de kracht van de in Baarn geboren zwemster. Omdat ze zich goed voelde, zwom ze gisteren bijna de ­hele race op kop. “Dan heb ik de ruimte en kan ik wat vrijer zwemmen.” 

 Alleen Giulia Gabbrielleschi kon haar nog lang volgen. Om te laten merkte dat ze er nog altijd bij was, tikte de Italiaanse steeds de voeten van Van Rouwendaal aan.

Even dwaalde het doemscenario door haar hoofd: het zal toch niet ­gebeuren dat ik de race heb gemaakt en dat zij er met de winst vandoorgaat? Maar in de sprint schudde Van Rouwendaal de Italiaanse gedecideerd van zich af. Na de finish ontdekte ze dat Esmee Vermeulen, de tweede ­Nederlandse zwemster in Loch ­Lomond, als derde had aangetikt. “Dat is toch heel fijn voor haar. Ik heb haar de hele week opgenaaid en dan doet ze het ook nog.”

Lees ook: 

Zelden zag ik de hardheid van topsport zo genadeloos blootgelegd

Vorig jaar schreef Trouw-columnist Marijn de Vries: Ze aait haar konijn. Sharon van Rouwendaal is gek op het lichtbruine dier met het witte snoetje. Geen wonder: het is het enige knuffelcontact dat ze heeft, tussen de loodzware zwemsessies in het Franse Narbonne door. 

Deel dit artikel

Ik voel me wel moe, maar door de adrenaline stuiter ik een beetje

Sharon van Rouwendaal