Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een jongen die zichzelf uitvond

Home

FRANS DIJKSTRA

Ondernemen was zijn leven. Al was hij nog maar student, met zijn enthousiasme wist hij mensen te winnen voor zijn plannen. Tegenslag maakte hem nog gedrevener.

Een hartstilstand veranderde zijn leven. Geen tijd meer verspillen, maar nog rechter op het doel af: ondernemer worden. Anner van der Mheen stelde alles in zijn leven in dienst van die droom.

Hij zat alleen op zijn studentenkamer in Groningen toen zijn hart er in maart 2009 ineens mee ophield. Medebewoners vonden hem net op tijd en met een hoogwerker van de brandweer werd hij uit zijn kamer getakeld. In het ziekenhuis werd niets van een oorzaak gevonden. Maar Anner wist genoeg. In bed was hij alweer bezig met een filmpje over marketing.

Hij kreeg een apparaatje onder zijn schouder dat zijn hartslag in de gaten moest houden. Vernuftig, maar ook lastig. Want hij kon geen rugzak meer dragen. En golfen, de sport die hij nog maar kortgeleden had ontdekt als een prima middel om contacten met ondernemers te leggen, ook dat kon niet meer. Maar rennen ging nog wel, dus daarin stortte hij alle overtollige energie.

Dat hij zo gegrepen was geraakt door het ondernemerschap, was opmerkelijk. Hij had het in ieder geval niet van zijn ouders Margreet en Arnoud, die beiden theologie studeerden in Heerlen toen Anner werd geboren. Toen Anner twee was trok het gezin naar Schotland, waar de ouders gingen werken in een woongemeenschap voor verstandelijk gehandicapten. Ze hadden er één eigen slaapkamer, voor de rest was het een gemeenschappelijk leven. Anner aardde er moeiteloos. Hij scharrelde er op zijn gemak rond en verzamelde al snel genoeg Engelse woorden om met iedereen praatjes te maken. Dat zou een kenmerkende eigenschap van hem worden: altijd op zoek naar mensen om mee te praten.

Toen hij als vijfjarige terugkwam in Nederland en met zijn opa door een winkelstraat liep, was hij teleurgesteld. "Opa, they don't say hello to me!" Hij schakelde snel over naar Nederlands.

In Meppel en Groningen ging Anner naar de Vrije School, gebaseerd op de antroposofische opvattingen van Rudolf Steiner. Anners ouders hadden later weleens twijfels over het niveau van dat onderwijs, en ook Anner zelf leek er niet helemaal op zijn plaats. Toch zou hij veel later, toen hij naar de Hanzehogeschool ging in Groningen, ontdekken dat hij veel aan de Vrije School had gehad. De zelfwerkzaamheid en de creativiteit die hij daar had ontwikkeld, kwamen goed van pas bij het zoeken naar ondernemerskansen.

Het ondernemersvirus heeft hij waarschijnlijk opgedaan bij familie van zijn moeder. Die zaten veelal in zaken. Vooral een oud-oom van Anner, een rozenkweker in Drenthe, heeft hem geïnspireerd. Bij hem kocht Anner rozen om op Valentijnsdag te verkopen aan zijn medescholieren. Dat de rozenkweker uiteindelijk failliet ging door hoge gasprijzen, ontmoedigde Anner allerminst.

De eindpresentatie, waarmee hij de middelbare school afsloot, ging over ondernemen. Hij dacht aan een sportzaak en zag in zijn fantasie zijn naam al op een gevel staan: Anner Sports. Het zou een zaak moeten worden waar de beleving van sport centraal zou moeten staan, had hij bedacht.

Maar het werden horloges. Op internet begon hij de site ikwileenhorloge.nl. Met goedkope, trendy horloges wist hij die handel zo succesvol te maken, dat hij de site al gauw kon verkopen.

Zelf wilde hij er niet mee verder. Want het paste niet bij de sfeer die hij in gedachten had. Hij wilde wat meer status, geen rommeltjes maar degelijke, mooi ontworpen en duurzame spullen.

Zijn eigen uitstraling moest daarbij passen, dus begon hij zichzelf opnieuw uit te vinden. De wijde broeken en grote capuchons die hij als middelbare scholier had gedragen, gingen de deur uit. Een colbertje, mooie jeans en gepoetste schoenen kwamen er voor in de plaats. Hij schrapte de vrolijke foto's van dronken avondjes van zijn internetpagina evenals het loze gebabbel op zijn blog. Anner was bloedserieus over 'personal branding': hij zag zichzelf als een merkproduct dat moest worden verkocht.

Het liefst was hij naar een particuliere handelsopleiding in Maastricht gegaan. Ook al had hij maar een paar peuterjaren in het zuiden gewoond, de vele uitstapjes met zijn ouders naar vrienden in Limburg waren hem bijgebleven. De zuidelijke levenslust sprak hem aan. Maar zijn ouders, die nog twee kinderen hadden op te voeden, vonden de opleiding te duur en Anner ging naar Groningen, naar de Hanzehogeschool.

Zijn ouders woonden in de buurt, in Roderwolde, waar ze een oude, gerestaureerde molen hadden overgenomen. Ze hadden veel tijd en energie gestoken in hun molenaarsopleiding en waren trots op hun eigen meel. Anner bezag het wat meewarig. Hij vond het allemaal te boers. Ze lieten kansen liggen, vond hij. Waarom alleen zakjes meel verkopen als er ruimte genoeg is om bezoekers te laten delen in de beleving van een molen? Zijn ideeën sloegen thuis niet aan en hij richtte zich op zijn eigen ondernemingen.

Altijd had hij wel een nieuw visitekaartje op zak van een bedrijfje dat hij net had opgericht, vaak samen met vrienden of medestudenten.

Het succesvolst leek M&O Lighting Solutions dat adviezen geeft over duurzame verlichting, die zuinig is met energie. Hij deed de verkoop, de technische kanten liet hij over aan een ander bedrijf. Hij kreeg verscheidene opdrachten, maar geld verdiende hij er amper mee. Hij zag het probleem: het was duur spul en de opdrachtgever moest lang wachten voor de investering was terugverdiend. Dus stapte Anner af op de gemeente Groningen om een financiering te regelen waarbij de opdrachtgever pas betaalt als hij bespaart op zijn energierekening. Dat hij nog maar student was viel in het niet bij zijn enthousiasme.

Zijn plezier zat vooral in het bedenken en oprichten van zaken. Hij stapte op alles en iedereen af om ideeën te beproeven en ervaringen uit te wisselen. Zijn mobiele telefoon leek vergroeid met zijn lijf. Hij dacht dat hij ook wel een zaak zou kunnen beginnen die anderen zou helpen zakelijke formules te bedenken.

Al die plannen borrelden nog in zijn hoofd, toen hij plotseling ziek werd. Met een vergevorderde longontsteking belandde hij in november 2010 in het ziekenhuis. "Erg klote, oorzaak nog onbekend, maar zeer agressief virus tov alle organen!", twitterde hij aan een bekende die boeken van hem had geleend. "Nee, hoeft niet hoor, komt later wel:)", besloot hij die boodschap op 29 november.

Het zou zijn laatste tweet zijn.

Via het handige apparaatje dat zijn hartslag controleerde was een virus zijn lichaam binnengeslopen. Hij onderging een hartoperatie en een longtransplantatie. Een paar maanden lang werd hij buiten bewustzijn gehouden. "Breng mij maar onder zeil en maak me wakker wanneer ik weer beter ben", had hij gezegd.

In februari werd hij wakker en kreeg hij te horen wat er allemaal was gebeurd. Hij wilde meteen oefenen met een fietsapparaat op zijn ziekenhuisbed. En hij wilde naar huis om weer aan het werk te gaan. Hij moest nodig weer "mensen blij maken met mijn oplossingen", zoals hij zijn ondernemersdoel had omschreven.

Maar het onheil had zich in zijn hoofd genesteld en sloopte hem.

Anner van der Mheen werd geboren op 18 januari 1989 in Heerlen. Hij overleed op 8 maart 2011 in Groningen.

Deel dit artikel