Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een gelukkige vooraan: Ze lachte naar me!

Home

van onze verslaggeefsters

Het prachtige weer, het uitblijven van incidenten en het enthousiaste publiek, maakten de trouwdag van prins Willem-Alexander en prinses Máxima tot een waar feest. En dát in Amsterdam.

AMSTERDAM - Het verrassendste was het bijna zomerse weer, verder moeten zelfs de organisatoren van het koninklijke huwelijk verbaasd zijn geweest over het vlekkeloze verloop. De plechtigheden, de rijtoer, zelfs de welgemikte meelbom op de koets: het leek allemaal zo voorzien. Met een politiemacht van zesduizend agenten, een makke schare van tienduizenden Oranjefans en een kleine duizend beschaafde demonstranten verliep het feest haast Brabants gemoedelijk.

Burgemeester Cohen van Amsterdam had gewaarschuwd dat nieuwsgierigen beter thuis konden blijven. En aan die oproep was gehoor gegeven. De magere opkomst was een meevaller voor de feestvierders die wel waren gekomen. Zij konden de aankomst van het paar in de Beurs van Berlage en de Nieuwe Kerk beter zien dan ze hadden gedacht.

Velen waren in de vroege ochtend opgestaan en met auto of trein naar Amsterdam gekomen. ,,Het was ontzettend rustig op de weg'', zegt een drietal vriendinnen, dat om zes uur uit Venlo is vertrokken. Voor hen was het een feest om Máxima in het echt te zien. En de broer van de bruid natuurlijk, die leuke jongen met dat sikje. ,,Is die nog vrij?''

De jongere broer Martín, getuige bij het burgerlijk huwelijk, viel in de smaak bij meer vrouwelijke huwelijkstoeristen. Een teleurgestelde zucht klonk toen de televisiecamera even later niet alleen Martín in beeld bracht, maar ook zijn vrouw. ,,Hij is al getrouwd.'' De Dam was toen nog half leeg, de bruiloftsgasten waren al halfslachtig toegejuicht.

Pas tegen de middag, toen zeker was dat de zon zou blijven schijnen, trok het aantal bezoekers aan. Langs de route van de korte rijtoer die prins en prinses in de gouden koets maakten, is het voor het eerst echt druk. ,,Ik zie een hand!'', schreeuwden gelukkigen die meer vooraan stonden. ,,Ze lachte naar me!''

Op geen enkel moment moest de politie de doorgangen naar de binnenstad afsluiten omdat de opkomst er te massaal was geworden. En op geen enkel moment wilden belangstellenden liever naar een buiten de 'veiligheidsring' geplaatst televisiescherm kijken, waarop veel beter te zien was wat zich afspeelde.

Op de Nieuwmarkt, waar tot grote verbazing van de winkeliers en bewoners in de vroege ochtend zo'n scherm was verrezen, werd de trouwerij volledig genegeerd. ,,Ik vind het zó vreselijk'', zegt een buurtbewoonster. ,,Ik geloof dat die mensen -die steenrijke koningskinderen- zelf maar een procent betalen van wat dit allemaal kost. Verspilling.''

Tegen waren ook de duizend mensen op het Koningsplein, met een verwijzing naar de Argentijnse Dwaze Moeders omgedoopt tot het Witte Plein. Daar werd onder het wakend oog van honderden agenten een braaf protest gevoerd. Oranjefans die in een gestage stroom langsliepen, keken verbaasd op, sommigen ontging zelfs dat dit een anti-feest was, zo vrolijk klonken af en toe de Argentijnse drummers.

,,Jullie grijpen ook alles aan om een feestje te bouwen'', zegt een jongen met een hanenkam fel tegen een groep vriendinnen met kroontjes op het hoofd. De punkers -meisjes met roze haar, jongens met hanenkammen- hadden rond het middaguur al tientallen blikjes bier tussen hun voeten staan, die ze leegklokten. Verder lieten beide groepen elkaar met rust.

Ondanks de oproep van de organisatoren, onder meer oppositiepartij Amsterdam Anders, de Argentijnse mensenrechtenorganisaties en het Nieuw Republikeins Genootschap, waren weinig mensen in het wit. Wel liepen er meisjes in tweedehands bruidsjurken, aan de voeten stevige kisten. Veel vrouwen toonden zich solidair met de Dwaze Moeders met witte sjaaltjes om hun hoofd. Ook zo'n vijftig witte illegalen sloten zich aan -'Ik heb al tien jaar een sofi-nummer, en jij Máxima?' Met pollepels en pannendeksels maakten de anti-monarchisten lawaai toen de Gouden Stoet langskwam. Kort ontstond er wat paniek vlak voor de dranghekken, toen iemand het meelbommetje gooide en alle 'stillen' boven op hem doken.

Het programma was een ratjetoe van actievoerders, van wie alleen SP-kamerlid Agnes Kant enige landelijke bekendheid had. De aloude leus: 'Dood aan de monarchie, leve de republiek' oogstte luid gejoel. Discussies over de hofjacht, armoede en Argentinië werden afgewisseld door muziek. De politie gaf de punkband Brezhnev na hun optreden een standje, omdat de zanger 'Máxima fuck off' had gebruld.

Ook werd op het podium aandacht besteed aan de politiek vluchteling Uruguayaan Daniël Rey Piuma. Hij was vrijdagavond opgepakt wegens belediging van het koningshuis. Rey demonstreerde met een collectie gruwelijke foto's van aangespoelde Argentijnse slachtoffers en noemde het bruidspaar 'leugenachtig'. De voormalig verzetsstrijder is uren verhoord, maar werd om zes uur 'sochtends de volgende dag vrijgelaten. De politie heeft zijn woning doorzocht en papieren en computerbestanden in beslag genomen.

De avond na het huwelijk werden nog twee demonstranten gearresteerd, toen een groep protesteerde bij het politiebureau waar de arrestanten vastzaten.

Deel dit artikel