Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een bijzonder meisje van veertien jaar

Home

Marijn de Vries

Ranomi Kromowidjojo feliciteert Femke Heemskerk (op de rug gezien) na de 100 vrij. © anp
Column

Femke Heemskerk. Inge Dekker. En zeker Ranomi Kromowidjojo. Dat zijn je grote idolen als je nu een zwemmende tiener bent. Met hen ben je opgegroeid terwijl je leerde zwemmen en '100 meter vrije slagje' speelde. "Ik ben Kromo en jij Femke!" "Nee, ík ben nu een keer Kromo!" Steeds een beetje beter werd je, tot ook jij mocht meedoen aan echte wedstrijden.

Tenzij je Iris Tjonk heet. Dan ben je nu veertien en ondanks je leeftijd een van de beste rugslagzwemsters van Nederland. Je bent niet voor je kon lopen in een zwembad gegooid en schaterlachend blijven drijven, zoals Ranomi. Je had niet toen je acht was posters van Inge en Femke en de andere Golden Girls boven je bed hangen.

Nee. Je favoriete film is 'Finding Nemo' en als het even anders was gelopen, was je duikster geworden.

Verdwijnen
Maar nu ben je een ontluikend fenomeen, dat dit weekend door het Sloterparkbad in Amsterdam kliefde. Derde werd je op de 50 meter rugslag, tweede op de 100 en derde op de 200 meter. Op die afstand was je bovendien de beste Nederlandse. Als 14-jarige. Tussen de senioren. En passant zwom je ook nog even wat records die al tientallen jaren stonden uit de boeken.

Hoewel de vrije slag veel cooler is natuurlijk, snap ik dat rugzwemmen wel. Met je gezicht naar boven en je oren in het water lijkt de wereld om je heen te verdwijnen. Zo zwemmen is gewoon het lekkerst. Loom vogels kijken in een buitenbad, dobberend met je billen naar beneden en de zon op je gezicht. Niet steeds dat benauwde happen naar lucht en dat staren naar de tegeltjes op de bodem, maar gewoon vrij ademen omdat je gezicht naar de hemel is gericht.

Dierenarts
Je was niet van plan zwemster te worden. Je deed gewoon een duikcursus toen je tien was. Toen bleek dat je te jong was om examen voor een duikbrevet te doen, ging je maar zwemmen. Want dat water was toch wel lekker. Toen je twaalf was, deed je het examen alsnog en ging je met je opa duiken in Kroatië. Want je oma ging al mee naar alle zwemtraingen en wedstrijden. Nog steeds trouwens.

Later als je groot bent, wil je dierenarts worden, vertelde je een tijdje geleden. Thuis in Almelo hebben jullie veel dieren. Twee honden, een cavia, twee hamsters, drie parkieten, een schildpad, een bardagaam (dat is zo'n joekel van een hagedis), twee konijnen, wandelende takken, een aquarium en een vijver vol vissen en kikkers. Als voor al die dieren zorgen geen goede vooropleiding is.

Anderhalf jaar geleden, een basisschoolleerling nog met een beugel op je tanden geplakt, deed je de internationale zwemwereld voor het eerst versteld staan. Achtste werd je op de 100 meter rugslag tijdens de Swim Cup in Eindhoven. Achtste. Tussen de grote mevrouwen. De bondscoach nam je als een haas op in het KNZB talententeam.

WK-ticket
Lig jij ook wel eens te dromen als je op je rug in het zwembad drijft, net als ik graag doe? Of zwem je alleen maar hard onder het plafond door? Jouw ambitie om mee te doen aan de Spelen van 2016 lijkt bijna geen droom, maar een volstrekt reëel doel. Dit weekend was je maar een paar honderdsten verwijderd van een WK-ticket. Je ontwikkelt je razendsnel en je hebt nog twee jaar.

Vanochtend heb je thuis in Almelo vast weer gewoon met de honden geknuffeld en de hamsters geaaid. Gelukkig heb je nog gewone meisjesdromen. Want als je veertien bent en een tripje naar Rio bereikbaarder lijkt dan dierenarts worden, dan ben je een bijzonder ongewoon meisje.

Lees verder na de advertentie
Je favoriete film is Finding Nemo en als het even anders was gelopen, was je duikster geworden

Portret van zwemster Iris Tjonk. © anp

Deel dit artikel

Je favoriete film is Finding Nemo en als het even anders was gelopen, was je duikster geworden