Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een algoritme dat aan je gezicht ziet of je homo of hetero bent

Home

Sybilla Claus

Links een heteroseksuele man, rechts een homoseksuele man. Zoek de verschillen. © RV

Kunnen gezichtsfoto’s aantonen of iemand lesbisch of homo is? Ja, zegt een onderzoeker. Mensen gokken vaak mis, maar computers kunnen dat heel goed bepalen. De kritiek uit homokringen is niet mals.

De spraakmakende onderzoeker Michal Kosinski van Stanford University in Californië publiceert binnenkort een artikel over seksuele oriëntatie. Slimme algoritmes kunnen op grond van foto’s veel beter bepalen of iemand lesbisch of homo is dan mensen, concludeert hij. Kosinski haalde gezichtsfoto’s van Amerikaanse datingsites door de computer van zo’n 15.000 mensen tussen 18 en 40, evenveel ho’s als he’s, vrouwen als mannen, allen wit.

Lees verder na de advertentie

Mensen raden slechts 61 procent goed of een man op een foto homo of hetero is, bij vrouwen is dat met 54 procent nog minder. Het zelflerende computerprogramma doet het met 81 en 71 procent opvallend beter. Na vijf foto’s is het zelfs 91 (bij mannen) en 83 (bij vrouwen), aldus Kosinski in The Journal of Personality and Social Psychology. Omdat de uitkomst velen doet denken aan achterhaald gelaatkunde onderzoek, is de weerstand groot. De grote Amerikaanse homo-organisatie Glaad reageert fel, uit angst voor nog meer discriminatie.

Ook individuen geven de van oorsprong Poolse onderzoeker van katoen. ‘Ik hoop dat iemand jou gaat vermoorden’, schrijft ene Max. ‘Door jou zullen velen gemarteld worden en sterven’. Een vrouw schrijft: ‘Dank voor het onthullen van het Geheim van de Lesbische Kaak’, waarna zij een link legt met de Holocaust.

Kosinski is onthutst over de grote weerstand die zijn studie oproept: “Ik was zelf ook ontsteld over de uitkomst. Maar het is niet zo dat we een nieuwe techniek bouwden. We hebben slechts bestaande technologieën voor gezichtsherkenning ingezet die overheden en bedrijven al gebruiken.”

Facebook-likes

In 2013 maakte Kosinski bekend hoeveel Facebook-likes onthullen over iemands ras, religie, verslavingen en seksuele en politieke voorkeuren. Het werd een van de meest gelezen wetenschappelijke artikelen ooit, en Facebook besloot ijlings likes niet meer automatisch openbaar te maken. Een algoritme kan patronen zoeken in het almaar groeiende web van Big Data, en veel meer combineren dan het menselijk brein. Deze kunstmatige intelligentie dringt ook steeds verder binnen in privézaken, zoals nu dan seksuele oriëntatie – een kwetsbaar onderwerp voor velen.

De aversie tegen elke vorm van gelaatkunde is groot

Omdat eerder discriminatie naar ras en klasse dit soort onderzoek kleurde, is de aversie tegen elke vorm van gelaatkunde groot. “Wat niet wil zeggen dat er geen enkele waarheid in zit”, aldus Kosinski. Als mensen al een ‘gaydar’ (radar om homo’s te spotten) hebben, zouden computers dat dan niet beter kunnen?

A-typisch gezicht

Waar mensen maar wat aangokken, zag de computer dat homo’s vaker een voor hun gender a-typisch gezicht hebben. De gezichtsomtrek geeft al veel weg. Homomannen hebben vaak een smallere kaak, smallere wenkbrauwen, langere neus, groter voorhoofd en minder gezichtshaar. Bij vrouwen zagen de algoritmes subtielere verschillen, vooral in neus, mondhoeken, haar en neklijn. Lesbo’s zouden een grotere kaak hebben, minder make-up gebruiken, minder onthullende kleding dragen, maar – net als Amerikaanse heteromannen - wel weer vaker een baseballpet op hebben. Prenataal hormoononderzoek had overigens al aangetoond dat de hoeveelheid testosteron bij een foetus niet alleen fysieke kenmerken maar ook seksuele voorkeur meebepaalt.

Dat de computer er bij vrouwen vaker naast zit, komt omdat hun seksualiteit meer fluïde is. Maar wat zegt een datingsite over de realiteit? “Jullie meten slechts een schoonheidsideaal van mensen die uit de kast zijn”, kritiseert Glaad.

Het gevaar is denkbaar dat regimes waar homoseksualiteit of ‘homopropaganda’ strafbaar is, zoals Rusland en veel islamitische en Afrikaanse landen, dit soort middelen inzetten tegen toch al kwetsbare burgers. Kosinski bepleit daarom beschermende wetgeving. Toch is het verlies van privacy door verbeterde algoritmes en een groeiende datavoorraad een voortschrijdende trend, kaart hij aan. 

Deel dit artikel

De aversie tegen elke vorm van gelaatkunde is groot