Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ecobal bespaart waspoeder, maar wast ie eigenlijk wel?

Home

Kees de Vré

Een bal gevuld met korrels die waspoeder bijna overbodig maakt. Dat klinkt goed, want jaarlijks gaat er 150 miljoen kilo waspoeder het riool in. En denk eens aan al dat verpakkingsmateriaal. Miljoenen kilo’s karton en plastic verdwijnen in de vuilnisbak.

Sinds kort is er nu die bal die de hoeveelheid plastic en kartonnen afval tot nul reduceert en het gebruik van waspoeder sterk doet afnemen. Je stopt hem gewoon bij het wasgoed en aan het eind van de rit zijn je kleren of beddegoed net zo schoon als anders.

De bal is niet rond, maar heeft een ellipsvorm van zo’n 10 centimeter doorsnee en oogt met zijn noppen aan de buitenkant als een stuk legospeelgoed. Hij rammelt ook nog. In de bal bevinden zich namelijk keramische korrels die, volgens het persbericht, zo gauw zij in aanraking met water komen, hydroxylionen vormen. Die doen hetzelfde als het waspoeder: het vuil omringen en losweken van de vezels.

Volgens de makers van de bal is door die keramische balletjes bij normale tot zwaar vervuilde was nog maar een klein beetje waspoeder nodig. Het vullen van het bijgeleverde schepje (15 ml) is genoeg. Daarmee levert de bal een besparing op, zeggen de makers, van gemiddeld tachtig procent aan te gebruiken waspoeder. Vandaar de naam ecowasbal. Duizend keer gaat de bal mee, claimen de makers en dan heb je de aanschafprijs van 29,90 euro er snel uit.

Maar klopt het allemaal wel, wat zo fraai wordt beweerd? „Absoluut niet”, zegt Hans Fraaije, hoogleraar fysische chemie aan de universiteit van Leiden. „Het is quasi-chemie, bijna oplichting. Het begint al met de claim dat je met keramische bolletjes hydroxyl-ionen kunt genereren. Dat is echt onmogelijk. Als er wel hydroxyl-ionen zijn, dan kun je daar inderdaad mee wassen. Het is wel heel agressief, het is een loog. Onze grootmoeders deden dat ook al, met soda. Maar soda alleen is niet genoeg. Er moet nog iets bij wat ze ’surfactant’ noemen. Dat is een stof die zich hecht aan het textiel en die het vuil losweekt. In grootmoederstijd was dat groene zeep. Soda maakt de werkzame stof in groene zeep vrij, maar die combinatie is wel erg agressief. Onze grootmoeders wilden er niet voor niets vanaf. Er is dus veel onderzoek gestopt in de zoektocht naar PH-neutraal, zeg maar huidvriendelijk, waspoeder.”

Volgens Fraaije klopt ook de tweede claim niet. „Voor het verlagen van oppervlaktespanning heb je geen hydroxyl-ionen nodig. Dat kan bijvoorbeeld al met weinig zeep, ongeveer 1 milligram per vierkante meter wateroppervlak. Maar hier komen zelfs geen hydroxyl-ionen vrij. Ik vermoed dat de geclaimde verlaging van de oppervlaktespanning te maken heeft met verontreinigingen die van die kunststof bal aflekken.”

Desondanks verloopt de thuistest goed. In de wasmachine draait de bal vrolijk mee. Af en toe maakt het ding wat geluid, als het de glazen deur van de vulopening raakt. De verschillende wassen – wit, bont, eco – komen er schoon uit. Ook de door regen en modder vies geworden wandelbroeken komen na een wasbeurt met bal weer spic en span te voorschijn. Het enige wat ontbreekt, is de frisse geur na afloop.

Volgens Fraaije is een schone was in dit geval logisch. „De gemiddelde was in een Nederlands gezin is niet echt vuil. Heet water en beweging zijn vaak al voldoende.” En die vuile wandelbroeken? „Dat is modder en dat gaat er goed uit met heet water en het beetje waspoeder dat er toch al bij moet.”

Lees verder na de advertentie
(Trouw)

Deel dit artikel