Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Draagster hoofddoek weigeren brengt de verzuiling terug

Home

Mohamed Ajouaou

De zorg en associaties in verband met de hoofddoek, die vooral uit de feministische hoek komen, zijn terecht. In veel gevallen dragen moslimvrouwen de hoofddoek om de culturele mannelijke gemeenschap te behagen. Bij zeer jonge meisjes is ook soms sprake van directe oplegging. In andere gevallen dragen (jonge) vrouwen de hoofddoek niet uit volle overtuiging maar als experiment in hun zoektocht naar identiteit. Hoofddoek als uiting van een gesloten orthodoxe stroming is ook geen uitzondering.

Punt is echter dat er steeds meer hoofddoekdraagsters komen voor wie dit allemaal niet van toepassing is. Vrouwen voor wie de hoofddoek niet (meer) het symbool is van wat dan ook, maar een duidelijke functie heeft, namelijk het bedekken van een stuk lichaam dat ze niet aan de buitenwacht willen laten zien. Voor hen is de hoofddoek niets anders dan een onderdeel van een gerespecteerde levensstijl. Dit zijn weliswaar gelovige maar ook sterke, gematigde, geëmancipeerde en communicatieve vrouwen.

Het zijn juist deze vrouwen die zich aandienen voor openbare functies en hun capaciteit voor de brede samenleving beschikbaar stellen. Juist deze vrouwen verdienen steun.

De totalitaire aard van het neutraliteitsargument ligt hierin dat, indien men dat strikt toepast, vrijwel alle andersdenkenden en mensen die er anders uitzien, uitgesloten worden. Doet een hoofddoek vermoeden dat de vrouw in kwestie partijdig is, dan moet de naam, bijvoorbeeld Mohammed, of oorsprong, bijvoorbeeld oosters, ook zoiets doen vermoeden.

Het argument van bescherming van de eigen confessie wordt selectief op moslimvrouwen en moslimmannen toegepast. Wij zien dat in het onderwijs. Waarom zou een katholieke, nietkerkelijke of een homoseksuele autochtoon in staat zijn om onderwijs op een protestantse school te geven, terwijl men vindt dat een moslimvrouw of man daartoe niet in staat is?

In een democratische plurale samenleving moet het recht op neutraliteit en confessionaliteit van een instelling gerespecteerd worden. Maar inbreuk op dat recht moet niet beoordeeld worden op basis van iemands uiterlijk en associaties en interpretaties die dat uiterlijk oproept, maar op basis van het handelen in de praktijk.

Deze praktijk leert dat moslimvrouwen, met of zonder hoofddoek, en mannen die bij neutrale (bijvoorbeeld overheid) of confessionele instellingen werkzaam zijn, zeer loyaal aan de uitgangspunten van die instellingen kunnen zijn.

Wanneer moslims toch wegens hun naam, uiterlijk et cetera tot bepaalde functies de toegang wordt geweigerd kunnen we niet anders verwachten dan terug te gaan naar het verzuilde model waarin 'soort zoekt soort' heerst. Terwijl de uitdaging van de multiculturele samenleving juist het verleggen van die grenzen is. Ook bij moslims. Ook zij zullen de discussie moeten aangaan over de acceptatie van andersdenkenden. Maar dat is te veel gevraagd wanneer deze zelf worden uitgesloten.

Deel dit artikel