Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Doe-het-zelf, zonder pakjes en zakjes

Home

Onno Havermans

99 Afleveringen van de Heimweekeuken heeft Karin Luiten vandaag aan een nieuwe rubriek in de krant. Met Jeroen Thijssen gaat ze in gesprek. Over eten.

Voorgesneden sla is wel het ergste. Dat mensen zo’n zakje kopen in de supermarkt, daar kunnen ze niet bij. „Al die onooglijke frutsels”, verzucht Karin Luiten. „De restjes, het afval”, valt Jeroen Thijssen haar bij. „Terwijl je toch voor weinig geld een mooie krop sla kunt krijgen, met malse bladeren”, weet Luiten. „Niet bij de super, maar op de markt”, lacht Thijssen.

Nederland heeft geen eettraditie, klaagt Thijssen, net terug van een korte vakantie in Frankrijk. „Er is hier geen aandacht voor voedsel. Veel mensen laden één keer in de week hun kar vol in de supermarkt en willen ook niet lang in de keuken staan. Maakt niet uit of het smaakt. Ze eten plastic.”

Het is gemakzucht, beaamt Luiten. „We hebben allemaal echt veel meer tijd dan vroeger, maar die gaat zitten in twitteren en dat soort zaken. Niet in het kopen en bereiden van eten. En Nederlanders geven van alle Europeanen het minste geld uit aan eten. Elke dag patat met mayonaise, ja dat is het goedkoopst.”

Niet waar, zegt Thijssen. „Juist voor mensen met een kleine portemonnee is zelf koken de aangewezen weg. Seizoensgroenten zijn het lekkerst en het goedkoopst.” Luiten: „Dan moet je ze wel uitleggen wat seizoensgroenten zijn.” Thijssen: „Die zijn het goedkoopst. Pakjes zijn duur.” Luiten: „Niet altijd. Dat maakt het juist zo lastig. Veel mensen kopen die zakjes en pakjes omdat ze snel en goedkoop zijn, maar ze weten meestal niet wat er allemaal in zit. Neem die zogeheten ’Wereldgerechten’, dat is gewoon misdadig spul. Een hele doos vol, maar het gaat om de kruidenmix, de verse dingen moet je zelf toevoegen.”

Jeroen Thijssen en Karin Luiten schrijven over eten. Hij trekt door het land, op zoek naar de smaak, zij probeert recepten uit, liefst die van lezers. Ze delen elke zaterdag deze pagina in de Weekendgids van Trouw. En ze hebben dezelfde redacteur bij uitgeverij Nieuw Amsterdam, die dit voorjaar van Thijssen ’De Ronde van Gallië’ uitbracht. Volgende maand verschijnt het nieuwe boek van Luiten: ’Koken met Karin, zonder pakjes & zakjes’. Op dat thema gaat ze door in haar nieuwe rubriek, die vanaf vandaag onder aan deze pagina staat, in plaats van de Heimweekeuken.

Zakjes en pakjes. Hoe kun je daar nou een lekkere maaltijd mee maken? Elke week komt Luiten met een doe-het-zelf alternatief. „Maar niet met een opgeheven vingertje hoor.”

Wat zit erin? Dat is de beginvraag bij elk zakje. Soms gaat het om tientallen ingrediënten, waarvan de meeste kleur- en smaakstoffen zijn met onmogelijke namen. „Vaak weet ik het zelf niet”, zegt Luiten, terwijl ze uit haar tas een boekje opdiept dat uitleg verschaft over niet-natuurlijke toevoegingen.

„Al die light producten, waarvan mensen denken dat ze gezond zijn, die zijn wel het ergst”, vindt Luiten. „Om het vet eruit te halen en toch een smakelijk product te krijgen, moeten de makers veel compenseren.” „Voedsel wordt al snel bitter en om dat te maskeren gaat er suiker in”, vult Thijssen aan. „Ik wil het ook niet van een wetenschappelijke kant benaderen”, stelt Luiten. „Maar als je niet weet wat erin zit, waarom zou je dat dan in je lijf stoppen? Als je gezond wilt eten, dan let je toch op wat je eet. Liefst vers van de markt.”

Dat de eerste aflevering over puree moest gaan, wist ze meteen. „Iets meer werk dan als het uit een zakje komt, maar zoveel lekkerder.” Voor de komende weken staan pizza, Caesar salad en tomatensoep op het menu. „Het gaat om dingen die leuk zijn om te doen. Zelf ketchup maken bijvoorbeeld. Ik zal van mensen niet vragen om zelf bouillon te trekken, maar iedereen zou zijn tomatensoep zelf moeten maken.”

In het najaar gaat ze stamppotten maken. En sauzen. „Pesto”, oppert Thijssen. „Dat moet nu, met al die verse kruiden. En dan vries ik het in.” Toch een risico, meent Luiten. „Basilicum wordt snel zwart. Maar wat is er simpeler dan bechamelsaus, jongens? Bloem, boter, melk. En toch halen mensen dat uit een zakje. Ze kunnen alleen op die manier lasagne maken. Ze hebben houvast nodig. Daarom weeg ik voor mijn recepten altijd eerst alles af. iemand die geregeld kookt doet dat niet.”

Ze is net terug uit Italië, waar ze drie weken lang bij Italianen thuis – „altijd alleen vrouwen, de mannen kijken toe” – de kunst van de keuken afkeek. „Iedereen heeft daar zijn eigen moestuin. Ik heb tientallen soorten tomaten geproefd, van rood tot groen. Wij kennen nog wel diverse appelrassen, maar waar zijn onze aparte aardappelrassen gebleven?”

Lees verder na de advertentie
Luiten en Thijssen lunchen bij Dauphine, tegenover het Amstel Station in Amsterdam. (FOTO MAARTJE GEELS)

Deel dit artikel