Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Dertig jaar in het verdomhoekje

Home

Van onze verslaggever

Minister Van der Laan legt de schuld voor de gebrekkige integratie van Roma bij de gemeenschap zelf. Dertig jaar zwalkend beleid heeft ook niet geholpen, stelt Roma-onderzoeker Huub van Baar.

De Kamercommissie Wonen, Wijken en Integratie behandelt vandaag de aanpak voor Roma, aan de hand van een brief van minister Van der Laan die in de zomer veel rumoer veroorzaakte. „Het was een brief vol stigmatiserende stereotypen en zonder enig historisch besef”, zegt onderzoeker Huub van Baar van de Universiteit van Amsterdam. „Geen goed uitgangspunt voor discussie in de Kamer.”

Van der Laan heeft zich uitsluitend door gemeenten laten informeren, niet door de Roma zelf. „Dat is ernstig”, zegt Van Baar. „De minister schuift de schuld van de problemen op ontoelaatbare wijze in de schoenen van de Roma. Hij gaat daarbij voorbij aan de rol die de gemeenten en het Rijk zelf in het verleden hebben gespeeld”, aldus Van Baar die de integratie, emancipatie en marginalisatie van Roma-minderheden in Europa onderzoekt.

Van der Laan schreef dat overleg over de moeizame integratie van Roma wordt bemoeilijkt ’omdat, enkele gunstige uitzonderingen daargelaten, sleutelfiguren uit de Roma-gemeenschap vaak een strafblad hebben’. De Roma reageerden woedend op de brief. Die was volgens hen ’discriminatoir en stigmatiserend’.

Ook Roma-gemeenten schrokken van de harde aanpak en krachtige taal in de brief. Roma lijkt synoniem voor problemen: werkloosheid, bijstandsfraude, overlast en hoge schooluitval. En dus criminaliteit. „We kunnen ons niet vinden in de toonzetting en bepaalde passages van de brief kloppen niet. We distantiëren ons hiervan”, zei een woordvoerder van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten die onlangs een platform van Roma-gemeenten (Nieuwegein, Utrecht, Amsterdam Zuid-Oost, Enschede, Oldenzaal, Veldhoven, Lelystad, Capelle aan den IJssel en Ede) oprichtte.

„Er is door de tijd heen eigenlijk weinig veranderd: Sinds deze Roma eind jaren zeventig naar Nederland kwamen, zijn ze afgeschilderd als profiteurs en potentiële criminelen”, zegt Van Baar. „Ze kwamen uit Joegoslavië, ze droegen de trauma’s van de Tweede Wereldoorlog met zich mee, maar niettemin kregen ze geen vluchtelingenstatus of politiek asiel. Justitie wilde ze zelfs in interneringskampen huisvesten, of in huizen van bewaring. Dat vond de rechter inhumaan”, zo beschrijft Van Baar de toenmalige situatie.

De onderzoeker schetst een beeld van dertig jaar zwalkend beleid, variërend van handhaving tot ’losse projectjes, goedbedoeld maar onsamenhangend’. En dat alles, al die tijd, zonder de doelgroep zelf er structureel bij te betrekken.”

De problemen liggen ook bij de groep zelf, erkent de onderzoeker. „Maar dus ook aan de interactie met de gemeenten en het Rijk, én aan een lange geschiedenis van incoherent beleid. Een aanpak van dwang en drang zal zonder draagvlak van de Roma-gemeenschap zelf niet werken. Dat had de geschiedenis toch moeten leren. Het wordt tijd dat de Roma zelf mede het beleid bepalen. En als overheden klagen dat ze geen goede gesprekspartners hebben, dan zou het ze sieren als ze de hand in eigen boezem steken: ze hebben de organisaties ook nooit mogelijkheden geboden, of hun subsidies stopgezet. Als op deze voet wordt doorgegaan, zal het nog lang duren voordat de huidige problemen tot aanvaardbare proporties zijn teruggebracht.”

Lees verder na de advertentie
In de dertig jaar dat de Roma in Nederland wonen is deze groep nauwelijks geïntegreerd. Minister Van der Laan wijt dit aan het strafblad van Roma-sleutelfiguren. (FOTO WERRY CRONE, TROUW)

Deel dit artikel