Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Demonstreren à la Libanaise: Als je hier demonstreert ben je tegelijk ook voor Cuba

home

Nicolien Kegels

Weblog

De angst voor herhaling is groot. Gaza 2009 ziet er op tv hetzelfde uit als Libanon in 2006, toen Israël de aanval inzette op Hezbollah en daarbij grote delen van het land in puin legde. De verwoestingingen van die 34-daagse oorlog, meer dan twee jaar geleden, ligt bij velen nog vers in het geheugen, en veel Libanezen zijn bang dat het binnenkort weer zal gebeuren.

Lina, lerares Arabisch in Beiroet, zegde al haar klassen af toen 'onbekende Palestijnse groeperingen' vorige week vanuit Zuid-Libanon raketten over de grens met Noord-Israël schoten. "Je weet nooit wat er gebeurt", zei ze aan de telefoon, het geluid van het tv-journaal op de achtergrond, "ik blijf het nieuws volgen tot ik er gerust op ben dat we veilig zijn. Al zijn we dat natuurlijk nooit helemaal zeker, met zulke buurlanden."

Sommige Libanezen blijven binnen om zich af te schermen van het nieuws, om niet onverwacht tegen de foto's van verminkte kinderlichamen op de voorpagina's van de kranten aan te lopen of meningen en voorspellingen van jan en alleman aan te hoeven horen. Maar velen gaan juist de straat op om te protesteren. Zij die aan den lijve hebben ervaren wat anderen alleen als stofwolken en ingestorte gebouwen uit het nieuws kennen, kunnen nu veilig de straat op om hun ongenoegen te uiten.

Het probleem is alleen dat niemand goed weet waar: Israël heeft geen ambassade in Libanon, aangezien de landen formeel nog met elkaar in staat van oorlog verkeren. Dus de vraag is: wie is er verder verantwoordelijk? In de eerste dagen gingen de demonstranten en masse op pad naar de Egyptische ambassade. De Egyptische president speelt immers onder één hoedje met de Israëlische regering door de grens met Gaza gesloten te houden, en zou daarom even schuldig zijn.

Na verloop van tijd begonnen verschillende politieke partijen hun eigen demonstraties te organiseren, en werd het doelwit gekozen aan de hand van het laatste nieuws. De Tjechische president verdedigt het Israëlisch offensief als zelfverdediging? Op naar het EU-gebouw, Tsjechië is immers de huidige voorzitter. Canada stemt tegen een voorstel ter veroordeling van de Israëlische mensenrechtenschendingen? De volgende demonstratie eindigt bij de Canadese ambassade.

De fysieke afwezigheid van 'de vijand' leidt tot een versnipperde vorm van protest, waarbij de jongen van de permanente sit-in bij het gebouw van de Verenigde Naties ons adviseert welke van de drie demonstraties van die dag bij te wonen. "De mars van de Communistische partij eindigt hier, maar dan ben je ook meteen vóór Cuba en Hugo Chavez", waarschuwt hij, "dus misschien kun je beter naar het protest bij Starbucks gaan, die geven één dollar van elke aankoop aan het Israëlische leger." En dat we dan ook nog de bus naar het protest bij de Amerikaanse ambassade buiten Beiroet hadden kunnen nemen, dat hoort hij waarschijnlijk pas later die avond op het nieuws.

Nicolien Kegels is medewerker in Beiroet

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie