Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Deens eiland snakt naar Nederlanders

Home

Petra Sjouwerman

Susan en Edwin Weimer met hun dochter Sam: "Fur is een haalbaar stukje paradijs." © Petra Sjouwerman

Geen files, geen stoplichten, je huis en je fiets hoeven niet op slot. Het Deense eiland Fur is een "haalbaar stukje paradijs op aarde", zegt Susan Weimer (36), die ruim een half jaar geleden naar Fur verhuisde, samen met haar man Edwin (43) en hun dochter Sam (7).

Op Fur groet iedereen elkaar, mag je maar vijftig rijden, kun je langs de glooiende akkers wandelen, uitwaaien op ruige klippen en fossielen zoeken op stille stranden. Maar: banen liggen er niet voor het oprapen. Na jaren krimp telt Fur nog twee steenfabrieken, een brouwerij en vier beroepsvissers. Het eiland ontvolkt.

Door het aantrekken van nieuwkomers hopen de eilandbewoners dat de school, de winkels en het pontje blijven bestaan. En dan graag Nederlanders. "We staan bekend als een hard werkend en ondernemend volkje. En in de regel aarden Nederlanders hier goed", vertelt Guyonne Ammerdorffer, die zelf negen jaar geleden 'in een opwelling' uit Brabant naar Denemarken vertrok.

Zij werkt nu als vestigingsconsulent voor Skive, de gemeente waartoe Fur behoort. Het doel: in 2022 moeten er honderd Nederlanders in heel Skive wonen. Om hen te lokken wordt er veel hulp geboden: een half jaar proefwonen voor 250 euro in de maand, een rentevrije zakelijke lening, twintig uur gratis zakelijk advies en zelfs een eenmalige financiële bijdrage als er dure machines moeten worden aangeschaft. En je krijgt een jaar gratis kantoorruimte in een naburige plaats op het vasteland.

Ted en Alex Diehl-Peshkur vertrokken zes maanden geleden vanuit Zeewolde naar Fur. Voor 134.000 euro kochten ze een vrijstaand huis met 3000 vierkante meter grond. "We hebben reeën in de tuin. Ik voel me net een miljonair", aldus Ted. "Met een internetverbinding en een telefoon kunnen we overal werken", vertelt Alex (29). Hij is technisch vertaler. Ted is pr-consultant in de Zwitserse horloge-industrie. Dat hij daarvoor geregeld naar Zwitserland moet, is geen probleem. "De luchthaven van Billund is hier maar anderhalf uur vandaan. In Nederland moest ik minstens anderhalf uur uittrekken om van Zeewolde naar Schiphol te komen, en soms drie uur door de files."

Susan en Edwin Weimer droomden al heel lang van emigreren naar Scandinavië. "Weg uit de drukte." In 2010 vertrok het paar naar een dunbevolkte streek in Noorwegen. "Maar het liep daar niet. We voelden ons er niet thuis", vertelt Edwin. Een illusie armer, maar het dromen nog niet verleerd, togen ze vorig jaar naar Fur.

En daar zijn ze wel welkom. Edwin: "Een paar echte oude eilandbewoners zijn misschien wat sceptisch, maar ze zijn ook realistisch en denken aan de toekomst van hun eiland. Niemand kijkt ons met de nek aan."

Hun geld verdienen ze met een maquettebouwbedrijf. "Voor onze internationale klanten maakt het niet uit waar wij wonen." Door de financiële crisis ligt dat werk echter tijdelijk nagenoeg stil, een winkeltje aan huis in kindercadeautjes en een nagelstudio moeten nu voor inkomsten zorgen.

Vestigingsconsulent Guyonne Ammerdorffer kijkt samen met potentiele nieuwe bewoners hoe levensvatbaar hun bedrijfsplannen zijn: sommigen willen een bakkerij beginnen, een begrafenisonderneming of een dierenwinkel, maar verrassend veel Nederlanders dromen nog steeds van een camping of bed & breakfast. Maar het toeristenseizoen duurt hier hooguit drie maanden.

"Dus mijn advies is: doe het erbij", zegt Ammerdorffer, die ook altijd vertelt over haar eigen ervaringen en fouten. Bijvoorbeeld dat ze zich regelmatig eenzaam heeft gevoeld en dat het moeilijk is om geen verleden te hebben in een nieuw land. Of over die keer dat ze van de trap was gevallen, maar niet naar de dokter ging. "Dat was dom, want iedereen met een persoonsnummer is hier automatisch verzekerd."

Kritiek op Nederlandse emigratiebemiddelaar
De gemeente Skive, waartoe Fur behoort, heeft voor de bemiddeling, begeleiding en het volgen van zelfstandige ondernemers het Nederlandse bedrijf Placement ingehuurd. Placement is gevestigd in Noorwegen en is ook in Zweden actief.

Onder verschillende Nederlandse emigranten met wie Trouw heeft gesproken, heerst onvrede over Placement. "Alle belastingtechnische en juridische zaken heb ik zelf uitgezocht. Hun antwoord op een e-mail kwam zes maanden later", aldus Ted Diehl.

De gemeente Skive had meer inzet verwacht van Placement, dat het honorarium voor de bemiddeling en begeleiding opstrijkt, maar het werk overlaat aan de plaatselijke consulent van de gemeente.
De directeur van Placement, Gert Rietman, geeft toe dat de vestigingsconsulent ter plaatse het meeste werk doet. "Wij adviseren gemeenten altijd om zich lokaal in te zetten. Wij zijn daarvoor te ver weg in ons kantoor in Noorwegen."

Rietman onderstreept dat Placement geen honorarium per echtpaar of gezin krijgt, maar per project. "Dat is juist om mensen zo goed mogelijk te helpen. In sommige gevallen zeggen we namelijk dat ze beter niet kunnen emigreren."

Deel dit artikel