De wereldbeker kent evenveel historie als WK-toernooi zelf

home

Van onze sportredactie AMSTERDAM - Na een speurtocht van elf jaar heeft de politie van Rio de Janeiro de leider van een bende gearresteerd, die verantwoordelijk wordt gehouden voor de geruchtmakende diefstal van de wereldbeker.

De Jules Rimet-beker werd in 1983 ontvreemd uit het hoofdkantoor van de Braziliaanse voetbalbond en nooit meer teruggevonden. De Braziliaanse politie vermoedt dat de daders destijds de trofee hebben omgesmolten om het goud te kunnen verkopen. Brazilië mocht in 1970 de beker houden nadat voor de derde keer de wereldtitel was veroverd.

Het is de meest begeerde trofee ter wereld. En net als het toernooi zelf heeft de wereldbeker een dramatische geschiedenis achter de rug. Tweemaal zelfs werd hij door dieven ontvreemd. Eenmaal werd de beker in een schoenendoos onder een bed verstopt zodat de nazi's hem niet zouden vinden.

Gezien de vreemde historie van de wereldbeker acht de wereldvoetbalbond FIFA het sinds 1974 raadzamer de beker maar zelf op een veilige plek te bewaren. De wereldkampioen voetbal moet zich met een vergulde replica tevreden stellen.

Voor het eerste wereldkampioenschap in 1928 besloot de FIFA dat de winnaar van het toernooi een waar kunstwerk als prijs moest krijgen. De Franse beeldhouwer Abel Lafleur kreeg de opdracht een standbeeld te creëren.

Lafleur toog aan het werk en uit 1,8 kilo puur goud schiep hij een gevleugelde vrouw, de Godin van de Overwinning. De handen boven haar hoofd omvatten een achthoekig vaartuig. De beeldhouwer plaatste zijn kunstwerk op een verzameling kostbare stenen. Het vaartuig deed de woorden 'World Cup' het licht zien en de zoektocht naar de Heilige Graal kon beginnen.

Uruguay was het eerste land dat de Godin van de Overwinning mee naar huis mocht nemen. Daarna, in 1934 en 1938, kwam ze in Italiaanse handen terecht. Door de Tweede Wereldoorlog werd tot 1950 geen WK meer gespeeld. Toen de Duitsers hun bondgenoot Italie alsnog bezetten in de laatste jaren van de oorlog, leek het de toenmalige Italiaanse vice-president van de FIFA, dottore Ottorino Barassi, raadzamer de wereldbeker in een schoenendoos onder zijn bed te verstoppen.

Na de oorlog herdoopte de FIFA de wereldbeker in Jules Rimet Cup, als eerbetoon aan de man die FIFA-president was tussen 1921 en 1954. In 1950 wonnen opnieuw de Uruguayanen de beker. In 1954 kregen de Duitsers alsnog de cup in handen, nu door een zegereeks op de voetbalvelden. 1958 en 1962 was het de beurt aan de Braziliaanse baltovenaars. Al die jaren waren er geen noemenswaardige problemen met de Jules Rimet Cup.

Tot 1966 Engeland het toernooi mocht organiseren. Enkele maanden voor de aftrap werd de beker vanuit Westminster Hall gestolen. De politie zette een nationale speurtocht in. Een week na de diefstal maakte de 26-jarige dokwerker David Corbett met zijn hond Pickles een wandeling buiten zijn Zuidlondense woning. Tijdens het snuffelen ontdekte de tweejarige collie Pickles onder een heg een stuk krant waar iets in zat gewikkeld. Corbett: “De hond vestigde er mijn aandacht op. Het was goed verpakt. Ik scheurde het onderste stuk papier weg en zag inscripties. Bij het weghalen van ieder stuk papier las ik de namen Germany, Uruguay, Brazil . . .” Het WK was gered en de wereldcup bleef dat jaar in Engeland achter.

Corbett ontving een beloning van bijna negenduizend gulden. In 1970 mocht Brazilië de Jules Rimet Cup voorgoed houden omdat het voor de derde maal wereldkampioen werd.

Een nieuwe trofee moest gemaakt worden. Ditmaal ontworpen door de Italiaan Silvio Gazzaniga. De nieuwe naam werd 'FIFA World Cup'. De creatie van Gazzaniga had een hoogte van 36 centimeter en woog 4,97 kilo in 18 karaat goud. De trofee - verzekerd voor een waarde van ruim een half miljoen gulden - toont twee atleten die met de rug naar elkaar staan. Op hun schouders rust de aardbol. Het beeld rust op twee ringen malachiet waarin de namen van de winnende landen worden gegraveerd. Er is plaats voor 17 landen en dat betekent dat na het WK-toernooi in 2038 de cup in de kast wordt gezet. In tegendeel tot de Rimet-beker zal deze trofee permanent tot het bezit van de FIFA blijven behoren.

Beloning

Maar de Jules Rimet Cup liet nog van zich horen. Op 19 december 1983 braken onverlaten in in het kantoor van de Braziliaanse voetbalbond in Rio de Janeiro, ze bonden de nachtwaker vast en stalen Jules Rimet. Pele en Rivelino persoonlijk deden op de televisie een beroep op de dieven de cup terug te bezorgen en de staat loofde een beloning uit. Zonder resultaat. In nota bene Brazilië, waar voetbal heiliger is dan de heiligste heilige, bleek de Jules Rimet Cup in een van de arme noordelijke districten van Rio omgesmolten te zijn tot een ordinaire klomp goud. Drie Brazilianen en een Argentijn - laatst genoemde kreeg welhaast vanzelfsprekend de schuld - werden gearresteerd, voorlopig op vrije voeten gesteld en later bij verstek veroordeeld.

De gestolen trofee werd snel vervangen. In 1984 kreeg het Amerikaanse bedrijf Eastman-Kodak van de FIFA de licentie een nieuwe beker te maken. De Westduitse onderneming Wilhelm Geist und Son in Hanau sleepte de opdracht in de wacht en creeerde een nieuwe Jules Rimet uit 1,8 kilo puur goud. Alle acht winnaars tussen 1930 en 1970 werden erin gegraveerd en de nieuwe trofee werd nog in 1984 aangeboden aan de Braziliaanse president Joao Baptista Figueiredo. Tot op de dag van vandaag staat de trofee in het - voor de restauratie nog 200 000 plaatsen tellende - stadion Maracana in Rio de Janiero, de grootste voetbaltempel op aarde.

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie