Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De prijs van goede bedoelingen

Home

KLAAS MULDER en DOCENT WIJKAANPAK

In Trouw van 10 augustus staat een juichend stuk over een burgerinitiatief in Deventer, waar buurtbewoners een braakliggend stuk grond van de corporatie hebben gekocht. Het past in de trend om te laten zien wat een feest de participatiesamenleving kan zijn.

Misschien wordt het tijd om de roze bril eens af te zetten. Er is niets mis met bewoners die samen aan de slag gaan om een paradijsje te bouwen. Maar dan moet er betaald worden voor de grond en gebeuren er vreemde dingen. De grond is een ton waard, of toch maar tienduizend euro? Die aardige meneer van de corporatie wil hem zomaar voor 50.000 euro verkopen.

Als huisbaas van de armste bewoners van de wijk (de huurders van sociale huurwoningen) had die misschien even aan de andere huurders moeten vragen of dit nu echt de hoogste prioriteit heeft, in een huurmarkt die volledig verstopt zit. De welgestelde woningbezitters in de wijk lachen zich een kriek, want hun woningen worden meer waard door dat frisse groen voor de deur. De wethouder blij, hij hoeft niet langs de volksvertegenwoordiging om budget te vragen. Minister Plasterk verheugd, want hij kan pronken met de successen van de participatiesamenleving. En de heer Dubbelboer, zijn partijgenoot is blij want hij kan een factuur sturen voor zijn onderzoek naar 'hoe burgers het zelf kunnen'.

Big business, die burgerinitiatieven. Niet voor de huurders en de vrijwilligers, maar wel voor de participatieparasieten die zich tegoed doen aan dit feestje van goede bedoelingen.

Deel dit artikel