Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De nieuwe strategie van de Jehova's Getuigen

Home

Robin de Wever

Jehova's Getuigen Djoyke Cruden (links) en Linda Nagel: 'We laten ons niet uit het veld slaan'. © Werry Crone

Jehova's Getuigen prediken sinds kort ook op treinstations. De nieuwe strategie is minder confronterend dan langs de deuren gaan, en volgens de eerste cijfers ook effectiever. Op Utrecht Centraal slijten ze meer boekjes dan in de rest van de stad.

Terughoudendheid is troef. Wie een lid van het protestantse eindtijdgenootschap aan de deur krijgt, moet direct beslissen of hij behoefte heeft aan een gesprek over geloof. Maar bij de mobiele boekenkastjes op de stations ligt het initiatief bij geïnteresseerden.

Het concept is komen overwaaien uit New York. Twee jaar geleden begonnen enkele Nederlandse kerkleden rond Utrecht Centraal met een proef. Inmiddels staan er ook bijna dagelijks getuigen op de stations van Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Groningen.

Gaan de getuigen stoppen met hun trouwe tochten langs de voordeuren - twee aan twee en uitgerust met geloofslectuur? Gelooft de kerk niet meer in haar oerstrategie? Linda Nagel, die wekelijks een aantal uren bij de Jaarbeurs-ingang van Utrecht Centraal staat, moet erom lachen. "We stoppen daar echt niet mee. Maar we merken wel dat mensen steeds minder thuis zijn. Hier bereiken we mensen die zelf op zoek zijn."

Aan de deur slijten getuigen zelden boekjes
Van een stijlbreuk is geen sprake, bezweert ook Timo Stet, de coördinator van de Utrechtse stationsevangelisatie. "Zo zien we dat niet. Je kunt beter zeggen: het zwaartepunt is aan het verschuiven." Stet heeft de gegevens paraat: de vijftig getuigen die in ploegendiensten rond Utrecht Centraal staan, reiken maandelijks 1000 boekjes uit. De honderd geloofsgenoten die in Utrecht langs de deuren gaan, maken meer uren maar slijten iedere maand slechts twintig stuks.

Volgens het landelijk kantoor van de kerk heeft het stationswerk nog niet geleid tot veel meer aanvragen van bijbelstudies. Maar toch, op het station zet een getuige dus honderd keer zo veel boekjes af als aan de deur. Zijn al die avonden aan de deur dan niet zonde van de moeite? Stet: "Nee, nee. Het gaat om kwaliteit: of mensen uiteindelijk meer van het geloof willen weten. Dat meet je niet af aan getallen."

Lees verder na de advertentie
We merken dat mensen steeds minder thuis zijn. Hier bereiken we mensen die zelf op zoek zijn

Jehova's Getuige Linda Nagel

Een eventueel afschaffen van het deurwerk zou ook ingaan tegen de overtuiging van het genootschap. Jehova's getuigen leven in de verwachting dat de wederkomst van Jezus spoedig zal plaatsvinden. Het aardse paradijs dat hij gaat stichten, is alleen bestemd voor getuigen en wordt geleid door een Hemelse Regering met Jezus aan het hoofd. Buitenstaanders kunnen op de valreep worden gered als ze de kerkelijke leer aannemen en zich laten dopen.

Eeuwig heil staat op het spel
De geloofsverkondiging door getuigen is dus meer dan alleen een poging om hun wereldbeeld aan de man te brengen: er staat eeuwig heil op het spel. Vorig jaar kozen twintig Nederlanders om zich als Jehova's getuige te laten dopen.

Volgens getuigen is de Bijbel bovendien glashelder over het langs de deuren gaan. In het bijbelboek Matteüs geeft Jezus zijn volgelingen de opdracht discipelen te werven en te onderwijzen. En in Lukas gebiedt hij discipelen om in groepjes van twee mensen thuis te bezoeken.

De gangbare Nederlandse vertalingen spreken niet specifiek over huis-tot-huis-verkondiging, maar de bijbelvertaling van de getuigen doet dat wel. Volgens het genootschap staat hun versie de Griekse grondtekst naderbij. "Zij bleven zonder ophouden elke dag in de tempel en van huis tot huis onderwijzen en het goede nieuws over de Christus, Jezus, bekendmaken", meldt hun vertaling van het bijbelboek Handelingen.

'Het gaat om kwaliteit'
Dat de meeste getuigen balen van hun plicht tot evangelisatie is slechts een gerucht, meent coördinator Stet. "Natuurlijk, af en toe zijn er mensen die klagen dat ze aan de deur weinig succes hebben. Maar als je denkt in termen van succes heb je de boodschap niet begrepen. Het gaat om de mensen die je wél bereikt." Getuigen die thuisblijven mogen rekenen op een gesprekje met een ouderling. "Die vraagt dan wat er schort. Vaak zijn zulke mensen blij dat ze herinnerd worden aan het belang van prediking."

Djoyke Cruden (23) en Linda Nagel (25), de vrouwen die posten op Utrecht Centraal, peinzen er naar eigen zeggen niet over thuis te blijven. Ze behoren tot de 'pioniers', de kerkleden die maandelijks zeventig uur op pad gaan. Een of twee middagen brengen ze door op het Utrechtse Jaarbeursplein, verder gaan ze vooral veel langs de deur.

Verkondiging op het station is niet voor iedereen weggelegd, vertelt Stet. "Daar zoeken we representatieve mensen voor: jong, goed gekleed, een vriendelijke glimlach. Even heel cru: door een kreupel oud mensje laten mensen zich niet overtuigen."

'We geloven niet dat ze verloren zijn'
Ondanks die jeugdige frisheid van de vrouwen lopen de meeste mensen door. Vinden ze het niet pijnlijk om voortdurend te zien hoe mensen letterlijk aan hun Bijbelse waarheden voorbijlopen? Cruden: "Ja, dat is lastig. Maar we geloven niet dat ze verloren zijn. Ook zij komen uiteindelijk bij God."

Nagel glimlacht. "We laten ons niet uit het veld slaan." Cruden: "Ik werk ook als tandartsassistente. Erg leuk hoor, maar dit vind ik het belangrijkste. Na een dag als deze voel ik me heel nuttig."

Dit artikel is een ingekorte versie van een reportage die vandaag in Trouw staat.

Ik werk ook als tand­arts­as­sis­ten­te. Erg leuk hoor, maar dit vind ik het belangrijkste

Jehova's Getuige Joyke Cruden

Deel dit artikel

We merken dat mensen steeds minder thuis zijn. Hier bereiken we mensen die zelf op zoek zijn

Jehova's Getuige Linda Nagel

Ik werk ook als tand­arts­as­sis­ten­te. Erg leuk hoor, maar dit vind ik het belangrijkste

Jehova's Getuige Joyke Cruden