Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De nar in de roedel der mensdieren

Home

Tinkebell

© anp
Column

Wie in Nederland is geboren, is geboren als een van de meest vrije mensen op deze aardbol. We mogen bijna alles zelf kiezen en we kunnen worden wie of wat we het liefst willen zijn. We behoren tot de vier procent van de wereldbevolking die zonder moeite over de meeste landsgrenzen kan reizen. En toch gaan we elke zomer bijna allemaal naar dezelfde landen voor een welverdiende vakantie.

We staan allemaal ongeveer even vroeg op, we hebben allemaal ongeveer hetzelfde dagritme, we kopen allemaal ongeveer dezelfde kleding die grotendeels is gemaakt in dezelfde fabrieken in Taiwan, Bangladesh en nog wat van dat soort plekken. Onlangs vertelde iemand me dat er slechts acht mensen zijn die voor heel Europa bepalen wat er in de schappen van de supermarkten komt te liggen en zo eten we allemaal ongeveer dezelfde producten van een handjevol grote merken.

Kip nuggets
In december bezoeken we (vaak met een hoop geklaag) de familie en schoonfamilie om daar veel te veel te eten en op 1 januari doen we dat nog eens in het kort over om goede voornemens te delen en iedereen het allerbeste te wensen.

Als dertiger in een relatie moet je jezelf uitleggen als je nog niet 'met kinderen bezig bent' en (bewust) partnerloze mensen, daar is vast iets mee mis. De 'kip'nuggets vol afvalvlees bij McDonald's zijn lekker, maar rundvlees waar mogelijk wat gezond paardevlees in is verwerkt, moet onmiddellijk worden vernietigd. Tanja Nijmeijer is een terrorist en oud-president Bush is dat niet. Op maandag poetsen we het huis, op vrijdag eten we vis, wie jarig is, geeft een feestje en elke uitzondering bevestigt de regel.

Ik hou niet van 'dingen die moeten zoals het hoort'. Mijn familie weet dat ik langs kom wanneer ik ze wil zien en dat is meestal niet met de feestdagen. Dit weekend, tijdens een bezoek aan het Rijksmuseum liet ik mijn neefje zien dat je sommige werken het best kunt bekijken, liggend op de grond. (Op het moment dat wij daar lagen, gingen anderen hetzelfde doen.) Toen ik studeerde volgde ik alleen de lessen die me interesseerden, post met logo's van saaie bedrijven blijft ongeopend en mijn standaardvraag op alles in de wereld is: 'Waarom?'

Roze kleding
Toegegeven, het kunstenaarschap, waar mijn leven binnen valt, is een goed excuus om af te wijken. Sterker nog, op het moment dat ik mijzelf als zodanig presenteer wordt zelfs van mij verwácht dat ik raar of anders ben. De keren dat mensen mijn waardering voor de keuzes van Tanja Nijmeijer weglachten als grappig, opstandig kunstenaars-opinieschap zijn zeker niet op twee handen te tellen.

En als ik een keer niet helemaal in roze kleding over straat loop, dan word ik daar direct op aangesproken. Ik denk dat de regels en de normen en alles wat iedereen van iedereen verwacht niets anders zijn dan een angst om als groepsdier buiten een groep te vallen. Die groep is onze natuur.

Zo is het zelfs de norm dat er íemand de nar is. En de kunstenaar (of de Tanja Nijmeijer) past perfect in die rol, die weer onderdeel is van de roedel der mensdieren. Wij narren willen daar nog wel eens moeite mee hebben. Het was namelijk nooit de bedoeling dat ook wíj onderdeel van de groep zouden zijn. De bedoeling was dat we de wereld zouden veranderen. Maar de groep stemde tégen.

Lees verder na de advertentie

 
Kunstenaarschap is een goed excuus om af te wijken. Het wordt zelfs van mij verwacht

Deel dit artikel