Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De kunst van er te zijn, maar er niet te zijn

Home

Patricia Penrhyn Lowe

Baksteenrood tweed jasje, messcherpe vouw in de grijze broek met omslagen, die precies in het juiste knikje op de brogues vallen, beschaafde das, lichtblauw overhemd. Niets in het gesoigneerde uiterlijk van Ton de Wit herinnert aan het jongetje van de Amsterdamse Nieuwe Zijds Kolk.

De Wit (53) is hoofd -'principal'- van de nieuwe International Butler Academy op Huis De Voorst in het Gelderse Eefde. Een replica van Het Loo, de perfecte ambiance voor een butlerschool, die deze week van start ging.

We bladeren door zijn levensverhaal, met de startvraag hoe het jongetje uit de volksbuurt het schopte tot principal van de Butler Academy. Al bij zijn geboorte leek zijn dienende bestemming vast te staan. Met een licht Amsterdamse tongval vertelt hij over het koffiehuis dat zijn ouders dreven. ,,Voor de gewone man, bouwvakkers, schilders, metselaars. De koffie kostte er 75 cent.'' Ton helpt mee in de bediening en trekt 'savonds de luiwagen door het lokaal.

Na de koopvaardij (als kok) en de marine (als hofmeester) ontmoet hij in 1970 prins Bernhard. Het zal zijn verdere loopbaan bepalen. Hij vraagt de prins op de man af of hij op Soestdijk kan komen werken. Zijn reputatie van top-judoka -Ton was vier keer kampioen-zwaargewicht van de marine- maakt extra indruk op de prins, die zulke jongens wel kan gebruiken.

Na vier jaar is hij toe aan een logische volgende stap. Via verschillende banen in de horeca komt hij uiteindelijk terecht in Doorn, waar in 1979 het perspectief lonkt van een eigen restaurant: het Wapen van Sandenburg, waar hij met zijn vrouw een persoonlijk stempel op drukt. Hij komt er de oude adel, de 'vrinden' van Soestdijk, weer tegen. 'Goh, meneer De Wit', klinkt het aangenaam verrast als in de gastheer de voormalige lakei wordt herkend.

Vijftien jaar werken Ton en zijn vrouw samen, tot de fatale dag in 1986. Erover praten grijpt hem nog steeds aan. ,,Op weg naar een cursus automatisering rijdt ze, 1000 meter van huis, tegen een boom. Ze was op slag dood. M'n eerste meisje. Ik heb immens van mijn vrouw gehouden, echt immens.'' Hij begint aan de moeilijkste periode van zijn leven. Alleen neemt hij de zorg voor de twee kinderen en het restaurant op zich. Hij houdt het vol tot 1993 en besluit dan Het Wapen van Sandenburg te verkopen. Hij verlangt naar rust.

Daarop treedt hij als butler in dienst op het landgoed van een van zijn adellijke gasten. ,,Daar liep ik tegen een groot probleem aan: van de ene op de andere dag was ik van zelfstandig ondernemer weer knecht. Dat werkt niet. Ik ben zes maanden butler geweest en heb toen gezegd dat het niet ging.''

De Wit zoekt zijn heil nog bij een andere familie, maar ook daar loopt hij tegen zichzelf op. ,,Als butler ben je eenzaam, zeker als je net weduwnaar bent.'' Hij hervindt zichzelf dankzij een cursus rebirthing en leert beter om te gaan met zijn emoties.

Butler Robert Wennekes, directeur van het bemiddelingsbureau, zoekt hem vervolgens aan voor zijn huidige functie: hoofd van de International Butler Academy, een initiatief van The International Guild of Professional Butlers. De cursisten betalen 12000 gulden voor een cursus van twee maanden. ,,Maar ze leren dan ook alles over het vak. Het hele verhaal. Alles wat je in huis moet hebben om een landgoed te besturen. De moderne butler is een complete manager die overal verstand van moet hebben. Behalve tradionele kenniszaken als etiquette, bediening, tafeldekken en koken, moet hij namens zijn werkgever een bod kunnen uitbrengen op een schilderij bij Christie's in Londen. Hij moet mevrouw met interieuradviezen bijstaan en de zaken regelen met de architect. Hij moet verstand hebben van antiek, de kleermaker aansturen, schoenen laten maken, maar ook weten wat er op het gebied van beveiliging te koop is.'' De metamorfose van de ouderwetse butler tot moderne executive manager. Maar nog steeds staat één eigenschap bovenaan: ,,Dienstbaarheid, totale dienstbaarheid.'' En die gaat ver, tot het stante pede ophalen van het tailormade overhemd uit Los Angeles per vliegtuig, zoals De Wit zelf heeft meegemaakt.

De butler zorgt ongevraagd dat alles naar wens verloopt. ,,Ik wist welk pak er klaar moest hangen wanneer meneer ergens naartoe ging. Ik zorgde er voor dat er blauwe bloemen in de vaas stonden, als ik via het kamermeisje hoorde dat mevrouw die avond een blauwe jurk zou dragen. Ik zorgde dat er een stoel klaar stond bij de verwarming en haar sokken klaar lagen op de radiator, wanneer mevrouw verkleumd thuiskwam van de jacht.'' Die kennis van Ton de Wit vormt het fundament van de International Butler Academy.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel