Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De inktzwarte Portugese grond smeult nog na van de branden

Home

Alex Tieleman

Een brandweerman kijkt toe terwijl een stuk Portugees bos in brand staat. © AFP PHOTO / MIGUEL RIOPA
Reportage

De inwoners van Pedrógão Grande keren terug naar huis nadat de vuurzee over hun dorp is geraasd. De een wordt herenigd met zijn kippen, een ander krijgt minder goed nieuws.

Een verkoold schaap ligt roerloos op zijn zij op het erf van de buren van John Scard en Annet Sinclaire. Even verderop is een deel van een ander dier weggebrand, terwijl in een schuur de nog levende schapen en lammeren hijgen van hitte en dorst. De inktzwarte grond van de verlaten weide dampt nog na van de dodelijke brand in Portugal. Er zijn 63 doden geteld.

Lees verder na de advertentie
Wij hebben alleen nog ons paspoort en geld gepakt toen de vlammen met een enorme snelheid op ons afkwamen.

John Scard, inwoner van Pedrógão Grande

Sinclaire valt haar buurvrouw snikkend om de hals. Het Britse stel heeft meer geluk gehad. Zondag verlieten zij op stel en sprong het huis dat zij zeven jaar geleden kochten om er zelfvoorzienend te gaan leven. “Wij hebben alleen nog ons paspoort en geld gepakt toen de vlammen met een enorme snelheid op ons afkwamen”, vertelt Scard.

Maandagochtend klopte het hart in Sinclaire’s keel toen zij met haar mand terugkeerde naar de plaats waar zij oud hoopt te worden. Op wonderbaarlijke wijze bleek de oude boerderij gespaard. Zelfs de kippen maken het goed en trippelen schijnbaar onaangedaan over de deels ­verkoolde grond, die alleen de tuin van het stel enigszins heeft aangetast.

Hoewel Britten in Portugal traditiegetrouw naar de Algarve neigen voor vakantie of buitenhuis, heeft zich ook in de wijde omtrek rond ­Pedrógão Grande, een gemeenschap van eilanders gevestigd die het rurale buitenleven opzoeken. Ook Richard Denison en zijn vrouw Valerie vielen een jaar geleden voor het bosachtige gebied.

Valerie had kanker en kreeg te horen dat zij uitbehandeld was.

Einde aan de droom

Zij wilde dat haar laatste wens in vervulling ging: een leven ver weg van het ‘consumisme’, in de bossen van Centraal-Portugal. Een jaar geleden verruilden zij Kent voor een huis even buiten Figueiró dos Vinhos. “Mijn vrouw is hier zo opgeknapt”, vertelt Denison. “Ze lacht de hele dag en is zelfs wat aangekomen.”

Maar zondag leek er een abrupt einde te komen aan de droom. De ­caravan waarin zij tijdelijk bivakkeerden ging op in de vlammen­zee. Maandag loopt Denison vol ­ongeloof tussen zijn verbrande huisraad. De koelkast, het aanrecht, twee fietsen, alles is zwart en vervormd door de hitte. “Al mijn foto’s zijn verbrand. Zelfs de asbak die nog van mijn vader is geweest”, vertelt Denison, ­terwijl hij het kleinood ­afstoft.

“Mijn vaders naam stond erin ­gegraveerd, maar dat is nu niet meer te zien”, vertelt hij, terwijl de tranen langzaam komen. “Ik heb nog geen tijd gehad om het te laten bezinken”, zegt hij snikkend. “Maar wij komen er wel overheen. Voor de Portugezen is het veel erger. Sommigen zijn al hun vee en grond verloren.”

In het ramp­gebied rond Pedrógão Grande heerste een ‘day after’-ge­voel

Rond Figueiró dos Vinhos wemelt het van de uitgebrande autowrakken van mensen die poogden te vluchten voor de vuurzee. “Het stomste wat je kunt doen”, zegt dorpsbewoner Carlos Rodrigues die poolshoogte komt nemen bij de Denisons. Dertig van de doden werden in auto’s gevonden. Nog eens zeventien in de nabijheid van voertuigen op de weg; zij werden verrast door het vuur.

Banden ontploften als bommen

Rodrigues besloot in zijn huis in Figueiró dos Vinhos te blijven. Zo goed mogelijk hield hij zijn huis nat. Dat was zijn redding. “Op een gegeven moment heb ik maar een biertje opengetrokken en een sigaret opgestoken. Toen dacht ik kom maar op met dat vuur.”

IJzerbewerker Maximiliano Lopes had minder geluk. Toen hij ging ­kijken bij zijn ouders in het dorpje ­Moita, bleken zijn vader en moeder al om het leven gekomen. Waarschijnlijk door verstikking en de ­hitte. Tegenover zijn eigen huis en werkplaats ging een wagenpark van opleggers en andere voertuigen in vlammen op. “De banden ontploften als bommen”, zegt Lopes, die wordt omringd door zijn familie.

Maandag heerst in het ramp­gebied rond Pedrógão Grande een ‘day after’-gevoel. Het overgrote deel van de ontheemden is al vertrokken uit de opvang in Castanheira de Pera. Maar het vuur is nog helemaal niet overal bedwongen. Aan het eind van de middag scheren meerdere blusvliegtuigen laag over, terwijl even buiten Pedrógão Grande een nieuwe, vervaarlijk uitziende rookwolk de hemel in priemt.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Wij hebben alleen nog ons paspoort en geld gepakt toen de vlammen met een enorme snelheid op ons afkwamen.

John Scard, inwoner van Pedrógão Grande

In het ramp­gebied rond Pedrógão Grande heerste een ‘day after’-ge­voel