Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De Efteling koestert z'n rijen: zonder wachten deugt het niet

Home

GEORGE MARLET

Nederland is een vol land. Dus zijn rijen, in de supermarkt, bij de post, de telefonische inlichtingen en de patattent gewoon. De ergernis is soms groot, maar toch gebeurt er van alles. Een korte serie over burgers in de rij. Vandaag: De Efteling.

Het was de moeite van het wachten ruimschoots waard. “Als je een mooie attractie hebt gehad, dan vind je het niet erg”, oordeelt Christiaan de Rooy uit Someren monter. Hij verwoordt precies de filosofie die de Efteling-directie hanteert voor het wachten. Tot op zekere hoogte is wachten onlosmakelijk met het themapark verbonden; het is voor de bezoekers zelfs een tastbaar bewijs dat ze waar voor hun geld krijgen.

Directeur Antoine van Daele: “Een zekere wachtrij is een kwaliteitskeurmerk. Als een attractie tachtig procent van de tijd een lege indruk maakt, dan daalt de perceptie van kwaliteit en denken mensen: het zal wel niks zijn, er staat niemand te wachten. Het is volstrekt ondoenlijk om de wachtrijen te elimineren. Dat willen we ook niet, het hoort erbij.”

Sinds 1986 opent de Efteling elke twee jaar een nieuwe attractie. “Theoretisch zouden we die zo groot kunnen bouwen dat de rijen tot het verleden behoren. De huidige capaciteit van ruim tweeduizend mensen per uur per attractie is toereikend, maar niet als alle bezoekers er tegelijk in willen.”

Op een rustige dag, bijvoorbeeld door de week in september, bezoeken tussen de 10 000 en 15 000 mensen het attractiepark. Op drukke dagen tellen 20 000 tot 25 000 mensen bij de twintig kassa's 32,50 gulden per kaartje neer.

Een bezoek aan de Efteling is voor de meeste bezoekers (vorig jaar waren het er ruim 2,6 miljoen) synoniem met - lang - wachten. Wachttijden van een uur en meer zijn geen uitzondering bij de dark rides (binnen-attracties) als Fata Morgana, Droomvlucht en Carnaval Festival (bezoektijd acht minuten per attractie) en Villa Volta (tien minuten) en voor de thrill rides zoals de Python-achtbaan (anderhalve minuut) en de wildwaterbaan. Maar weinig bezoekers laten zich daardoor afschrikken.

Vijf minuten in de rij voor de kassa van de supermarkt of in de file kan aanleiding zijn voor irritaties en ruzies; zoniet in de Efteling. Het dagje uit is zorgvuldig gepland en de wachttijden ingecalculeerd. Als de bezoekers dan ook nog tijdens het wachten worden vermaakt met muziek, straattheater of videofilmpjes en uiteindelijk een spectaculaire attractie te zien krijgen, dan zijn de meesten dik tevreden.

Van Daele: “Wij zijn een fenomeen. Daarom is de perceptie van het wachten hier anders dan bij de supermarkt, het postkantoor of collega-parken. We hebben de wachttijd zoals mensen die beleven, vóór en na de attractie gemeten. Het blijkt dat de gepercipieerde wachttijd na de attractie korter is. En zonder verstrooiing tijdens het wachten, wordt de tijd overdreven. Dan heeft men ineens geen dertig, maar vijftig minuten moeten wachten.”

De bordjes met wachttijden ('Vanaf hier nog 30 minuten') geven volgens de directeur exact de werkelijke tijd aan. Een hardnekkig gerucht wil dat attractieparken de tijd op de bordjes opzettelijk overdrijven, zodat het uiteindelijk nog meevalt. “Je kunt de klant niets wijsmaken. Wij vinden het fair om onze gasten te vertellen: vanaf hier sta je nog zo lang in de rij.”

Minstens zo belangrijk als entertainment en duidelijke informatie blijkt de vraag of er nog beweging in de rij zit.

“Als je zou stilstaan, wordt het vervelend. Nu waren die drie kwartier wel vol te houden. Je praat wat met elkaar en kijkt naar andere mensen. Het valt me trouwens wel op dat de meesten er chagrijnig bij staan, terwijl ze toch een dagje uit zijn”, stelt Christiaan de Rooy vast.

Bij het dit jaar geopende Villa Volta valt de drukte 's ochtends nog mee. Het zijn vooral ouders met kinderen die de rijen bevolken. Uit ervaring op tijd gekomen, want als je pas rond de middag komt, is de kans groot dat je een uur of langer moet wachten, weet de familie Lentjes uit Bemmel.

“We zijn nu eerder gekomen dan vorige keer. Eerst pakken we de attracties die we vorige keer gemist hebben. Voor kleine kinderen houdt het wachten op een gegeven moment op. Ik ben ook nu een beetje bang dat het voor hen te lang duurt”, zegt vader Lentjes.

Om het wachten te bekorten, heeft Villa Volta twee pre shows gekregen, voorproefjes van de feitelijke attracties. In twee opeenvolgende ruimtes krijgen de bezoekers onder begeleiding van dreigende muziek en lichteffecten het verhaal voorgeschoteld van de Bokkenrijders en 'Hugo van den Loonsche Duynen'.

De drie kinderen van de familie Van Ee uit Langbroek zijn al wat ouder, dus heeft hun moeder goede hoop dat ze het volhouden. “Ze vinden het wachten niet erg, hebben het er ook voor over. In de rij heb je altijd aanspraak, de sfeer is goed.”

Wie de drukte en het wachten wil ontvluchten, kan rust en ruimte vinden in een walk through-attractie als het fameuze Sprookjesbos, de schepping van Anton Pieck waarmee het park in 1952 begonnen is. Doornroosje, Roodkapje, Hans en Grietje: voor (groot)ouders is het een feest van herkenning dat ze graag op hun kinderen en kleinkinderen willen overbrengen.

Aan het eind van de dag verlaten de meeste bezoekers de Efteling tevreden. Directeur Van Daele heeft laten onderzoeken of het gebodene voldoet aan de verwachtingen. De uitkomst: bijna 100 procent van de bezoekers oordeelt positief over het dagje uit en is het wachten alweer vergeten. En terugkomen doen ze bijna allemaal.

Deel dit artikel