Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De draai van de Katwijker

Home

MEINDERT VAN DER KAAIJ

Een betonnen parkeergarage in hún duinen, vlak langs hún boulevard, dat zagen de Katwijkers volstrekt niet zitten. Vooral de bewoners aan de boulevard steigerden, want hun zicht op zee dreigde zo maar te verdwijnen.

Afgelopen vrijdag, zo'n anderhalf jaar na het begin van de werkzaamheden, werd de parkeergarage opgeleverd. Het was een groot feest. En terecht.

De Katwijkse kust was lange tijd een bouwput, met draaiende betonmolens en opengereten duinen. Maar de kustlijn is nu weer gesloten, net aangeplante helm wiegt in de wind. Van de garage zijn slechts van die half geloken ogen zichtbaar die de ingangen vormen. Sierlijk volgen ze de lijnen van het nieuwe duin dat op het dak van de garage is neergelegd. Midden op de duinen zijn wandelpaden aangelegd, met stevige plankieren waar scootmobielen en kinderwagens terecht kunnen, met aan de ene kant zicht op het strand en aan de andere op de boulevard.

Het verhaal over de parkeergarage begon in 2003 toen een onderzoek van Rijkswaterstaat uitwees dat de Nederlandse kust op tien plekken zo zwak was dat het een zogeheten superstorm niet zou kunnen weerstaan. Een van die kwetsbare plekken was de dijk bij Katwijk die het achterland tot en met Leiden moet beschermen. De waterkering in Katwijk liep gek genoeg dwars door het centrum en het voorstel was daarom om de nieuwe dijk voor de boulevard te plannen.

Vervolgens kwam het plan van gemeente, Rijkswaterstaat en hoogheemraadschap om vlak achter die nieuwe dijk een garage te bouwen voor 680 auto's. Katwijk is niet zo'n gelikte badplaats als buurgemeente Noordwijk waar vastgoedjongens in het verleden hun gang mochten gaan om daar niet al te fraaie gebouwen met veel glas neer te zetten. Dat is voor veel mensen in de omgeving reden om voor het sobere Katwijk te kiezen als ze in de zomer van het zonnetje willen genieten of in de winter even willen uitwaaien. Het was dan vaak knokken om een plekje voor de auto.

Maar ja, dit gewaagde plan betekende wel dat het strand met een ongekende zandsuppletie een stuk de zee in moest worden gelegd en dat daarmee de afstand van strand naar boulevard groter werd. De strandtenthouders vreesden omzetverlies. Gepensioneerden, van wie velen hun leven als visser op zee doorbrachten, dachten dat ze nooit meer de zee zouden kunnen zien.

Het gemor nam nog toe toen de graafmachines aan de slag gingen en hun geliefde duinen voor hun ogen vermorzelden. Toch zetten de gemeente en andere instanties door. Gelukkig maar.

Een paar dagen na opening lopen Katwijkers nog te glunderen. Natuurlijk, het is zonovergoten weer en er is 'hopen wind', maar voor het goede humeur is er beslist nog een andere bron. Wie je op de boulevard ook aanspreekt, ze komen allemaal woorden te kort om hun tevredenheid over de nieuwe situatie te beschrijven. Ze erkennen dat zij, dat eigenwijze volkje van Katwijkers, een draai van honderdtachtig graden hebben gemaakt. Maar de buren in Noordwijk zullen stikjaloers zijn.

Deel dit artikel