Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De dag dat Simon V. definitief onsterfelijk werd

Home

Van onze kunstredactie HAARLEM - De dag dat Simon V. 'definitief onsterfelijk' werd, zo hij 't niet al was, ligt volgens Jules Deelder alweer twintig jaar achter ons. Het was de dag dat Nederland tijdens het WK-voetbal van 1978 in de finale tegen Argentinië moest spelen.

Hoe toepasselijk. Het is vrijdagmiddag, morgen treedt het Nederlands elftal aan voor zijn tweede WK-wedstrijd, buiten wordt het zomer en binnen, in het statige Paviljoen Welgelegen van het provinciehuis in Haarlem beleeft de schrijver, dichter, voordrachts-, beeldend-, en vooral levenskunstenaar Simon Vinkenoog de opmaat naar zijn zeventigste verjaardag op 18 juli. Niet alleen zal vanmiddag het eerste exemplaar van 'Herem'ntijd', een kroniek van dertig jaar bijdragen (1968-1998) aan het tijdschrift Bres, 'onafhankelijk tijdschrift over keerpunten in mens en cultuur', aan hem worden overhandigd, ook is er een expositie van zijn grafisch werk - kleurige pen- en pasteltekeningen.

Jules Deelder verricht de opening door voor te lezen uit eigen werk: 'Modern passé', het verhaal 'Monumentenzorg'. In zijn bekende razende tempo vertelt Deelder hoe hij, met een paar flinke trips achter de kiezen, in Berlijn de wedstrijd Nederland-Argentinië probeerde te volgen, daarbij gehinderd door een irritante, zogenaamd deskundige Nederlandse filmregisseur. “Plotseling stuiterde de bal uit de kluwen spelers pal voor de voeten van de vrijstaande Rep, die voor het inlepelen had. Hij háálde uit... en toen gebeurde het... Simon V. die als enige geen tv keek, kwam plotsklaps zwáár trippend het vertrek binnenwapperen en trok met een bevallig gebaar... plop! ...de stekker eruit! 'Adem even in, adem even uit/ Adam Eva in, Adam Eva uit!', reciteerde hij luidkeels uit eigen werk, als een aangeschote reiger de ruimte rondfladderend.”

De regisseur werd woedend, vloog Vinkenoog naar de strot, en toen de stekker weer in het stopcontact zat bleek ook nog eens dat Rep zijn kans gemist had. “Je hóórde hem denken... Als die lange sladood van een V. die stekker er niet had uitgetrokken, was het wél een doelpunt geworden!!”

Het verhaal vat veel omtrent Vinkenoog samen: zijn onafhankelijke geest, wars van de waan van de dag, de drugs, zijn gedichten en soms onbegrijpelijke uiteenzettingen. Het zet de toon voor de rest van de middag: vrolijk. In de pauze lopen de zalen zo mogelijk nog voller met oude bekenden onder wie Xaviera Hollander, dichteres Carla Bogaerts, dichter Bart Chabot en Hedy d'Ancona, die straks een boek van Simon zal krijgen. Ook haar huidige levenspartner Aat Velthoen ontbreekt niet: Velthoen was er natuurlijk ook bij, destijds, bij de happenings op het Spui in de jaren zestig. Vinkenoogs hoofd wordt rood, hij lacht, zweet. Als d'Ancona zich enigszins verbaasd uitlaat over de “deftige ambiance” waarin ze Vinkenoog aantreft, roept hij: “Je moest eens weten wat ik gereserveerd heb voor m'n negentigste!”

Uit 'Herem'ntijd', jaar 1997, een column onder de titel 'Op naar 69': “Ik ga mijn 69ste verjaardag tegemoet, soms denk ik eraan rekenschap af te leggen van de aandachtsgebieden waarop mijn nieuwsgierigheid zich heeft kunnen uitleven.” Een column verder: “Ja, het leven ontroert me, blijft me ontroeren - in steeds ruimere mate. Is dat het klimmen der jaren? Het moed vergaren voor de grote overstap, wanneer je misschien met zeer veel heimwee afscheid moet nemen?”

Deel dit artikel