Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De curieuze Ricksen

Home

Matty Verkamman

Curieuze internationals -ik lust er wel pap van. Ik ken er eentje, een hoogbejaarde, die het spelen in Oranje maar zo-zo vond. 'Ach meneer, al die drukte in zo'n stadion. Ik hield meer van de fanfare in ons dorp. De fanfare heb ik altijd leuker gevonden dan de voetbal.'

Ooit was er een Oranjeklant, de Feijenoorder Wim Groenendijk, die per vergissing werd opgesteld. De uitnodiging was bedoeld voor Wims clubgenoot Jaap Barendregt, maar de knappe koppen van de Keuze Commissie dachten dat Barendregt Groenendijk heette. Tragische internationals dan. Ik ken er drie die zichzelf het leven benamen. Wim Landman (Sparta, later SHS) sprong voor de trein, dr. Frits Kuipers (Quick Nijmegen, later HFC) was levensmoe en reed zich op zijn motor de dood in en de laatste minuut van Han Engelsman (ook Quick Nijmegen) was extreem bizar. De journalist Henri van der Steen heeft onlangs een fascinerend verhaal over het bijzondere leven van de dandy Engelsman geschreven. Rustig en overtuigd van zijn plan nam de zwierige voetballer van weleer op 8 februari 1990 een taxi naar de Waalbrug. Hij betaalde, stopte het wisselgeld in zijn broekzak en sprong vervolgens meteen in het water. Han kon niet zwemmen.

Oorlogsdoden van Oranje: Henri Baaij (Haarlem) was dwangarbeider aan de Birma-spoorlijn. Hij overleefde de verschrikkingen niet. Eddy de Neve (Velocitas Breda en HBS Den Haag) kwam in een jappenkamp om het leven. Dr. Herman Kuneman (HBS Den Haag) beheerste de Japanse taal. Hij weigerde te tolken en werd in een jappenkamp onthoofd. Doelman Barend van Hemert (DFC), 'De Reus van Dordrecht' die nog even nationaal recordhouder kogelstoten was, nam in 1941 dienst in de Wehrmacht. Hij sneuvelde in Rusland.

En nu is er weer een curieuze international, een actuele: Fernando Ricksen. Of hij curieus blijft hangt af van Louis van Gaal. Wanneer Louis de Limburger van Glasgow Rangers niet meer selecteert -en daar ziet het naar uit- dan zal Ricksen de geschiedenis ingaan als de international met de kortste Oranjeloopbaan. Ruim zestig jaar is het record in handen geweest van Joop Wille, de doelman van EDO die op 21 april 1940 in de laatste vooroorlogse interland (tegen België) acht minuten als invaller voor Adri van Male van Feijenoord optrad.

De score van Ricksen is nog geringer. Eind vorig jaar, op 15 november, kwam hij in Sevilla tegen de Spanjaarden na 87 minuten en 35 seconden als invaller voor Paul Bosvelt in het veld. Precies 6 minuten en 23 seconden later floot scheidsrechter Domenico Messina voor de laatste keer. In die periode werd Ricksen na een aanslag van Sergi ook nog 2 minuten en 42 seconden binnen en buiten de lijnen verzorgd.

Ik draai na vijf maanden het hoogtepunt uit het voetballeven van Fernando Ricksen nog eens terug en constateer dat hij welgeteld twee keer een halve tel aan de bal is geweest. Na vijf seconden werd hij aangegooid door Edwin van der Sar. Fernando zat er nog niet lekker in, meteen speelde hij erg onhandig door in de voeten van een tegenstander. Een minuut en vijf seconden verder mocht hij nog even een één-keer-raken- balletje op Mario Melchiot terugleggen. Hierna zag niemand Fernando Ricksen nog staan, behalve Sergi dan.

Ik gun hem het allerbeste, maar gelet op de curiositeitswaarde moet Ricksen natuurlijk nooit meer voor het Nederlands elftal worden geselecteerd. Leuk voor zijn kleinkinderen: opa heeft in Oranje gespeeld, echt waar, maar hij ging er niet van zweten.

Deel dit artikel