Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De crimineel met de groene vingers

Home

Joost van Velzen

Iedere generatie zijn Jomanda. Die gedachte kwam naar boven bij het zien van ’Hoge Bomen in de misdaad’ (woensdag, Avro, Nederland 2).

In de documentaire haalde Pieter Jan Hagens het verhaal op van Willem van de Moosdijk. Die deed zich in de jaren zestig voor als een kruidendokter. Hoofdpijn, reumatiek, waterleiding, gasfabriek; hij had overal wel een plantje voor.

Het idee om ’in de kruiden’ te gaan had hij niet van zichzelf. Hij was daartoe aangezet door de evangelist en gebedsgenezer Johan Maasbach, die Van de Moosdijk een grote toekomst voorspelde als kruidendokter. En eerlijk is eerlijk; hij had talent voor de rol van kwakzalver.

De Brabander kon smakelijk vertellen en ook nog op zo’n manier dat hij door velen werd geloofd. Van de Moosdijk was bovendien iemand waarvoor de mensen hun hoed afnamen in het Brabantse Casteren, waar hij vandaan kwam.

De mensen kwamen met busladingen tegelijk om kruiden bij hem te kopen en het geld stroomde bij bakken binnen. Van de Moosdijk schaamde zich niet voor zijn astronomische inkomen. Het terrein rondom zijn villa stond vol Amerikaanse sleeën, hij had een zwembad en paardenstallen en kocht bontjassen voor zijn vrouw.

Maar toen verscheen Willem Duys op de televisie: ,,En dan wou ik nu uw aandacht vragen voor een heel groot brok ellende in Nederland en ik acht de zaak van zodanig belang dat ik er wel enige ruime zendtijd aan wil wijden.”

Nou, als Willem Duys ergens ruime zendtijd aan wijdde in die tijd, dan was er wat aan de hand.

Zeven miljoen mensen keken naar de uitzending waarin betrokkenen vertelden dat die kruidendokter uit Casteren een ordinaire oplichter was. Nederland en Vlaanderen waren in rep en roer en direct na de uitzendingen regende het claims richting Van de Moosdijk, die nog wel een wanhopige oproep op tv deed. Maar het was te laat.

Einde carrière Van de Moosdijk.

Dat was ergens wel jammer, want een gezellig busritje naar Casteren en met een pak soepgroenten weer terug, dat had ook wel wat. Want het was natuurlijk oplichting en dus misdaad, maar wel een misdaad met twee kanten.

,,De mensen die er in geloofden waren gewoon dom”, is daarbij de gedachte.

Toch zou Nederland nog van hem horen. Reeds veroordeeld overviel hij samen met broer Frans een geldloper. Buit: ruim een miljoen, waar nooit iets van werd teruggevonden.

Van de Moosdijk leeft nog en leidt, zoals dat zo mooi het, ’een teruggetrokken bestaan’.

Maar juist dat leek me zo interessant. Hoe zit de kruidendokter er tegenwoordig bij?

Is het een zielige, eenzame man geworden die met de kraag hoog opgetrokken zijn boodschappen doet?

Of zit hij gierend van het lachen zijn bankbiljetten te tellen? Het laatste, dachten de meesten, maar we kwamen het niet echt aan de weet.

Eén man leeft er zeker nog van, zagen we. De eigenaar van restaurant ’Kruidenlucht’.

Deel dit artikel