Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De bedrijfskantine ontkomt niet aan de roep om gezonder en minder vet eten.

Home

door Kees de Vré

De bedrijfskantine was eens een ondergeschoven kindje, waar tijdens een werkpauze slechts de maag wordt gevuld om er na het halfuurtje rust weer stevig tegen aan te gaan.

Het aanbod op de werkplek overstijgt inmiddels verre het broodje kaas en het glas melk. Ook de consument als werknemer wordt almaar veeleisender en de werkgever moet daarin mee. Een goed voorziene en aangename lunch is nu het parool en ook de eetplek mag gezelliger zijn dan wat formica onder tl-licht; de bedrijfskantine is langzamerhand getransformeerd in een bedrijfsrestaurant.

Albron, die dagelijks een half miljoen werknemers op 1100 locaties bedient, vindt het daarom nodig zijn klanten beter te leren kennen. ,,Ook als het gaat om voedingswensen, moet je de werknemer serieus nemen. Een aangenaam bedrijfsrestaurant met gevarieerd eten hoort daarbij. Het geeft tevredener en dus beter functionerende werknemers'', zegt Albron-directeur Teun Verheij. ,,De eenheidsworst van vroeger kun je echt niet meer aanbieden.''

De grootste zelfstandige bedrijfscateraar van Nederland deed daarom recent onderzoek naar eetgewoontes van werknemers en kwam gisteren met de resultaten. Na inventarisatie van de gegevens van 40000 personen is de lunchende werknemer in vijf groepen opgedeeld:

De lekkerbek -houdt van verse en kwalitatief goede producten, neemt regelmatig fruit en salades, maar laat ook een warme snack niet aan zich voorbijgaan.

De bewuste eter -is kritisch en kiest fruit, salades en rauwkost.

De mobiele eter -is druk, druk, druk, luncht overal en nergens, kiest voor verantwoord belegde kant-en-klare broodjes.

De grote eter -eet veel en lekker, gaat voor soepen, vleesproducten en warme en koude snacks, gezondheid is niet zijn leidraad.

De traditionele eter -houdt van structuur in zijn eetpatroon, eet typisch Hollandse producten als broodjes kaas en ham en is prijsbewust.

Tevens vergaarde Albron kennis over welk soort werknemer tot welke categorie behoort. Onder de mensen met financieel-economische beroepen zitten veel lekkerbekken, grote eters zitten met name in de ict, transport en de bouw, bij de overheid, in de non-profitsector, in administratieve beroepen zijn vooral de traditionele eters vertegenwoordigd, de mobiele eter zie je vooral onder secretaresses, beveiligingsmensen en in de toeristische sector en de bewuste eter laat zich zien in de financiële dienstverlening, gezondheidszorg en juridische sector.

Daarnaast bleek dat het aantal bewuste eters sterk toeneemt, met name onder vrouwen. Deze groep komt vooral voor in de grote steden in het westen. In het oosten van het land luncht de werknemer bij voorkeur traditioneel. Oudere vrouwen worden steeds meer mobiele eters en de meeste lekkerbekken zijn te vinden onder reclame- en pr-mensen. Jongeren daarentegen eten vooral veel en traditioneel.

Er wordt vaak gezegd dat al die onderzoeken weliswaar worden gedaan om de consument beter te leren kennen, maar dat het zo ook gemakkelijker wordt per klant meer geld te vangen. ,,Ja, dat klopt. Ik moet een bedrijf met 4000 werknemers draaiende houden. Maar ik heb wel uit die onderzoeken en consumentenpanels geleerd dat de wereld groter is dan alleen Albron. Ik wil echt weten waarom mensen bij mij komen eten. De werkgever wordt daar beter van, Albron wordt daar beter van, maar ook de werknemer wordt er beter van.''

Verheij wijst op de grote aandacht in de samenleving voor gezondheid; zeker op het gebied van voeding. Hij is zich bewust van zijn sleutelrol op dit gebied als dagelijkse voeder van vele werknemers. ,,Als cateraar kan ik er niet om heen, wil ik er ook niet om heen. Zo zijn we samen met de Hartstichting bezig met het ontwikkelen van een gezonder, minder vet en gevarieerd aanbod. Ik wil dan níet de verantwoord gefabriceerde kroket uit het assortiment halen, want goede vetten heeft de werkende mens wel nodig, maar bijvoorbeeld broodjes gezond regelmatig in de aanbieding doen. Het opgeheven vingertje werkt niet meer. Je moet positief stimuleren. Ik heb in mijn eigen bedrijf ook een actie waarbij bewegen wordt gestimuleerd. Misschien gaat dat ooit nog eens naar mijn klanten, samen met de gezondere voeding.''

De Albron-topman merkt dat werkgevers steeds meer bereid zijn met hem mee te denken over gezondere, fittere werknemers. ,,Een jaar geleden was het nog duwen en trekken, maar de discussie over overgewicht heeft de notie van gezond eten en regelmatig bewegen bespreekbaar gemaakt. De kosten vallen erg mee. Het is ook een kwestie van tijd voordat men inziet dat beknibbelen op gezond eten een verkeerde stap is.''

Het effect op de portemonnee van de werknemer valt ook best mee. Verheij: ,,De lekkerbek en de grote eter geven het meest uit. Gemiddeld besteedt de werknemer 2,45 euro aan zijn lunch. Drie jaar geleden was dat nog 2 euro. Vergeleken met bijvoorbeeld Zwitserland is het nog weinig. Daar wordt gemiddeld 6 euro besteed aan de lunch. Maar die is meestal wel warm.''

Deel dit artikel