Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Dat Nederlanders hun land steeds meer willen profileren als seculier vind ik zorgwekkend

Home

James Kennedy

James Kennedy © Jörgen Caris
Column

Zoveel ophef in Nederland over politieambtenaren die een hoofddoek willen dragen. Is dat niet wat bekrompen? In de Verenigde Staten is die discussie vrijwel afwezig en ook in Groot-Brittannië en Canada doen veel politiekorpsen niet moeilijk.

Aanleiding voor de ophef is de beslissing van de Rotterdamse politiemedewerker Sarah Izat om een klacht in te dienen bij het College voor de Rechten van de Mens. Zij mag doorgroeien in de organisatie en een uniform dragen, maar alleen als zij haar hoofddoek afdoet. Zij claimt dat de politie haar door deze regel discrimineert. In de reacties op haar Facebookbericht, waarin zij deze keuze verantwoordt, reageren Nederlanders fel: 'Ga toch thuis gelovig zijn en val mij niet lastig' en 'Ik wil niets weten van de eventuele levensfilosofie van een ambtenaar'.

Lees verder na de advertentie
Wat betekent de 'vrijheid van godsdienst' als dit steeds verder achter de voordeur wordt gedrongen?

In de VS mogen politiekorpsen hun eigen beleid bepalen en steeds meer grote steden, zoals New York City, Washington en San Francisco, staan het dragen van hoofddoeken toe. In een stad als Philadelphia mag het juist niet. Steden die het verbieden beroepen zich op de veiligheid van de agent - een hoofddoek maakt een agente kwetsbaar - of de uniforme uitstraling van het korps.

Wat de Nederlandse reacties onderscheidt van de Angelsaksische, is de visie dat een neutrale overheid niet kan samengaan met het dragen van religieuze kleding en de felle publieke reacties tegen politieagentes die een hoofddoek willen dragen.

Diversiteit hoger in het vaandel 

Wat verklaart het verschil? In Engelssprekende landen staat diversiteit hoger in het vaandel als maatschappelijke waarde en behoort diversiteit overal ook zichtbaar te zijn. Er is dus meer aandacht voor achtergrond, huidskleur, religie en symbolen in de publieke ruimte die deze diversiteit tot uiting brengen. Angelsaksisch multiculturalisme is niet altijd even verheffend - het leidt soms tot een verstikkende politieke correctheid - maar het geeft inwoners van diverse achtergronden wel de ruimte om hun identiteit uit te dragen.

In Nederland wordt het ambt vanuit de historie met andere ogen bekeken. Als je een ambt bekleedt hou je op een burger te zijn en moet je je eigen identiteit en belangen opgeven ten faveure van het 'algemeen belang.' In landen als Amerika hoeft je eigen individualiteit niet geheel te verdwijnen in een kleurloos ambt. Natuurlijk moet elke ambtenaar altijd professioneel zijn en iedereen gelijk behandelen, maar de veelkleurigheid van de bevolking mag tot uitdrukking komen in het ambtelijk apparaat. Dat is maar goed ook: het bekleden van een ambt zou zo min mogelijk je rechten als burger mogen ontnemen.

Nederland lijkt in toenemende mate het laïcisme van Frankrijk over te nemen, net als veel andere Europese landen. Het Engelstalige deel van Canada, vooral gevormd door het beginsel van godsdienstvrijheid, laat hoofddoeken bij de politie vaak toe, terwijl het Franstalige Québec zich meer laat beïnvloeden door het seculiere Frankrijk en zich juist tegen deze mogelijkheid keert.

Seculier land 

Dat Nederlanders hun land steeds meer willen profileren als seculier land - soms bijna anti-religieus - vind ik zorgwekkend. Wat betekent de 'vrijheid van godsdienst' als dit steeds verder achter de voordeur wordt gedrongen? 'Neutraliteit' van de overheid als waarborg voor gelijke behandeling onder de wet is een groot goed, maar dat begrip kan op verschillende manieren worden ingevuld. Dit hoeft niet te betekenen dat de 'neutrale' staat vooral eenkennige burgers hun zin zou moeten geven, die allergisch zijn voor alle religieuze symbolen en kleding die ze tegenkomen, vooral als die gedragen worden door ambtenaren.

Het lijkt me beter het Nederlandse adagium 'laat ieder in zijn waarde' in ere te herstellen, ook voor islamitische po­li­tie­me­de­wer­kers

Deze eenkennigheid is een bedreiging voor de Nederlandse samenleving. In een land waar de meeste Nederlanders ondertussen weinig kennis hebben van religie of nauwelijks contact hebben met gelovigen, waar de achterdocht over islamitische invloeden in de samenleving groeit, eisen sommige seculiere inwoners niet langer 'lastig-gevallen' te worden door mensen met een andere levensovertuiging. Het lijkt me beter het Nederlandse adagium 'laat ieder in zijn waarde' in ere te herstellen, ook voor islamitische politiemedewerkers.

Hier vindt u meer columns van James Kennedy. 



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Wat betekent de 'vrijheid van godsdienst' als dit steeds verder achter de voordeur wordt gedrongen?

Het lijkt me beter het Nederlandse adagium 'laat ieder in zijn waarde' in ere te herstellen, ook voor islamitische po­li­tie­me­de­wer­kers