Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Dame voor goed gezelschap

Home

RIANNE OOSTEROM

Door bezuinigingen en vergrijzing maakt de gezelschapsdame haar rentree. Voor een potje ganzenbord, een ommetje en een luisterend oor.

Het geheugen van mevrouw Volker (86) ligt op tafel tussen rondslingerende zakdoeken en een koud geworden kop thee. Het is een notitieboekje. Door haar dementie is het haar enige houvast. Op woensdag, vrijdag en zaterdag staan er kleine foto's van gezelschapsdames in. Die komen om mevrouw Volkers eenzaamheid te verlichten. Voor 37,50 per ochtend.

Vandaag is de beurt aan gezelschapsdame Sophie Struik (51). "Even in uw geheugen kijken", is altijd haar eerste zin als ze de kamer in het verzorgingshuis in Deventer binnenkomt. Dan pakt ze het notitieboekje en bladert erin. Zo helpt ze mevrouw Volker herinneren.

Struik is twee jaar geleden het bedrijf 'Goed Gezelschap' begonnen. Een collectief van twaalf gezelschapsdames en -heren die ouderen bezoeken. Dat klinkt als prostitutie, maar dat is het niet. Verder dan een potje ganzenbord, een ommetje en een luisterend oor gaat het niet.

Struik kwam op het idee door de herinnering aan de gezelschapsdame van haar opa - juffrouw de Vries. Een vriendelijke jongedame die bij haar opa had ingewoond op zijn oude dag. Ze hield hem gezelschap en bedacht leuke uitstapjes. Volgens Struik maakte de verzorgingsstaat dames als juffrouw de Vries overbodig.

Nu is dat anders. "Door bezuinigingen in de zorg vallen mensen buiten de boot. De participatiesamenleving werkt niet voor iedereen. Er is sprake van vergrijzing en ouderen wonen langer zelfstandig. Dat alles bij elkaar zorgt ervoor dat de gezelschapsdame haar rentree maakt."

Goed Gezelschap is niet de enige gezelschapsleveraar. Op internet bieden veel kleine bedrijven gezelschapsdames en - heren aan (zie kader). Volgens Coalitie Erbij en het Nationaal Ouderenfonds, organisaties die strijden tegen eenzaamheid, is de gezelschapsindustrie een actuele ontwikkeling in het zorglandschap.

Voor mevrouw Volker staat er vandaag een wandeling op de agenda. Gezelschapsdame Struik trekt haar een vest aan en rijdt de rolstoel naar de lift. "Ik ben blij dat je er bent, Sophie", zegt mevrouw Volker. "Anders zit ik zo alleen op mijn kamer." Struik rijdt Volker door de binnenstad van Deventer. Ze pakken een terras en drinken koffie.

"Mijn hoofd is een zeef. Mijn hoofd heeft zoveel gaten," zegt mevrouw Volker terwijl ze naar de mensen kijkt die voorbij lopen. "Ik herken niemand meer hier."

"Misschien komen we uw dochter Elsbeth nog tegen", zegt Struik. "Waar woont Elsbeth ook al weer?" vraagt mevrouw Volker. "Achter het station", zegt Struik.

Ze heeft regelmatig contact met de dochter van Volker. Elsbeth Volker (53) huurt 'Goed Gezelschap' in voor haar moeder. Ze betaalt dat uit het spaargeld van haar moeder, dat ze beheert. Dat ze haar eigen gezelschap betaalt, heeft mevrouw Volker vanwege haar dementie niet helemaal helder. Als ze met Struik op pad is, en er moet iets betaald worden, zegt ze: "Maar ik heb geen portemonnee bij me." Waarop het steevast klinkt: "Dat is niet erg. Dat regelen we met uw dochter."

Lees verder na de advertentie

Gekrenkte trots

Aan de telefoon vertelt haar dochter dat de zorg voor haar moeder haar op een dag te veel werd. Sinds haar moeder viel in de douche, gaat het achteruit. Ze herinnert zich steeds minder. Ze voelt zich eenzamer dan ooit.

"Mijn moeder belt mij soms twintig keer per dag. Ik neem niet meer op, ik blijf niet bezig. Ik heb gewoon mijn eigen bedrijf. Ik ging altijd drie keer in de week op bezoek, maar ik trok dat niet meer. Ik ging op internet zoeken naar gezelschap voor ouderen. Ik vond 'Goed Gezelschap' en vroeg mijn moeder of ze geen gezelschapsdame wilde."

Mevrouw Volker was altijd een erg zelfstandige vrouw, dus dit krenkte haar trots. "Ze zei: 'Zo slecht ben ik toch nog niet, dat ik een gezelschapsdame nodig heb!'" Volgens dochter Elsbeth schaamde ze zich voor haar eenzaamheid. Nu komt er drie keer in de week een gezelschapsdame. De dochter van Volker komt eens per week.

Terug in de kamer van het verzorgingshuis begint Struik over de dolfijnen aan de muur. Ze weet dat mevrouw Volker dan over Terschelling gaat praten, waar ze opgroeide. Struik wijst naar een schilderij met een zee vol wakken. "Dat was het uitzicht vanuit mijn kamer", vertelt Volker. Struik pakt het schilderij van de muur en legt het op de schoot van mevrouw Volker. Die begint te vertellen als een waterval. Over de winters op Terschelling, hoe ze door de sneeuw naar school liep. Hoe ze de bootjes vanuit haar raam langs zag varen. Hoe ze kon zwemmen zo dichtbij huis. "Ik raak alles kwijt, maar Terschelling nooit", zegt ze.

Dan is het tijd voor muziek. Zo sluiten de twee hun samenzijn meestal af: swingen op Abba. Mevrouw Volkers favoriete muziek, alleen weet ze dat niet meer. 'Money Money Money' galmt uit de boxen. "Ik kan even de woorden niet vinden" zegt mevrouw Volker.

Maar na drie zinnen begint ze mee te neuriƫn. Gezelschapsdame Struik zingt luidkeels mee. Samen maken ze er een feestje van in de kamer in het verzorgingshuis in Deventer.

Als mevrouw Volkers hesje aan is, de laatste speldjes in haar witte haar zijn geprikt, en ze naar de lunch in de eetzaal is vertrokken, begint Struik over het pijnpunt van de gezelschapsindustrie: 'Money Money Money' verdienen met ouderen gezelschap houden.

Nepdochter

"Het is goed dat vrijwilligers dit werk doen. Maar rijke mensen mogen er best voor betalen. Dat is de toekomst. Er zijn straks niet meer genoeg vrijwilligers om de vergrijzing bij te houden wat betreft gezelschap. Ik denk vooruit, maar word dan een grote geldwolf genoemd."

"Sommige mensen denken ook dat ik een soort call girl ben. Maar dat is het echt niet. De term gezelschapsdame is dekkend voor wat ik doe. Ik houd gezelschap en ben soms bijna een nepdochter. Ik heb de leeftijd van de kinderen en ken de verhalen die zij ook kennen."

Mevrouw Volker ziet de gezelschapsdames vaker dan haar dochter. "Ik vind het geen probleem als ze zich meer hecht aan hen", zegt dochter Elsbeth. "Ik wil alleen maar dat mijn moeder gelukkig is. Ze is een bodemloze put. Niets helpt meer. Op deze manier is er nog een beetje aandacht voor haar. Ik hoop dat het haar levensgeluk vergroot."

Struik schrijft nog even in het papieren geheugen van mevrouw Volker. Dan weet dochter Elsbeth hoe en wat, volgende week.

"Rondje Deventer gemaakt, terrasje, Abba."

Gezelschapsdame Sophie Struik en mevrouw Volker in haar kamer in het verzorgingshuis.

De gezelschapsindustrie

Meer gezelschapsbedrijven

- Vertroetel je ouders, Utrecht, Zuid-Holland, Overijssel

- Huur een Dochter, Amsterdam en omgeving

- Met Gezelschap, Overijssel

- Extra Dochter, Overijssel

- Met GEA (Gezelschap en Assistentie)

- Fleur de dag, regio Noordwijk

- Gezelschap voor Ouderen, Nijmegen en omgeving

- Geke's gezelschap, Meppel en omgeving

- Ontzorg je ouders , aangenaam gezelschap in de omgeving Utrecht

- Met Madelief, gezelschap voor ouderen, heel Nederland

Deel dit artikel