Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Daarom droeg Jomanda een sneeuwwitte jurk

Home

Elma Drayer

Die jurk! Het was de jurk die het ’m deed.

Zondag hield Johanna Wilhelmina Petronella Damman, beter bekend onder de naam Jomanda, een healing te Bergen op Zoom. Op 12 juni werd ze vrijgesproken in de zaak-Millecam. Nu was ze overgevlogen uit Canada, het land waar ze tegenwoordig woont, om haar aanhangers te belonen voor hun steun tijdens de rechtsgang. En de vaderlandse pers was gehoorzaam komen opdraven om verslag te doen van haar wederkomst.

Ik keek mijn ogen uit. Als ik me goed herinner had The Lady of The Light voorheen een sterke voorkeur voor Maria-blauw – een kleur die haar hemelse gaven onderstreepte. Nu droeg ze ter gelegenheid een sneeuwwit gewaad tot op haar hakken, met lange, licht poffende mouwen. De stof viel in kunstig gedrapeerde plooien rond haar taille, als bij een Grieks godinnenbeeld. Haar kapsel was op even klassieke wijze opgestoken.

Het ensemble leek me geen H & M’etje. Zou er een adresje zijn waar genezende mediums zulke kledij kunnen bekomen? Of zou ze het gewaad persoonlijk hebben ontworpen, en aan haar Canadese keukentafel in elkaar gezet, spelden in de mond?

Op het podium onthulde Jomanda een flap-over met de tekst: ’Raadpleeg altijd een arts’. Ze zei erbij dat ze die wijze raad ’al dertig jaar’ aan haar clientèle geeft, „alleen nooit op een bordje”. Ook meldde ze dat ze streeft naar „samenwerking tussen alternatieve en reguliere zorg”. Waarna ze zonder blikken of blozen overging op de healing, met hulp van ’artsen uit de andere wereld’.

Toch was wat er op dat bordje stond niet de belangrijkste boodschap van de bijeenkomst. Dat was haar jurk. Die zei: hier sta ik, afgezante van het hogere. En ik ben even rein en onschuldig als het sneeuwwit van mijn gewaad.

De verzamelde fans (’Dappere vrouw, ik hou van jou!’) hoefden natuurlijk niet te worden overtuigd van haar onschuld. Het was de boze buitenwereld waarvoor de boodschap was bedoeld. Die had het immers gewaagd om Jomanda als verdachte te brandmerken.

Zal het charmeoffensief helpen? Dat is nog maar de vraag.

Zeker, het genezend medium kreeg vorige maand vrijspraak. Tegelijkertijd oordeelde de rechtbank dat „verdachte jegens Sylvia Millecam ernstig tekort is geschoten in de zorgvuldigheid die zij in acht had moeten nemen”. Bovendien werden twee genezers die ook bij de zaak betrokken waren wél veroordeeld – een weetje dat daar te Bergen op Zoom vast niet ter sprake is gebracht. Net zomin als het feit dat Jomanda nog hoger beroep boven het hoofd hangt.

Niet toevallig is het sinds het vonnis nogal stil gebleven in de alternatieve hoek. Een organisatie bijvoorbeeld als IOCOB (’Grootste objectieve website voor complementaire en alternatieve geneeskunde’) zwijgt in alle talen. Daar winden ze zich als vanouds reuze op over de Vereniging tegen de Kwakzalverij (’NeoGoeringiaanse club’). Over de recente uitspraak geen woord. Beter dan de aanhangers van Jomanda beseffen haar collega’s waarschijnlijk dat die ingrijpende gevolgen kan hebben voor het vak.

In hun eind vorig jaar verschenen boek ’Wat een onzin!’ behandelen Herman de Regt en Hans Dooremalen een indrukwekkende lijst paranormale bedriegerijen. Ook de kwestie-Millecam komt uitgebreid aan de orde. „Wij moeten proberen”, concluderen zij, „onze samenleving zo te veranderen dat tragische gevallen als dat van Sylvia Millecam niet meer voorkomen.”

Dat wenkend perspectief brengt het vonnis van de Amsterdamse rechtbank dichterbij. Hoe sneeuwwit de jurk van Jomanda ook mag zijn.

Deel dit artikel