Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

D-day in huize Boevink: twee dochters horen vandaag hun examenuitslag

Home

Wim Boevink

© ds
Klein Verslag

Na de grote D-day volgt vandaag de kleine. Duizenden ouders en leerlingen wachten in spanning af welk eindoordeel hen via de ­telefoon zal bereiken.

Vanaf deze plaats wordt meegeleefd, want hier in huis hebben niet één maar twee dochters eindexamen gedaan; voor vwo en vmbo.

Lees verder na de advertentie

Ze hebben intussen niet stilgezeten, maar aan hun verdere ontwikkeling ­gewerkt: de een bracht wat tijd door op Kreta, de ander op Kos, meest in gezelschap van lot- en soortgenoten.

De plaats die op Kreta werd bezocht was Cherso, bekend om een langgerekt strand met daaraan een keten van uitgaansgelegenheden en ergens daartussen nog een Romeinse fontein, met mozaïek gesierd.

Ik wilde mijn 16-jarige vmbo-dochter op haar eerste buitenlandse reis zonder ouders niet te veel belasten, maar zo’n relict uit de Klassieke Oudheid geeft toch een diepere dimensie aan een verblijf en ik vroeg haar om deze fontein te fotograferen.

Ze deden eindexamen en werkten daarna aan hun verdere ontwikkeling – op Kos en op Kreta

Dat is haar niet gelukt; ze keerde moe en gelukkig, maar ook wat aangedaan huiswaarts, met hoesterig-rauwe stem en het verworven inzicht dat nachtenlang uitgaan in oorverdovende clubs en bars weinig bijdraagt aan het eigen welbevinden. Het was haar allemaal wat te veel geworden.

Geen foto’s, geen filmpjes – ze was tijdens haar Kretaweek weinig mededeelzaam geweest, maar had niettemin uit eigen beweging eens naar huis ­gebeld om te laten weten dat het goed met haar en haar vriendinnen ging en dat de eigenaar van hun accommodatie ­Raphael heette en heel aardig was.

Springen

Beelden kwamen er daarentegen wel vanaf Kos, waar de 19-jarige vwo-dochter al evenmin haar best deed om sporen van de Oudheid te zoeken; ze stuurde een ijzingwekkend filmpje, waarin we haar vanaf een hoge rots de zee in zagen springen. Nooit eerder zagen we haar zo waaghalzerig en van haar hoogtevrezende vader heeft ze het genetisch niet meegekregen.

In die hoedanigheid heb ik onderwijl allang geleerd me daarover niet te verbazen, mijn kinderen zijn me in tal van opzichten al ontstegen.

Mijn oudste zoon bezoekt als jurist in ondernemingsrecht internationale congressen in Singapore en Hongkong; mijn jongere zoon, historicus in spe, ­oefent in internationale betrekkingen en heeft ter training op een studenten-VN-bijeenkomst in Stockholm de positie van Rusland verdedigd; altijd een uitdaging.

Dus natuurlijk springt mijn oudste dochter op de drempel van een studie alvast onverschrokken van een hoge rots af, terwijl de jongste haar stille krachten nog verborgen houdt, zoals Jack-Jack in ‘The Incredibles’.

Einde 

Maar eerst de kleine D-day, die bij een goede uitslag ook betekent dat er voor ons als ouders een eind komt aan de periode, een eind aan ouderavonden, aan het zeurderig hameren op huiswerk en aan profielwerkstukken, die meer ouderlijk profiel bevatten dan door de onderwijsinstelling gevraagd.

Er wacht een grotere, wijdere wereld. De eerste, eigen kamer.
De contouren van latere banen.
Vanaf 13:00 uur wordt er gebeld.
Er heerst voorzichtig optimisme.
Ik moet nog snel een vlaggenstok aanschaffen. (Waar koop je die?)
En sowieso moet er taart zijn.
Ook als troost.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Lees ook:

Ze was gezakt en verdween in de armen van haar moeder

Vorig jaar vloeiden er stille tranen. Ze was gezakt. Twee zevens, de rest vijven. Toen de school belde, hoorde ze de tijding roerloos aan.

Deel dit artikel

Ze deden eindexamen en werkten daarna aan hun verdere ontwikkeling – op Kos en op Kreta