Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Conservatieve christenen laten zich meeslepen in Trumps retoriek

Home

James Kennedy

© Jorgen Caris
Column

Donald Trump jaagt een belangrijk deel van de wereld tegen zich in het harnas. Zowel Donald Tusk, voorzitter van de Europese Raad, als zijn voorganger Herman Van Rompuy zien de president als een gevaar voor Europa. Zeven moslimlanden kregen een inreisverbod en over de telefoon maakte hij ruzie met de Australische premier. Opnieuw beweerde hij: ‘Every country is taking advantage of us’, alsof de hele wereld Amerika zou benadelen.

Deze wantrouwende houding heeft hem aan een verkiezingsoverwinning geholpen en consolideert de steun voor zijn presidentschap onder de bevolking. Niet alleen de blanke arbeidersklasse, maar ook conservatieve christenen en evangelicalen kregen het gevoel steeds meer buitengesloten te worden in hun eigen land. Veel gelovigen stemden op Trump om het tij te keren en hoopten op een conservatieve kandidaat voor het Hooggerechtshof. Dat Trump naar hen heeft geluisterd en de gerespecteerde Nail Gorsuch heeft voorgedragen, bevestigt hen in hun keuze.

Lees verder na de advertentie
Dat Trump naar hen heeft geluisterd en de gerespecteerde Nail Gorsuch heeft voorgedragen, bevestigt hen in hun keuze

Net als elke president sinds 1953 was Trump aanwezig bij het National Prayer Breakfast, afgelopen donderdag. Hoewel hij niet bekend staat om zijn vroomheid, zei hij daar dat geestelijk succes voor Amerika belangrijker is dan materieel succes. Over zijn eigen geestelijke drijfveren zei hij niets, behalve dat hij met de Bijbel was opgevoed.

Maar zijn verschijning op die bijeenkomst is ook een teken dat hij meer aandacht besteedt aan zijn religieuze achterban. Die deed hij tijdens zijn toespraak een belangrijke belofte: om het zogenaamde Johnson-amendement te ‘vernietigen’. Deze wet werd in 1954 uitgevaardigd door politicus en latere president Lyndon Johnson en ontnam kerken die actief een politieke kandidaat of partij steunden hun belastingvrijstelling. In dat kerkvriendelijke tijdperk kreeg deze wet toch een meerderheid om zodoende onderscheid te kunnen maken tussen religieuze instellingen die zich met liefdadigheid en onderwijs verdienstelijk maakten in de samenleving en politieke clubs.

Lange tijd was de wet onomstreden. Die voorkwam ook niet dat Amerikaanse geestelijken zich mengden in politieke discussies, zonder dat hun kerk een kandidaat of partij expliciet steunde. Martin Luther King is het meest bekende voorbeeld van een predikant die actief was in de politiek. Maar de wet kende natuurlijk ook grensgevallen en in de loop van de jaren tachtig werd het steeds moeilijker om dit onderscheid zuiver te maken. De polarisatie van de Amerikaanse politiek leidde tot meer overtredingen, ook al hielden de meeste kerken de politiek uit principe op afstand. Conflicten tussen kerken en de Amerikaanse belastingdienst werden breed uitgemeten in de media. Daardoor ontstond het gevoel dat een ‘seculiere’ federale overheid er vooral op uit was om de stem van conservatieve christenen aan banden te leggen. Dit schiep wantrouwen tussen met name conservatieve kerken en de overheid.

Trump bij het National Prayer Breakfast. © Photo News

De spanningen door het Johnson-amendement pasten binnen een bredere conservatieve angst dat zij aandeel verloren in de Amerikaanse samenleving en dat wetten werden gebruikt om hen te marginaliseren. Vanwege de angst dat religieuze vrijheden verder zouden worden ingeperkt, zochten zij steun bij Trump. Zelf heb ik weinig tegen het amendement, omdat het in het belang van kerken is dat ze zich niet laten misbruiken in de politieke arena. Zo wordt ook de oorspronkelijke functie van de kerk beschermd.

Een kerk zou niet moeten functioneren als instrument in een politieke campagne. Maar het gevoel van deze christenen is wel te begrijpen. Ze hebben vaak te maken gehad met een politiek bestel dat geen rekening met hen hield. De maatschappelijke ontwikkelingen laten zien dat deze mensen zich belaagd voelden en zodoende een defensieve houding aannamen.

Maar deze houding zorgt ervoor dat zij meegesleept worden in Trumps retoriek dat de wereld tegen hen is en vol gevaren van mensen die hen kwaad willen doen. Dit wereldbeeld resoneert sterk in meerdere lagen van de Amerikaanse bevolking, ook bij conservatieve christenen. Die zijn hem nu erg dankbaar. In deze context vervreemdt Trumps mondiale optreden hen nauwelijks van hun beschermheer.

Een kerk zou niet moeten functioneren als instrument in een politieke campagne


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Dat Trump naar hen heeft geluisterd en de gerespecteerde Nail Gorsuch heeft voorgedragen, bevestigt hen in hun keuze

Een kerk zou niet moeten functioneren als instrument in een politieke campagne