Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Cohens morele agenda

Home

Sylvain Ephimenco

In maart 2008 bracht toenmalig PvdA-leider en vicepremier Bos zijn eigen partij onverwacht in een staat van opperste verwarring. Tijdens een bizar interview met de Volkskrant begon hij plots op zijn bureau te slaan: ’Polariseren! Confronteren! Heftig debat! Het moet allemaal scherper’.

Bos vond dat er niet meer over de toon van het integratiedebat moest worden ’gezeurd’: ’Polarisatie is de enige manier om zaken verder te brengen’.

Binnen de PvdA ontstond een heftige commotie: was Bos nu adept van de Wilders-methode geworden? Het duurde maar enkele dagen voordat de partijleider door zijn geliefde burgemeester op zijn nummer werd gezet. Job Cohen nam publiekelijk afstand van zijn leider: polarisatie ongewenst.

In een opiniebijdrage, kort daarop, leek Bos de zoveelste draai van zijn carrière te maken: hij was niet helemaal goed begrepen. Nu, twee jaar later, heeft Bos onbewust zijn tirades van toen toch bekrachtigd. Door op een opmerkelijk ondemocratische manier zijn opvolger aan te wijzen, heeft hij het land in een polariserende modderpoel gestort.

Volgens de communis opinio zullen de verkiezingen een gevecht opleveren dat tussen twee tegenovergestelde concepten zal gaan: dat van Cohen tegenover dat van Wilders. Maar anders dan opgewonden standjes beweren die ons de Cohenmania willen verkopen, gaat het hier niet om de strijd tussen de witte en de zwarte ridder. Het betreft een knokpartij tussen twee extremen.

Over het repressieve model van Wilders schreef ik nog eergisteren. Dat van Cohen doet me evenzeer huiveren. Zijn meegaandheid met krachten die de islam als integratiemotor promoten is al jaren stuitend. Zijn verraad aan seculiere waarden en zijn pogingen tot ontmanteling van de scheidingslijn tussen kerk en staat in Amsterdam talrijk.

Als ik de denkstructuur van Cohen met een voorbeeld moet weergeven, laat ik dan zijn Oranjelezing uit 2004 aanhalen. Hierin stelt hij de ’morele agenda’ van de islam op het gebied van ’alcohol- en drugsgebruik, echtscheiding, pornografie, fraude, de commercialisering van het bestaan, menselijke relaties’ ten voorbeeld. En voegt hier aan toe: ’Dat kan ons een spiegel voorhouden; het kan ook een appèl uitoefenen op mensen die de existentiële leegte van de seculiere samenleving willen ontstijgen’.

Zo een premier zal nooit de mijne worden. Iemand die durft de ’morele agenda’ van de islam (vrouwonderdrukking, eerwraak, onverdraagzaamheid jegens christenen, homo’s, afvalligen) tegenover de ’seculiere leegte’ te zetten. Ik heb in de zogenaamde leegte mijn geluk en vrijheid gevonden en kijk nog liever naar uitdagende reclame voor lingerie dan naar een wandelende gevangenis in boerka.

Cohen de bindende burgervader van Nederland? Over de talrijke autochtonen die de onleefbare wijken van zijn stad zijn ontvlucht zei hij ooit minachtend: ’Het deel van de bevolking dat weinig moet hebben van vreemdelingen, is uit Amsterdam vertrokken. Veel Amsterdammers uit de lagere middenklasse wonen tegenwoordig in Almere, Zaanstad, Purmerend. In die groep zit, denk ik, de kern van de rancune’.

Op 9 juni zou de keus van het gezond verstand moeten zijn: weg van de extremen. Noch Cohen, noch Wilders.

Lees verder na de advertentie
Sylvain Ephimenco (Jorgen Caris)

Deel dit artikel