Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Cocu: Ik probeer op elke plaats optimaal te presteren

Home

MATTY VERKAMMAN

MONACO - Van de 22 spelers die nu een maand met de Oranje-selectie aan het werk zijn, is Phillip Cocu ongetwijfeld de veelzijdigste. Hij is zelfs nog multifunctioneler dan Ronald de Boer, de technisch bijna perfecte voetballer die rechtshalf, rechtsbuiten, tweede spits, linksbuiten, centrale middenvelder en rechtermiddenvelder kan spelen.

Cocu kent uit ervaring alle posities in aanval en middenveld, maar op het hoogste niveau is hij ook al als linksback, libero en centrale verdediger ingezet. “Alleen keeper en rechtsback ben ik nog niet geweest.”

Wat Phillip Cocu (27) nu eigenlijk is? “Ik ben middenvelder”, zegt hij met volle overtuiging in zijn stem. Een centrale, in eerste aanleg defensief ingestelde, maar even zo makkelijk naar de aanval overschakelende middenvelder. In de aanloop naar de WK-eindronde was Cocu op het middenveld in de ruit-vorm nog steevast de man aan de linkerkant. Sinds Marc Overmars vanaf eind mei uitgroeide tot één der belangrijkste spelers van het elftal - als halve linksbuiten en halve linkermiddenvelder - speelt Phillip Cocu centraal op het middenveld. Maar zaterdag haalde Guus Hiddink hem voor de wedstrijd tegen Zuid-Korea ineens als spits naast Dennis Bergkamp uit de hoge hoed. “Een beetje verrassend was dat wel, ja”, zegt de man die op 29 oktober 1970 in Eindhoven werd geboren, opgroeide in de Achterhoek, zich als talent bij AZ'67 in de kijker speelde, een beetje doorbrak bij Vitesse, terugkeerde naar zijn geboortegrond om er bij PSV een grote meneer te worden en nu aan het begin staat van een periode bij Barcelona. “Ik ben zeer tevreden”, zegt Cocu, wanneer hij zijn voetballeven in vogelvlucht overziet.

Phillip Cocu was al bij de jeugd van DCS (Zevenaar), De Graafschap (Doetinchem) en AFC'34 (Alkmaar) een grote belofte. Hij had jarenlang plezier als linksbuiten ('een echte pingelaar'), de plaatsgebonden rol die hij aanvankelijk ook nog in de eerste divisie bij AZ en in de eredivisie bij Vitesse speelde. Die Cocu, herkenbaar aan zijn souplesse, passeertechniek en stekelhaar, was een speler die de mensen op de tribune heel graag zagen; een ouderwetse balartiest, die een stadion kon vermaken. In zijn tweede jaar bij Vitesse maakte trainer Herbert Neumann hem duidelijk dat in hem een veel grotere, centraal leiding gevende speler school. Eerst kon de jonge speler dat nauwelijks geloven, maar nadat Vitesse's vormgever John van den Brom Vitesse voor Ajax had verruild, bleek Neumann gelijk te hebben.

Al gauw werden Cocu's extra kwaliteiten op juiste waarde geschat door de toentertijd nog voor Ajax werkende Louis van Gaal. Het verhaal ging dat Cocu niet op een aanbieding van Ajax wilde ingaan, omdat hij nog geen international was en dus allesbehalve verzekerd leek van een plaats in Ajax 1. “Dat is dus een misverstand. Het is toen eigenlijk aan mij voorbij gegaan. De clubs hadden onderling contact. Achteraf bleek dat Vitesse voor mij een te hoog transferbedrag vroeg.”

In het seizoen 1993-'94, zijn vierde bij Vitesse, was Cocu inmiddels zo goed geworden, dat toenmalig bondscoach Dick Advocaat serieus overwoog hem mee te nemen naar de WK-eindronde in Amerika. Een terugval van de Arnhemse club gooide echter roet in het eten, waarna Cocu als volgt in het koffiedik keek: “Ik vond het mooi dat Advocaat mij op zijn lijstje van de eerste 25 had staan. Jammer dat Amerika er net niet in zat. Maar ik ben nog jong, 23 pas. Ik richt me nu maar op het volgende WK.”

Pas in de lente van 1996, anderhalve maand voor de start van de EK-eindronde in Engeland, mocht Cocu als international debuteren. In de oefenwedstrijd tegen Duitsland deed hij het een half uurtje naar behoren als vervanger en twee maanden later was hij in Liverpool tegen de Fransen zowaar al basisspeler. Nadien is hij voor Hiddink een vaste waarde geworden. Behalve de uitwedstrijd tegen San Marino was hij er in de zeven andere kwalificatiewedstrijden van de eerste tot de laatste minuut bij. Steeds was voor hem de positie links op het middenveld weggelegd. Sinds de stormachtige terugkeer van Marc Overmars speelt Cocu centraal op het middenveld. Tegen de Belgen naast Ronald de Boer, normaal gesproken naast Wim Jonk. Dat was ook de combinatie die het bij PSV vaak zo goed deed: linksback Arthur Numan, schuin voor hem Phillip Cocu, daarnaast Wim Jonk en links vooraan Boudewijn Zenden.

De verrassende keuze die Hiddink zaterdag maakte, neemt volgens Cocu niet weg dat hij in principe middenvelder is en blijft. “Al ligt het nu wel voor de hand dat ik ook tegen Mexico in de aanval zal spelen. Door de schorsing van Kluivert is dit uit nood geboren.” In de spits komt een voetballer op dit topniveau veel minder aan de bal dan op het middenveld. “Dat was ook zo toen ik linksbuiten was. Dan ben je afhankelijk van de ballen die je krijgt.”

Cocu beseft terdege dat hij het gevaar loopt zijn min of meer vaste plaats op het middenveld aan Edgar Davids te verliezen. Dat is het gevaar, dat ook Ronald de Boer bedreigt, maar dan op andere posities. De speler die multifunctioneel is, mag her en der de gaten dichten en kan ten slotte zelf de dupe van zijn veelzijdigheid worden. Cocu: “We zitten in deze groep heel dicht bij elkaar. Ik probeer op de plaats waar de trainer mij neerzet optimaal te presteren. Halen we het tegen Mexico en gaan we dus naar de achtste finale, dan zie ik weer wel verder. Je moet altijd zodanig proberen te spelen dat de trainer niet meer om je heen kan. Ik maak me intussen geen zorgen.”

De nadruk ligt hier erg op het teambelang, maar iedere topvoetballer wil gewoon spelen. Zou jij een lastige reserve zijn ?

Cocu: “Dat zal nog moeten blijken. Het ligt natuurlijk ook aan jezelf. Als het aan je eigen spel ligt, is het al weer anders. Bij alles is natuurlijk duidelijk dat in deze selectie maar heel weinig spelers zeker van hun plaats zijn.”

Het belang om met het Nederlands elftal zo ver mogelijk te komen in Frankrijk strekt zich voor Philip Cocu uit tot zijn nieuwe club Barcelona. In de Catalaanse hoofdstad is langzamerhand sprake van een Hollandse kolonie: Louis van Gaal, co-coach Ronald Koeman, Ruud Hesp, Michael Reiziger, Winston Bogarde, Phillip Cocu, Boudewijn Zenden. Ook al omdat Van Gaal niet in alle opzichten even handig omspringt met de Catalaanse sentimenten - hij zet spelers aan de kant die op het WK nog Spaans international zijn - lopen de Nederlandse spelers het risico in geval van sportieve tegenslag als eersten de schuld te krijgen. Cocu: “Daarom is het ook goed om hier in Frankrijk zo ver mogelijk te komen. Dan kom je in Barcelona toch anders binnen dan als speler van een ploeg die weinig heeft gepresteerd.” Het tijdstip van beginnen in Barcelona hangt ook af van de prestaties van Oranje. “We worden drie weken na de laatste wedstrijd van het Nederlands elftal verwacht. Ik hoop dus ergens in augustus.”

Hij komt in elk geval terecht bij de club waar hij als kleine jongen al fan van was. Atletico Madrid, Real Madrid, Juventus, Inter Milaan en Lazio Roma waren de andere topclubs die de transfervrije Cocu maar al te graag wilden inlijven. Een half jaar geleden legde hij alle clubs op de zeef. Inter en Barcelona bleven over. Ronaldo en Aron Winter praatten op hem in om naar Inter te komen. Het werd uiteindelijk zijn jeugdliefde.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie