Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Bormann na 53 jaar echt dood

Home

Van onze correspondent BERLIJN - Tot een paar keer toe is hij dood verklaard, maar de geruchten dat Martin Bormann nog in leven was bleven de kop opsteken. Nu hebben Duitse wetenschappers aan elke twijfel een eind gemaakt: de rechterhand van Adolf Hitler en de op één na machtigste man van het nazi-regime heeft in de vroege ochtend van 2 mei 1945 in het hartje van Berlijn zelfmoord gepleegd.

Deskundigen van het gerechtelijk laboratorium in Frankfurt hebben vastgesteld dat het skelet dat ruim 25 jaar geleden bij opgravingen bij het Lehrter Stadtbahnhof in de Duitse hoofdstad, op steenworp afstand van de Rijksdag, ontdekt werd, dat van Bormann is. Destijds was er al een bruin vermoeden, maar het onomstotelijke bewijs kon niet geleverd worden. Zo was er geen afdruk bekend van het gebit.

Dankzij verfijnd DNA-onderzoek is het bewijs er nu wel. Justitie in Frankfurt heeft gisteren verhalen in de Duitse pers (onder andere van het weekblad Der Spiegel) bevestigd: Martin Bormann is al 53 jaar dood. Aan het onderzoek hebben ook familieleden meegedaan. Zo heeft een inmiddels 83-jarige nicht (dochter van een zuster van de nazi-leider) bloed afgestaan.

De overblijfselen van Bormann zullen binnenkort begraven worden. Op een geheime plaats. Familieleden en de Duitse autoriteiten willen voorkomen dat de begraafplaats een bedevaartsoord voor neo-nazi's wordt.

Over de vraag of de in 1900 geboren Bormann levend danwel dood was, is een enorme legendevorming ontstaan. Ook het oorlogstribunaal in Neurenberg, dat de nazi-kopstukken berechtte, kwam er niet uit. Het veroordeelde Bormann in 1946 bij verstek tot de galg.

Getuigen

Steeds weer doken er de afgelopen decennia getuigen op die beweerden dat zij Bormann in levende lijve hadden gezien. Hij zou per onderzeeboot en met een hoop geld op zak naar Zuid-Amerika zijn gevlucht, of in een klooster in Spanje wonen, of als priester in Polen werkzaam zijn.

Er verschenen boeken en films over het mysterie. In één lezing zou Bormann ontvoerd zijn door de geallieerden die van hem de geheime codes wilden hebben van de bankrekeningen in Zwitserland en andere landen waarop de nazi's de opbrengsten van goud en andere gestolen goederen hadden ondergebracht. In een andere lezing zou hij gedurende de hele oorlog als spion voor de Russen hebben gewerkt die hem in 1945 vervolgens naar de Sovjet-Unie hadden overgebracht.

De oorlogsmisdadiger Adolf Eichmann, in 1960 door de Israëlische Mossad uit Argentinië ontvoerd en in Jeruzalem berecht en ter dood veroordeeld, gaf voedsel aan de geruchten. Hij zou tijdens de verhoren hebben gezegd dat Bormann nog in leven was.

Concrete bewijzen bleven steeds uit, dat was het zwakke van alle verhalen. In een poging de mythevorming tegen te gaan, werd Bormann in 1954 officieel dood verklaard. In 1972, na de vondst van het skelet, gebeurde dat nog eens. Tevergeefs. De geruchten bleven aanhouden. Twee jaar geleden nog verscheen er een boek waarin beweerd werd dat Bormann op last van de Britse premier Winston Churchill in mei 1945 levend uit Berlijn gehaald was.

Maar op grond van het recente DNA-onderzoek is er nu nog maar één lezing mogelijk, die trouwens al vanaf 1945 de ronde doet. Martin Bormann, leider van de NSDAP, chef van de partijkanselarij en secretaris van Hitler, besloot in de nacht van 1 op 2 mei 1945 te vluchten. Hij wilde het testament van Hitler, die samen met zijn vrouw Eva Braun anderhalve dag eerder zelfmoord had gepleegd, naar diens opvolger Karl Dönitz brengen.

Gifpil

Samen met de SS'er Ludwig Stumpfegger, de lijfarts van Hitler, verliet hij de vrijwel verwoeste rijkskanselarij. Over de sporen van de S-bahn probeerden ze uit het brandende Berlijn te ontkomen. In de buurt van het Lehrter Stadtbahnhof werden ze tegengehouden door Russische soldaten. Stumpfegger en Bormann slikten hun gifpil en stierven onmiddellijk. De soldaten wisten niet om welke hooggeplaatste nazi's het ging. De twee werden ter plekke naamloos begraven.

Deel dit artikel