Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Boerend bier in je badkamer

Home

Harmen van Dijk

In het thuisbrouwpakket zat een plastic emmertje met gaten in het deksel en in de zijkant. Een zakje met grauwe graankorreltjes (mout), een met grauwe blaadjes (Hallertau hop, foto) en een met Belgian Ale Yeast (gist). © Colourbox

Zelf bier brouwen. Zes uur werk, vier weken wachten en in één avond (ge)dronken. Tijd-redacteur Harmen van Dijk brouwt zijn eigen blonde biertje.

Het thuisbrouwpakket, een verjaardagscadeau, stond al een poosje in de kast te verstoffen. Dat vonden we nogal ondankbaar en zonde bovendien - het pakket zou maar liefst vijf liter zelfgebrouwen Belgisch Blond gaan opleveren. Dus besloten man en ik op een druilerige zaterdag aan de slag te gaan. De twee gulle gevers van het pakket kwamen langs om te assisteren en we begonnen, zoals dat hoort, met de gebruiksaanwijzing.

Lees verder na de advertentie

Beginnen

Daar diende zich meteen het eerste obstakel aan: ‘Neem een pan van zes liter.’ Dat is een heel grote pan en die hadden we niet. Dus mocht manlief eerst door de regen naar de Hema. Intussen hadden wij achterblijvers tijd om de inhoud van de doos te bestuderen. Er zat een plastic emmertje in met gaten in het deksel en in de zijkant. Een zakje met grauwe graankorreltjes (mout), een met grauwe blaadjes (Hallertau hop) en een met Belgian Ale Yeast (gist). De gebruiksaanwijzing op papier legden we na drie keer lezen vertwijfeld opzij. Het was een dermate ingewikkeld verhaal dat we bijna besloten die gloednieuwe pan snel terug te brengen. Toen vonden we een filmpje op internet. Aanschouwelijk onderwijs verhelderde de zaak enigszins, maar ingewikkeld bleef het.

Het was een onmogelijke opgave, zeker op een inductieplaat

Malschen

We moesten beginnen met ‘malschen’, de mout in water verwarmen. Maar niet zomaar een beetje pruttelen, nee, er was een temperatuurschema dat gevolgd moest worden: de eerste 30 minuten 50 graden, dan drie kwartier 45 graden en tot slot nog 10 minuten op 78 graden. Gelukkig lag achter in een keukenla zo’n digitale thermometer die je in een stuk vlees kunt prikken. Maar dan nog: houd een pan met 4,7 liter water (precies afmeten!) maar eens op exact 78 graden. Als het boven in de pan nog 70 graden is, dan kookt het onderin al bijna. En dan moesten we, zo luidde de waarschuwing, ook nog oppassen voor het boemel-effect: dat wil zeggen dat de temperatuur blijft oplopen terwijl het vuur al laag gezet is. Het was een onmogelijke opgave, zeker op een inductieplaat. We temperatuurden maar zo’n beetje in het midden van de pan en hoopten dat het niet zoveel zou uitmaken. De keuken vulde zich met een geur die het meest deed denken aan drogend gras.

Spoelen

De gemalschte mout moest - we waren inmiddels ruim twee uur bezig - door een zeef, waarna de achtergebleven prut - dat heet het bostel - nog nagespoeld diende te worden met water van precies 80 graden. Het gelige vocht dat je dan overhoudt, de wort, is eigenlijk al bier, maar dan zonder alcohol. De wort mocht gelukkig lekker ‘rollend’ doorkoken, 75 minuten maarliefst. De hop mocht erbij en een flinke schep suiker. De keuken begon zowaar naar bier te ruiken.

Dus daar gingen we richting de badkamer met onze splinternieuwe zes-liter-pan vol gloeiendhete wort

Koelen

De grootste uitdaging was deze aanwijzing: ‘Koel de kokende wort zo snel mogelijk terug naar 25 graden’. Hoe doe je dat? Welnu, zo luidde de tip: dat doe je in een bad vol koud water. Dus daar gingen we richting badkamer met onze splinternieuwe zes-liter-pan vol gloeiendhete wort, om die ruim een half uur met koud water te besproeien. Hoeveel liter bier ging dit ook alweer opleveren?

De vrienden waren al vertrokken toen de gekoelde wort door een zeef ging (hop eruit) in de bijgeleverde emmer. Gist erbij, goed roeren, deksel erop en eindelijk, na zes uur ploeteren, waren we klaar.

Geboer

In het deksel moest een waterslot worden geprikt, een soort zwanenhals waardoor lucht kon ontsnappen aan het bier dat nu ging gisten. Omdat we geen idee hadden hoe heftig dat proces zou verlopen, besloten we ons biervat maar weer naar de badkamer te brengen, waar de gevolgen van een ontploffing enigszins te overzien zouden zijn. Het viel mee. Na een uur of tien liet ons bier zijn eerste boertje, via het waterslot. En dat bleef het de volgende twee weken doen. Elk half uur burbte ’t een keer bescheiden, wat eigenlijk best gezellig was.

In de tussentijd vroegen wij ons af hoe - men vermoedt 6000 jaar geleden - mensen op het idee waren gekomen dit onvoorstelbaar ingewikkelde drankje te gaan maken. Ook nog eens zonder te beschikken over digitale thermometers, schoon leidingwater of zoiets als een waterslot.

Bottelen

Toen ons bier eindelijk uitgeboerd was, mocht het brouwsel overgegoten worden in een vijftal met soda brandschoon uitgewassen beugelflessen (denk aan de hygiëne!). Er ging een schep suiker bij om - niet bepaald onbelangrijk - alcohol en koolzuur op te wekken. Zeven gram per liter. Echt zo veel? Zoet bier vinden we vies, dus we smokkelden een beetje. En weer moesten we twee weken wachten.

Toen ons bier eindelijk uitgeboerd was, mocht het brouwsel overgegoten worden in een vijftal met soda brandschoon uitgewassen beugelflessen (denk aan de hygiëne!). © RV

Proeven

Eindelijk kon er geproefd worden. We nodigden de collega-thuisbrouwers uit voor het grote moment, het proeven van ons Belgisch Blond. De eerste beugelfles ging geruisloos open. Het was mooi goudblond bier. Het smaakte oké - niet te zoet, wel fris en lekker hopperig. Alleen: waar was het schuim, het koolzuur? We zeiden dapper tegen elkaar dat het heel bijzonder was, en best goed gelukt, voor zo’n eerste poging. En hé, we werden er niet meteen misselijk van. Toch te weinig suiker toegevoegd? Volgende keer misschien geen beugelflessen van Ikea gebruiken - die sluiten blijkbaar niet helemaal luchtdicht af. Nog eentje dan maar? -

Die tweede fles zei luidkeels: “Plop.” Wat een opluchting! Echt bier! Met schuim, koolzuur en een bijzondere smaak. Ons eigen bier. We dronken van pure vreugde nog twee flessen leeg. En besloten dat dit eens maar nooit meer zou zijn. Wat een werk!

Zelfbrouwpakket

Wij gebruikten het zelfbrouwpakket Belgisch Blond van Bierbroeders, € 27,50. Er zijn veel meer aanbieders. De Hema verkoopt een pakket voor € 40, bol.com heeft diverse pakketten vanaf € 39.

Op YouTube staat een instructiefilmpje van de brouwbroeders: brouwbroeders.nl

Doe iets

Eens in de zoveel tijd sporen we u met ‘Doe Iets’ aan die sluimerende wensen eens uit te voeren. Lees ook de andere afleveringen:

• Nooit meer snoozen, eerder opstaan!

• Een vliegpoging die je kunt navertellen


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Het was een onmogelijke opgave, zeker op een inductieplaat

Dus daar gingen we richting de badkamer met onze splinternieuwe zes-liter-pan vol gloeiendhete wort