Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Bloemen en tranen bij ambassade in Kiev

Home

Gert Jan Rohmensen

Bloemen en knuffels bij de Nederlandse ambassade in Kiev. © Gert Jan Rohmensen

De hele ochtend lopen mensen met bloemen af en aan bij de Nederlandse ambassade in de Oekraïense hoofdstad Kiev. De stoep voor het gebouw ligt inmiddels vol met grote boeketten, kaarsen en knuffels. Ouderen, jongeren, gezinnen met kinderen en ook nonnen en priesters komen om hun medeleven te betuigen aan de nabestaanden van de bijna 300 slachtoffers van de vliegtuigramp in Oekraïne.

"Ik ben gekomen om bloemen te leggen en de pijn te delen van de families van de mensen die gisteren zijn omgekomen", zegt Katja Danylchenko. De 29-jarige Oekraïense werkt bij een bank in de buurt en heeft een pauze genomen om naar de ambassade te komen. "Wat een verschrikkelijke tragedie. Veel mensen hier hebben nu op Facebook hun foto op zwart gezet als blijk van medeleven."

Behalve het verkeerslawaai in de straat voor de ambassade in het centrum van Kiev is het stil. De sfeer is sereen. Veel mensen staan minutenlang roerloos, alleen met hun gedachten. Iemand heeft een bord neergezet waarop staat: 'Poetin terrorist'. Gepraat wordt er weinig. Velen zijn geroerd en bij sommigen biggelen de tranen over de wangen. Verschillende camerateams filmen de alsmaar groeiende bloemenzee.

Moeilijk te begrijpen
"Ik hou van Nederland en de Nederlanders, daarom ben ik hier", zegt de 29-jarige Oksana Isakova. In goed Nederlands vertelt ze dat ze vijf jaar met haar ouders in Den Haag heeft gewoond en vijftien jaar geleden terug is verhuisd naar Oekraïne. Ze hoorde het nieuws pas vanochtend. "Ik was gisteravond pas om acht uur thuis en heb geen nieuws meer gezien. Ik heb gehuild toen ik vanochtend het nieuws aanzette. Zoveel mensen gestorven, zoveel kinderen, zoveel Nederlanders, zoveel Australiërs en andere nationaliteiten. Het is zo moeilijk te begrijpen."

Lees verder na de advertentie
Oksana Isakova treurt om de slachtoffers van de vliegtuigramp. © Gert Jan Rohmensen

Boosheid is er natuurlijk ook. Over de pro-Russische separatisten die het oosten van Oekraïne al maanden in hun greep houden en vooralsnog van geen ophouden weten. Over de niet aflatende inmenging van Rusland in Oekraïne en de annexatie van de Krim. "Iedereen weet dat die terroristen erachter zitten", zegt Oksana Isakova. "Ze dachten dat het een Oekraïens vliegtuig was en schoten het neer."  Ze zucht diep.

'Terroristische daad'
Ook veel anderen zeggen zeker te weten dat het vliegtuig door de rebellen is neergeschoten, al valt dat nog niet met zekerheid te zeggen zolang er geen diepgaand onderzoek is gedaan. Katja Danylchenko hoopt dat dat er komt.
"Ik hoop dat de Europese Unie zich nu gaat realiseren hoe cruciaal de situatie is. Wij zien dit als een terroristische daad en als een laatste signaal aan de Europese Unie hoe ernstig de situatie is. Als er een diepgaand onderzoek komt zal de waarheid over de toestand in Oost-Oekraïne duidelijk worden, maar het is heel triest dat daar zo'n verschrikkelijke ramp voor nodig is. Deze mensen hebben hun leven verloren voor de ambities van de Russische politiek."

Afschuwelijk spel
Ook bareigenaar Jan Lebed (22) hoopt dat zijn komst de nabestaanden zal steunen. Als Rus die al negen jaar in Kiev woont voelt hij zich soms verscheurd door de propaganda-oorlog tussen beide landen. "Van dit spel wil ik geen deel uitmaken. Ik voel me ook Oekraïener, al heb ik dat paspoort niet. Maar ik wil dat mensen mij beoordelen op wie ik ben en niet op mijn nationaliteit. Helaas gebeurt dat hier door de huidige situatie heel vaak, en in Rusland is dat hetzelfde. Ik ben heel verdrietig omdat de politiek de levens van deze mensen heeft genomen. Het is een afschuwelijk spel tussen Rusland en Oekraïne en andere landen dat nu al meer dan zes maanden duurt, en waar deze mensen het slachtoffer van zijn geworden", zegt Lebed. "Door hier te zijn hoop ik de mensen die nu rouwen een deel van mijn energie te geven. De slachtoffers hadden nog moeten leven. De politiek zou ons dienstbaar moeten zijn in plaats van mensen te doden."

Deel dit artikel