Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Bijzondere verslagen (3-slot)

Home

Matty Verkamman

Mick Clavan had een subliem linkerbeen en geen meegaand karakter. Hij was een volkse Hagenaar en een geboren voetballer. Een echte linksbuiten, dus onvoorspelbaar in zijn daden en zijn doen. Als voetballer bleef hij heel lang aan de top. Toen voetballers nog niet zo werden genoemd, was hij bij de oprechte arbeidersclub ADO al een echte vedette.

Net negentien was Mathijs Clavan -wegens zijn vaak ongrijpbare acties van jongs af aan Mick, naar Mickey Mouse- toen hij in 1948 al in het Nederlands elftal mocht debuteren. Oranje werd vervolgens een echte duiventil voor deze hollen-of-stilstaan voetballer. Hij kwam er in en ging er weer uit. Hij werd afgeschreven, maar kwam steeds weer terug; in 1950, in 1953, in 1955, in 1957, in 1962, in 1964 en zelfs nog in 1965, toen hij al bijna 36 was.

Toen Mick Clavan voetbalde was gezag in sport en maatschappij nog een vanzelfsprekend gegeven. Dat was een probleem voor deze vrijbuiter, want zijn aard was even rebels als van latere linksbeners als Piet Keizer en Willem van Hanegem. Jaap van der Leck had een zwak voor Mick Clavan. In de 'memoires' van de Oranje-oefenmeester tussen 1949 en 1954, komt dat voortdurend naar voren, al blijkt Van der Leck zich ook regelmatig een ongeluk aan Clavan te hebben geërgerd. Van der Leck liet Clavan zelfs niet vallen toen bijna alle hotemetoten van de voetbalbond genoeg hadden van de wispelturige ADO-crack.

Die afkeur van de bestuurders was gebaseerd op de rel die in het vroege voorjaar van 1951 ontstond. Soldaat Mick werd toen door het Hoog Militair Gerechtshof tot twee maanden cel veroordeeld. In een Haagse lunchroom aan het Spui stond Mick een patatje te eten, toen een toevallig binnenstappende sergeant hem toesnauwde het tenue in orde te brengen. Dat was nou typisch iets waar Mick Clavan niet tegen kon. Hij negeerde het bevel en schold de aandringende sergeant even later uit voor ,,uitslover''.

Twee maanden lang moesten de ADO-fans het zonder hun lieveling doen. De doorsnee KNVB-leider vond voorts dat die eigenzinnige jongeman uit Den Haag niet langer de nationale kleuren mocht dragen. Met die opvatting was Jaap van der Leck het volkomen oneens. Aan de celstraf kon hij niets veranderen, maar in diverse persoonlijke gesprekken met Clavan en diens clubtrainer Ben Tap, sprak Van der Leck herhaaldelijk zijn vertrouwen uit in de voetballer en in de mens Mick Clavan. In het verlengde hiervan kreeg de trainer de Keuze Commissie eind 1951 zó ver 'Het Geval Mick Clavan' toch mild te beoordelen.

Even later kreeg het Nederlands elftal er weer een goede speler en bovendien een buitengewoon gezellige jongen bij. Als het ging om uitgaan en sfeer in de groep, had je aan Mick Clavan altijd een goeie. Dat blijkt ook uit het uitgebreide rapport dat Jaap van der Leck en KNVB-secretaris-penningmeester c.q. reisleider Lo Brunt eind 1950 na de in Basel gespeelde interland Zwitserland-Nederland opstelden. Goed, er was weer eens verloren, met 7-5 dit keer, maar och heden, wat was het leuk en gezellig geweest. Er was gezongen en gefeest. En Mick Clavan had weer voorop gelopen. Als linksbuiten had hij het volgens Van der Leck trouwens ook lekker gedaan: ,,Clavan toonde een goed spelbegrip. Hij was beweeglijk en snel en koos goed positie.''

Maar het fijnst van alles was toch wel het feest na de interland, in het casino van Basel. ,,Onze jongens hebben zich van hun allerbeste kant laten zien. De nederlaag heeft geen afbreuk gedaan aan hun vrolijkheid. Zij hebben tal van leuke, vlotte liedjes gezonden, waar de Zwitsers grote pret om hadden. De stemming was voortreffelijk en zeer vriendschappelijk. We hadden zo het idee dat wij al weken in Basel waren!''

Deel dit artikel