Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Betrapte homo in Iran krijgt zweepslagen of de doodstraf

Home

Edo Sturm

In Iran is homoseksualiteit niet alleen een groot taboe, maar ook een misdaad die bestraft kan worden. Met zweepslagen bijvoorbeeld of met de dood.

„Natuurlijk bestaat er ook in Iran een homoscene.” Jafar, 22 jaar en zelf homo, neemt langzaam een trek van zijn sigaret. Met zijn korte gelkapsel en modieuze baardje ziet hij eruit als een typische jongere uit het noorden van Teheran. „Wel ondergronds uiteraard. Het gaat dan om homofeestjes bij iemand thuis. En ja, je hebt altijd kans dat de politie binnenvalt en iedereen arresteert.” Zelf heeft Jafar dat nog niet meegemaakt, maar een kennis van hem is een keer opgepakt en kreeg honderd zweepslagen.

Jafar ontdekte zes jaar geleden dat hij op mannen viel. Kort daarna had hij zijn eerste seksuele ervaring. Met een man. „Ik kon het aan niemand vertellen. En nog steeds weet vrijwel niemand het. Alleen een paar goede vrienden. Mijn ouders zijn behoorlijk gelovig en zouden de schande niet aankunnen. Soms vragen ze mij of het niet tijd wordt om te trouwen.”

Homoseksualiteit verhoudt zich bijzonder slecht tot de ideologie van de Islamitische republiek en is volgens het Iraanse strafrecht dan ook strafbaar. Evenals bij overspel tussen hetero’s, moeten er dan wel minstens vier getuigen zijn. Het grote verschil in de zwaarte van de straffen – zweepslagen versus doodstraf – hangt samen met allerlei omstandigheden: gehuwden krijgen zwaardere straffen, zoenen alleen is minder erg dan volledige seks, et cetera. Zelfs de mate van penetratie kan een rol spelen. Rechters verschillen bovendien in hun interpretatie van wat er gebeurd is.

In de zomer van 2005 werden er in Iran twee minderjarige homo’s publiekelijk geëxecuteerd, wat voor de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) aanleiding was om geen Iraniërs meer uit te zetten die vanwege homoseksualiteit asiel zoeken. Dit in afwachting van een onderzoek van het ministerie van buitenlandse zaken naar de actuele stand van zaken rond homoseksualiteit in Iran.

Vorige week liet minister Verdonk voor vreemdelingenzaken de Kamer weten dat ze Iraanse homoseksuele asielzoekers weer wil gaan uitzetten Zij baseerde zich hierbij op het ambtsbericht van Buitenlandse Zaken. Daarin stond onder meer dat de twee jongens niet zouden zijn geëxecuteerd om hun homoseksuele geaardheid maar vanwege verkrachting, ontvoering en beroving. Maar betekent dit dat het veilig is het om Iraanse homo’s uit te zetten?

„Nee, het is absoluut niet veilig”, zegt Jafar stellig. Zijn vingers trommelen nerveus op het tafelblad. „Toegegeven, het is niet zo dat hier iedere dag homoseksuelen worden opgehangen. Maar af en toe gebeurt het wel. Het punt is dat je van tevoren nooit kan zeggen wie er opgepakt zal gaan worden en wie niet. Laat staan dat je dan kan voorspellen wat voor straf er wordt opgelegd. Het is allemaal weinig systematisch. Homo’s in Iran lopen risico, zeker. Je kan ook ieder ogenblik worden verraden, zelfs door iemand van wie je dacht dat hij je vriend was. En het klimaat kan alleen nog maar verharden nu de conservatieven weer aan de macht zijn.”

Jafar staat op. Hij moet naar college. Maar één ding wil hij nog kwijt. „Ik leef voortdurend in angst en kan nooit mezelf zijn. Het leven voor homoseksuelen in Iran is een voortdurend toneelspel. Een tragedie.”

Binnenkort vindt er in de Tweede Kamer een spoeddebat plaats over het uitzetten van uitgeprocedeerde Iraanse homoseksuele asielzoekers.

Deel dit artikel