Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

BELGIE - Brugge 'zit verveeld' met binnenstad die 'nep' is

Home

NICOLE LUCAS

BRUGGE - Op het Brugse stadhuis zitten ze er toch aardig mee verveeld. Niet zozeer met het onlangs verschenen boek over hun stad, dat duidelijk maakt dat veel van de gebouwen waaraan jaarlijks zo'n drie miljoen mensen zich vergapen lang niet zo oud zijn als de toeristen denken. Maar wel met de interpretatie die de Britse krant The Guardian daar vorige week aan gaf.

Die krant vatte de inhoud van het prachtige boek van de Belgisch historicus Roel Jacobs kort maar krachtig samen onder de kop 'Het is allemaal nep'. Een grote foto, met als opschrift 'Brugge laat zijn middeleeuwse masker vallen', toont de Belforthallen, het praalgebouw van de stad. 'Een negentiende eeuwse potpourri', luidt het vernietigende onderschrift.

“Maar we hebben Brugge ook altijd als een historische, niet als een middeleeuwse stad gepresenteerd”, zegt gemeentevoorlichtster Greet Verleye, die de commotie rond 'Brugge, een stad in de geschiedenis' niet helemaal begrijpt. Daarin brengt Jacobs de nodige correcties aan op het beeld van Brugge als een stad die in de Middeleeuwen is blijven stilstaan. “Brugge zou het Venetië van het noorden zijn. Een stad die teloorging door de verzanding van het Zwin, maar zijn middeleeuwse uitzicht kon bewaren”, vat hij het cliché van de toeristische industrie en tal van gerenommeerde reisgidsen samen.

Maar Brugge is veel meer, veel leuker, veel spannender dan de zoetsappige, romantische beelden doorgaans suggeren. Jacobs haalt vakkundig het beeld onderuit van een stad waar al eeuwen niets meer gebeurt. Wat de toerist aanschouwt, op de doorsneeroute van Minnewater en Begijnhof naar Rozenhoedkaai en Markt, is vooral het product van de negentiende eeuw, schrijft Jacobs, toen veel centra van historische steden werden verknoeid. “In Brussel werd de Zenne uit het straatbeeld verbannen, in Antwerpen werden de kademuren rechtgetrokken, in Luik werd het centrum opgeofferd aan de twee hoofdwegen langs de Maas.”

Niets daarvan in Brugge. Daar besloot de conservatieve burgerij de fabrieken en de moderne tijd uit de stad te houden en herontdekte men de geschiedenis. In de Middeleeuwen (of beter het ideaalbeeld dat men daarvan had) vond de architectuur haar inspiratie. “Het resultaat is recenter dan veel toeristen denken, maar tevens belangwekkender dan zij beseffen'.

Het ironische is dat juist daar waar de toerist doorgaans niet komt, de 'mooiste getuigenissen van de unieke woon- en leefcultuur die in de 15de en 16de eeuw in Brugge tot ontwikkeling kwam' staan: in de buurt van de haven. In de tijd dat handelaars uit de hele wereld de Zwinhaven aandeden, bevond de toegang tot de stad zich langs de zee, bij de Dampoort.

Wie van daaruit naar de Markt wandelt, ziet het echt oude Brugge, dat met romantiek en mystiek echter weinig te maken heeft. “Brugge was toen een kosmopolitische stad, het Manhattan van de 15de eeuw. Heel anders dus dan het beeld dat men er later van heeft gemaakt en ook vandaag de dag nog zo gretig verspreidt.”

Op het gemeentehuis denken ze niet dat deze 'onthullingen', die overigens al eerder in zeer doorwrochte maar weinig gelezen historische studies zijn gemeld, Brugge minder aantrekkelijk maakt voor toeristen, waarvan bijna een kwart uit Nederland komt. “Alsof iets alleen maar mooi kan zijn, als het uit de Middeleeuwen komt”, zegt Greet Verleye met iets van verbazing in haar stem. “Er is hier ook genoeg hedendaags dat de moeite waard is om te zien.”

Volgens haar wil de stad, die kandidaat is voor de titel Culturele Hoofdstad van Europa in 2002, juist een beetje af van haar imago als louter 'openluchtmuseum'. “Wij zijn ook de vijfde haven in Europa, wij trekken veel bedrijven aan. Want wij hebben wel de voordelen, maar niet de nadelen van een metropool.”

Jacobs vindt de vraag of zijn boek, dat overigens in het Brugse stadhuis werd gepresenteerd, de toeristenindustrie een slag zal toebrengen, niet van belang. Het gaat erom dat degenen die willen weten hoe het zit, het juiste verhaal moeten horen, zei hij vorige week.

Maar velen, constateerde hij toen ook nuchter, zal de meer ingewikkelde historische details niet bovenmatig veel interesseren. Of, zoals dat op het gemeentehuis heet; “De meeste toeristen komen hier voor pralines, kant en een boottochtje”.

Deel dit artikel