Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Belezen zakenman met een passie voor de krant

Home

CO WELGRAVEN

Een courantier met natuurlijk gezag, een idealist, briljante spelverdeler en bovenal een moedige verzetsman', zo omschreef Het Parool zaterdag een van haar oprichters, Wim van Norden die een dag eerder op 97-jarige leeftijd was overleden.

Niet alleen voor de Amsterdamse krant heeft Van Norden veel betekend. Zonder zijn scherp inzicht en kordaat handelen zou het landschap van de traditionele papieren media in Nederland er nog kariger hebben uitgezien dan het al is, en had u waarschijnlijk nu een ander dagblad gelezen. Of geen.

Van Norden, opgegroeid in een socialistisch, artistiek milieu, had aanvankelijk literaire ambities en verkeerde ook in literaire kringen - hij was onder anderen bevriend met Simon Carmiggelt. Maar hij koos in 1935 toch voor de studie economie in Rotterdam.

Van meet af aan was hij aan betrokken bij de verzetskrant Het Parool die aanvankelijk vanaf juli 1940 verscheen onder de naam De Nieuwsbrief van Pieter 't Hoen, schuilnaam van Frans Goedhart. Hij schreef artikelen en nam eind 1941 de leiding van de redactie op zich. Nadat de Duitsers hem gearresteerd hadden, zat hij bijna een half jaar in de gevangenis; hij kwam vrij omdat de bezetter niet kon aantonen dat hij illegaal werk verrichtte.

Na de oorlog werd Van Norden directeur van de krant die dagelijks ging verschijnen. De Paroolgroep vond dat hij daarvoor bij uitstek geschikt was gezien zijn studie, die hij overigens pas in 1952 zou afronden. Van Norden zou de functie 'voorlopig' bekleden, uiteindelijk zou hij bijna 35 jaar aanblijven.

Onder zijn leiding groeide Het Parool uit tot een gezaghebbende, progressieve landelijke krant, met een eigen net van buitenlandse correspondenten en een keur van prominente journalisten. Het dagblad had een intellectuele uitstraling en was zeker op cultureel terrein zijn concurrenten de baas.

Eind jaren zestig raakte de dagbladpers in de problemen, vooral door instorting van de advertentie-inkomsten, wat weer een gevolg was van invoering van reclame op radio en tv. Ook Het Parool deelde in de malaise, het uitgesproken zuinige, zo niet gierige beleid van Van Norden ten spijt: 'Wim van Norden, lege borden', heette het. Voor zichzelf was hij trouwens evenzeer bescheiden: voor hem geen topsalaris of vette bonus.

Mede door zijn toedoen kwam er een fusie met de van oorsprong katholieke Volkskrant, toen nog kleiner van omvang dan Het Parool. Binnen deze Perscombinatie bleven de redacties volstrekt gescheiden.

Zeven jaar later klopte Trouw aan, destijds nog aan de Nieuwezijds Voorburgwal in Amsterdam gevestigd. Deze krant stond er ronduit beroerd voor. Voor Van Norden was Trouw welkom. Deels was dat camaraderie: zowel Het Parool als Trouw kwam uit het verzet voort. Al op de dag van de bevrijding, 5 mei 1945, hadden Wim van Norden en Jan de Pous van Trouw de koppen bij elkaar gestoken: hoeveel moest een los nummer van de nu bovengrondse kranten gaan kosten, twaalfenhalf of dertien cent? Maar de toetreding had ook financiële voordelen: de (druk)kosten konden gedeeld worden, en in het Paroolgebouw op de Wibautstraat stond nog een verdieping leeg waar de Trouwredactie zo in kon - zij ervoer de Perscombinatie als een bevrijding, de krant had ineens weer toekomst.

Wim van Norden, een belezen zakenman met een hang naar romantiek, was jarenlang voorzitter van de NDP, de belangenorganisatie van dagbladuitgevers. Ook buiten de sector was hij actief: zo was hij betrokken bij de bouw van het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam.

Wim van Norden werd geboren op 13 juni 1917 in Bussum; hij stierf op 29 mei 2015 in Amsterdam.

Deel dit artikel