Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Bart Carlier (1929-2017): beste schilder onder de Franse profvoetballers

Home

Rob Velthuis

© rv

In Monaco kon hij zich als stervoetballer verheugen in de belangstelling van 'Zijne Doorluchtigheid de Soevereine Vorst van Monaco' Prins Rainier III en zijn echtgenote Grace, de Amerikaanse actrice Grace Kelly. In Nederland voelde hij zich miskend.

Vijf wedstrijden met twee doelpunten voor Oranje, en vervolgens in zijn beste jaren vergeten. Dat was een van de redenen waarom Carlier zelden terugkeerde naar Nederland, waar hij zich verweesd voelde. Typerend voor die relatie was dat pas bijna een maand na dato het nieuws van zijn overlijden vanuit zijn woonplaats Straatsburg in Nederland doorsijpelde.

Lees verder na de advertentie
Als zuiderling moest je harder je best doen voor Oranje dan spelers uit de Randstad

De kiem van die verwijdering werd gelegd met een drama in de Tweede Wereldoorlog. De 15-jarige Bartje was op 15 augustus 1944 met zijn fiets voor een juniorenwedstrijdje in De Kraal gearriveerd, toen op hemelsbreed geen kilometer achter hem bommen zijn huis aan de Leutherweg in Venlo vernietigden. Bij de navigatiefout van de geallieerde bommenwerper - de lading was voor het verderop gelegen Duitse militaire vliegveld Fliegerhorst - vonden elf mensen de dood. Onder hen zijn ouders (beiden 42), zijn broer Willy (19) en zusje Leny (7). Zijn oudere broer Jean, die ook niet thuis was, bleef gespaard.

Klassieke linker buitenspeler 

Willy werd beschouwd als het grootste talent van VVV. Hij had zich als zeventienjarige linksbuiten een vaste plaats in het eerste elftal verworven. Een jaar na het noodlottige bombardement nam Bart diezelfde positie in, en groeide uit tot een klassieke linker buitenspeler. Een technicus met een elegante stijl, waarmee hij op het veld balletdanser werd genoemd. Daarbuiten was hij de gentleman, altijd gestoken in een net pak.

Daarmee paste hij beter in het koninklijke decor van Monaco dan bij de drinkpartijen in Venlo. Daar bedankte hij altijd vriendelijk voor. Carlier was snel vertrokken uit Nederland, dat tot 1954 volhardde in amateurvoetbal. In Duitsland (FC Köln en FK Pirmasens) en Frankrijk (RC Straatsburg) was Carlier een bezienswaardigheid omdat hij zijn voetbalkwaliteiten combineerde met portretschilderen. Bij FC Köln zou in de rust van wedstrijden zijn omgeroepen dat 'de linksbuiten nog tijd had voor schilderopdrachten'.

De Limburgse zakenman Gied Joosten haalde hem in 1955 naar de profclub die in Nederland het best betaalde, Fortuna '54. Carlier vormde er een sterrenensemble met Cor van der Hart, Bram Appel, Frans de Munck en Jan Notermans. In die drie Limburgse jaren speelde hij vijfmaal voor het Nederlands elftal. Zes gloriejaren volgden bij AS Monaco, dat hem voor 120.000 gulden (circa 55.000 euro) kocht. Daar raakte hij bij Oranje in de vergetelheid. Dat had volgens hem mede te maken met het feit dat hij Limburger was.

In het boek 'Bronsgroen Debuut in Oranje-Limburgers en het Nederlands elftal' zei hij: "Als zuiderling moest je harder je best doen dan spelers uit de Randstad. Limburg heeft genoeg goede voetballers gehad die niet werden opgeroepen voor Oranje."

Buiten het veld was hij de gentleman, altijd gestoken in een net pak

In Frankrijk werd hij viermaal uitgeroepen tot beste linkerspits. In de Franse pers werd hij omschreven als 'de beste schilder onder Franse profvoetballers en de beste voetballer onder de schilders'. Met Monaco, trouw bezocht door het koninklijk paar, werd hij tweemaal landskampioen en won hij tweemaal de beker.

Carlier, getrouwd met Suzanne uit Straatsburg, was niet meer uit Frankrijk weg te slaan. Toen hij vanaf 1964 nog twee seizoenen bij Fortuna '54 speelde, vloog hij voor elke wedstrijd van Nice naar Brussel, waar hij met auto met chauffeur werd afgehaald.

Nadat Carlier op zijn 37ste was uitgevoetbald, werd hij getroffen door een tweede tragedie. Samen met een Venlose ondernemer begon hij met het importeren van voorgebakken frites naar Zuid-Frankrijk en de eerste Franse frietfabriek. Een jaar later was dat avontuur na een maandenlange landelijke staking voorbij, en was zijn in zestien jaar bijeen gespeelde kapitaal verdampt.

Anthonius Hubertus (Bart) Carlier werd op 23 juni 1929 geboren in Venlo en overleed op 4 mei 2017 in Straatsburg.

Deel dit artikel

Als zuiderling moest je harder je best doen voor Oranje dan spelers uit de Randstad

Buiten het veld was hij de gentleman, altijd gestoken in een net pak