Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Banjeren langs de beek

Home

Nicole Besselink

De Doorbraak, de nieuwe Twentse beek ten zuiden van Almelo, is voor tweederde deel klaar. Voor de nieuwsgierige wandelaar zijn ommetjes langs deze nieuwe waterweg uitgezet.

De weg van Almelo naar Zenderen was altijd plat. Tot een jaar geleden, toen een nieuwe beek onder de weg werd doorgetrokken en er een hobbel in de weg kwam. Het is niet de enige hobbel in de omgeving; de dertien kilometer lange nieuwe beek De Doorbraak doorkruist op meerdere plaatsen weg en spoor.

Om De Doorbraak de realiseren, ging zes jaar geleden de eerste schop in de grond. De provincie Overijssel, waterschap Regge en Dinkel en de gemeenten in dit gebied meenden dat er meer afvoerwegen moesten komen voor overvloedig water. Bovendien zou door de nieuwe beek een ecologische verbindingszone ontstaan tussen Twente en Salland die geïsoleerde groepen vissen, vogels en vlinders een groter leefgebied geeft.

Na zes jaar graven is zeven kilometer beek opgeleverd. Het zijn nog losse stukken beek, maar in 2015 moeten die losse stukken zijn verbonden en een waterweg vormen tussen de Loolee en Regge. „Vergelijk het met pareltjes aan de ketting”, zegt projectmanager Henk Lansink. „We hebben nu verschillende pareltjes die uiteindelijk een leuke ketting gaan vormen.”

Om die eerste ’pareltjes’ te verkennen, kan de wandelaar bij restaurant ’t Maatveld in Bornerbroek beginnen met drie korte wandelingen. De Maatveldroute (5 km) gaat voor een groot deel door het Nijrees- en Dikkersbos, bij de Walroutes (kort 4 km, lang 7 km) loop je meer over het open boerenland en zie je meer van het Twentse coulisselandschap. Bij nat weer worden laarzen voor alle drie routes aanbevolen.

We kiezen op een winderige, maar droge zondagmiddag in februari na een blik op de kaart voor de korte Walroute. Bewegwijzerde paaltjes wijzen ons de weg. Amper de hoek om kijken we vanaf de bosrand al uit op De Doorbraak, een breed, bruin gekleurd water tussen een paar boerderijen. Vijf paarden staan onder de brug stuivertje te wisselen om uit de snijdende wind te blijven.

Als we het water via de verharde weg voor het eerst zijn overgestoken, klimmen we met een trapje naar de oever van de beek. Een duidelijk pad is er niet, maar veel kanten kun je niet op. De grond is wat zompig en bij nat weer zou je hier inderdaad graag met laarzen lopen. Voor de wandelaar zonder waterdicht schoeisel biedt een smalle verhoging aan de rand van het weiland uitkomst.

Op het ’driewaterpunt’ slaan we linksaf en volgen we de beek op z’n smalst, stappend over afgemaaid riet. Een enkele rietpluim staat nog rechtop. Met water en weilanden om je heen waan je je hier midden in de natuur, al leidt het geluid van auto’s op de A35 wat af. Op een windstille dag is het vast anders, houden we onszelf voor.

Terug op de verharde weg lopen we langs erve Van der Wal, het erf dat zijn naam gaf aan deze route. Een pad langs boerderijen pal aan de snelweg leidt ons weer terug het bos in. Daar doemt natuurvriendenhuis Krikkenhaar op, het eerste doe-het-zelfhotel van Nederland. Gebouwd in 1928, afgebrand in 1954 en gemoderniseerd in 1993 biedt het huis voor de natuurliefhebber een simpele slaapplaats.

De naam voor de beek is hier bij Bornerbroek geboren, waar de beek twee meter onder het maaiveld doorloopt en er diep gegraven moest worden. Ook kruist de beek de A35, het Twentekanaal en de spoorlijn tussen Almelo en Hengelo. Daar moest letterlijk naar een doorbraak worden gezocht.

De bosrijke omgeving van het Krikkenhaar laat ons het autogeraas vergeten en we denken nu echt even midden in de natuur te staan. Even, want zodra we de oprit van Krikkenhaar aflopen stuiten we op een elektriciteitsmast. Jammer, maar de mast verenigt ons wel weer met De Doorbraak. Aan de voet ervan stroomt de beek breed door het landschap, zich opmakend voor een ruime bocht naar het noorden. Langs de zandbanken van het water lopen we terug richting Nijreesbos en restaurant Maatveld. Het uurtje ruiken aan de nieuwe natuur smaakt naar meer. Bij de eerste zonnestralen lopen we de twee andere routes. Met meer bos en nog meer water.

Of de beek in 2015 echt af zal zijn, durft projectmanager Henk Lansink nog niet te zeggen. Net als veel andere natuurprojecten ondervindt De Doorbraak last van de het nieuwe kabinet dat de provincies een aankoopstop voor natuurgebieden heeft opgelegd. „Om de ecologische verbindingszone te creëren, zou de provincie tweederde van de grondaankoop betalen. Dat ligt nu stil.”



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie